Türk Futbolunun Bitmeyen Senfonisi

Bazı kafalar ve ağızlar hiç değişmiyor. Değişmeyecek de.. Sadece yukarıda fotografı olanlar da değil. Bi dolu var bunlardan da hepsinin fotosunu koyamıyoruz, bir bukle ile idare ediyoruz teknik hususların imkan verdiği ölçüde.. Neyse devam edelim.. Bu kafalar ve ağızlar devamlı suretle Fenerbahçe’nin her türlü katakullinin Allah’ını yaptığına-yapacağına, Fenerbahçe herhangi bir yerde başarılı ise, muktedir ise orada muhakkak suretle bir ketenpere, bir alavere-dalavere, afedersiniz bir ibnelik olacağına, Fenerbahçe’ye zinhar hiçbir güzelliğin, başarının, muzaffer olmanın yakışmayacağına ve bu muzafferliklerin katiyetle normal yollarla sağlanmadığına ve sağlanamayacağına inanmaya, bu inançlarını hep gündeme getirmeye, bu doğrultuda söylemde bulunmaya, salvo yapmaya devam edecekler.. Bu senfoniyi hiç bitirmeyecekler..

Şimdi oturup da geçmişten tek tek örnek vermeyelim, uzun sürer. Ama herkes bilir ki bu zihniyete göre Fenerbahçe hep kötü bir şeyler yapmıştır, yapmaktadır ve yapacaktır. Fenerbahçe tüm kötülüklerin anasıdır onlara göre. Aşağıda bulunan Diana Taurasi yazısındaki zihniyet de aynı zihniyettir mesela. Geçmişten bugüne isimleri değişse de zihniyeti baki olan bu kafaların son dönemlerde yine eteklerindeki taşları dökmeye başladıklarını görüyoruz;

“Fenerbahçeli falan filan kişi, maçın hakemiyle aynı uçakta yolculuk etmiş.. Vay a. koyim sayın seyirciler.. Var yine bu işte kesin bir ketenpere.. Hem sonra soyunma odası koridorlarına tarihte ilk defa kulüp başkanı inmiş, hakeme bağırmış.. Eski oyuncuları olan rakip takımın kalecisi de hatalı pasla gol yedirmiş.. Fener oğlum bu, her türlü bağlamayı, icraatı yapar bunlar…”

Daha bunlar gibi bi dünya falan, filan, fişmekan.. Geçmişte de neler neler dendi, konuşuldu herkes hatırlar.. Fenerbahçe aleyhine lakırtı icra etmek işin doğalıdır zaten bu tipler için.. Normalidir..

Düşünün, bu zihniyet o kadar Fenerbahçe ile kafasını bozmuştur ki, Fenerbahçe’nin 4 sezonda 2 kez son maçta şampiyonluk kaybetmesi bile bunların kafalarındaki o nefreti ve örümcekleşmişliği silememiştir.. Silemeyecektir de..

Aslında bu kafadaki ez cümle cenaha sorulacak çok net bir soru var, cevabını asla veremeyecekleri.. O da şu:

“Geçen senenin son maçında Fenerbahçe Trabzonspor’u, Trabzonsporlu bir futbolcunun bir tane kendi kalesine attığı, bir tane de yaptığı bariz hatayla attırdığı 2 golle yenip şampiyon olsa, bu Türkiye Cumhuriyeti’nde maçtan sonraki yaklaşık 50 sene boyunca ne konuşulacaktı ?”

Şunlar konuşulacaktı; Fenerbahçe’nin işi zaten çoktan bitirdiği, ayarladığı, bağladığı, bu işin böyle biteceğinin zaten belli olduğu, Fenerbahçe’den de zaten başka bir şeyin beklenmediği, Fenerbahçe’nin 7 göbekten ve tüm sülaleden böyle gelmiş böyle giden bir kulüp olduğu, ve daha bir sürü Allah vergisi kötülüğü.. Doğru değil mi ? Bunlar konuşulmayacak mıydı ? Elbette ki bunlar konuşulacaktı..

Peki ne oldu ? Aynı hadise şampiyonluğu kazanan takımın son maçında olunca, yani Bursa Beşiktaş’ı Beşiktaşlı bir futbolcunun biri kendi kalesine attığı gol olmak üzere iki bariz hatasıyla yenince “Futbolun adaleti tecelli etti”.. Değil mi ? Herşey yoluna girdi. Kötülük kaybetti, iyilik kazandı.. Zenginden alındı, fakire verildi.. Fener’e olsa dünyanın yakılacağı bariz hatalar için “Futbol bu, hatalar oyunudur” dendi.. Normal karşılandı. Gökten tüm kardeşlerin kafasına bi dünya elma düştü.. Muradına erenlerle, kerevetine çıkanlar hepten birbirine karıştı, vesaire vesaire..

Yani işin aslının üzüm yemek olmadığı, tamamıyla bağcının ağzını burnunu dağıtmak olduğu net bir şekilde göründü görebilenler için.. Aynı hadisenin Fenerbahçe için olanına “ibnelik”, Fenerbahçe haricinde herhangi bir kulüp için olanına “normallik” olarak bakan zihniyetin aslında futbolun temizliği, doğruluğu, dürüstlüğü ile ilgili bir savaşımının ve mücadelesinin olmadığı, bütün savaşım ve mücadelenin Fenerbahçe’nin yerin dibine batması hatta mümkünse fakr-u zaruret içinde harap ve bitap kalması olduğu kabak gibi ortaya çıktı.. Hoş biz bunu zaten hep bilirdik de, bilmeyenler yada bilip de bilmezden gelenler için ayna gibi bir şey oldu adeta…

Velhasıl.. Şunu artık görün, bilin, anlayın bu zihniyetteki ez cümle cenah.. Fenerbahçe maalesef hiçbir şeyi bağla(ya)mıyor, ayarla(ya)mıyor, bitir(e)miyor.. O parantez içindeki “yapamama” anlamı veren ekleri bilerek yazdım oraya.. Çünkü gerçekten bir şeyleri halletmezken bile hakkında o kadar kelam edilen böyle bir kulübün, hiç olmazsa harbiden bu işleri becerebilen ve o iki şampiyonluğu kaybetmeyen bir kulüp olmasını çok isterdim. “Ben istemezdim kardeşim” diyen adama da “hadi lan ordan” derdim en ağdalısından..

Öyle zihniyete, yani “yapmasa da yaptı diyen, her sene geleneksel ve mütemadi olarak Fenerbahçe’ye suç atan" zihniyete karşı “Lan keşke yapaydık be.. Keşke Denizli’ye, Trabzon’a yeşilleri indireydik be..” zihniyeti taşımamıza kimse şaşırmamalı bu saatten sonra.. Çünkü gönül verdiğimiz kulüp ile ilgili bir dolu lakırtı icra etmenin "Türk Futbolunun Bitmeyen Senfonisi" haline geldiği bu memlekette şayet tarih o şekilde aksaydı, en azından zoruna giden biz değil başkaları olurdu bugün…