King Santillana

Galatasaray MP: 65 - Fenerbahçe: 81

2012-02-08T21:43:00.004+02:00

Bir klasikleşmiş skor da potanın kraliçelerinden..

Gittiler, gördüler, 16 sayı fark atıp döndüler. Yıllardır Türk bayan basketbolunun vizyonundaki değişmeyen filmi, bize bir kez daha seyrettirdiler..

Diyecek fazla birşey yok, teşekkürler Kraliçeler...

Galatasaray MP: 65 - Fenerbahçe: 81

1.çeyrek: 21-21
2.çeyrek: 37-38
3.çeyrek: 56-60
4.çeyrek: 65-81

Fenerbahçe: 2 - Beşiktaş: 0

2012-02-08T21:26:00.004+02:00

Maç öncesi yazımızda "Şahsen bizim için 123-120'lik derbi istatistiğini müspet yada menfi etkileyecek olmasından başka bir özellik taşımıyor." diye yazmıştık..

Sonuç derbi istatistiğini müspet etkiledi.. Son yıllardaki klasikleşmişliği gibi...

Toplam Maç: 330 (328)
Fenerbahçe galibiyeti: 124
Beşiktaş galibiyeti: 120 (118)
Beraberlik: 86
Fenerbahçe golü: 450
Beşiktaş golü: 417

Fenerbahçe: 2 - Beşiktaş: 0

Stad: Şükrü Saracoğlu
Hakemler: Özgür Yankaya, Erdinç Sezertam, Orkun Aktaş

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül (Dk. 41 Orhan Şam), Serdar Kesimal, Yobo, Ziegler, Mehmet Topuz, Cristian, Emre Belözoğlu (Dk. 57 Selçuk Şahin), Stoch, Alex (Dk. 84 Caner Erkin), Sow

Beşiktaş: Cenk Gönen, Tanju Kayhan (Dk. 72 Ekrem Dağ), Sivok, Egemen Korkmaz, Ersan Gülüm (Dk. 76 Necip Uysal), İbrahim Toraman, Holosko, Ernst, Veli Kavlak (Dk. 80 Edu), Simao, Mustafa Pektemek

Goller: Dk. 14 Yobo, Dk. 90+2 Sow (Fenerbahçe)

Fenerbahçe - Beşiktaş

2012-02-04T18:43:00.006+02:00

5 Şubat 2012 Pazar, Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadı

88 yıllık ezeli rekabette 28 Kasım 1924'ten bu yana oynanacak olan, bazı futbol tarihçilerine göre 330. bazı futbol tarihçilerine göre 328. randevu..

Tüm futbol tarihçilerine göre 123 Fenerbahçe galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 120, bazı futbol tarihçilerine göre 118 Beşiktaş galibiyeti..
Tüm futbol tarihçilerine göre 86 beraberlik..
448 Fenerbahçe golü, 417 Beşiktaş golü..

Bu zevksizlik, bu belirsizlik, bu neler olacağını bilememezlik ortamında, tarih sayfasına ve derbi istatistiğine eklenecek ilave bir sayfa özelliğinden gayrı özelliği olmayan bir derbi..

Şahsen bizim için 123-120'lik derbi istatistiğini müspet yada menfi etkileyecek olmasından başka bir özellik taşımıyor. Bu ağız tatsızlığında başka ne anlam taşısın ki zaten ?...

Yine de, herşeye rağmen serdeki Fenerbahçelilik rakip de Beşiktaş olunca kanımızı fokurdatmıyor değil hani.. Dolayısıyla; Bol şans Fenerbahçe...

Not 1: Fotoğraftaki futbolcular; 1972-1980 yılları arasında Fenerbahçe'de oynayan efsane golcü Cemil Turan ve 1961-1975 yılları arasında Beşiktaş'da oynayan efsane kaptan Sanlı Sarıalioğlu..

Not 2: Beşiktaş'ın galibiyet sayılarındaki ihtilaf konusunu şurada yazmıştık. Meraklısına..

Court of Arbitration for Sport

2012-01-31T19:23:00.006+02:00

Court of Arbitration for Sport.. Kısaca CAS.. Dilimizdeki haliyle "Kas"... Son zamanlarda çokça adını telaffuz ettiğimiz, çokça haşır neşir olduğumuz uluslararası "Spor Tahkim Mahkemesi"..

Bu mahkemenin hakimlerinden Kısmet Erkiner'in bombaları düştü dün gece Türk medyasına.. Kabataslak olarak diyor ki Kısmet Erkiner (Habertürk Gazetesi'nden alınmıştır);

1- TFF UEFA'nın blöfünü göremedi. UEFA, TFF'nin Fenerbahçe'yi Avrupa'dan erken men ettiğini düşünüyor.

2- Türkiye'nin Avrupa Kupaları'ndan 8 yıl men cezası alması söz konusu değil.

3- Şike nedeniyle küme düşmesi söz konusu olabilecek takımlarla ilgili olarak, karşılaşma gözlemcilerinin raporları alınmadan verilecek bir küme düşme kararı tahkimden döner.

4- Ben bu TFF yönetimini 1.Dünya Savaşından sonra İngiltere'ye yaranmaya çalışan Damat Ferit hükümetine benzetiyorum.

Beğenirsiniz beğenmezsiniz. Ama sonuçta kurum Uluslararası Spor Tahkim Mahkemesi, konuşan da onun bir hakimi.. Tabi memleketimiz insanı için bir Erman Toroğlu, Bir Gökmen Özdenak, bir Kaya Çilingiroğlu, ne bileyim futboldan siyasete herşeyden anlayan bir Rasim Ozan Kütahyalı çok daha fikri muteber, çok daha hukuki birikime haiz, çok daha bilirkişilerdir aslında ama Kısmet Erkiner'e de kulak vermek lazım azıcık da (!) olsa..

Bu bombalar yetmezmiş gibi, bu akşam saatlerinde diğer bir bomba daha düştü Türk medyasına.. Düşen bomba Futbol Federasyonu Başkanı'nın istifası değildi. İstifa nedeniydi. Yukarıda Kısmet Erkiner'in yaptığı açıklamaların 1.maddesi ile ilgili olarak Türkiye Futbol Federasyonuna Eylül ve Kasım aylarında gönderilen 2 adet mektuptan (yada rapordan, herneyse artık) Türkiye Futbol Federasyonu Başkanı Mehmet Ali Aydınlar'ın daha bugün haberi oluyor. Bu belgeler bugüne kadar saklanıyor Mehmet Ali Aydınlar'dan.. Mehmetli Ali Aydınlar da istifa ediyor elbette.. Genel spor medyasında bu akşam itibarıyla Mehmet Ali Aydınlar'ın istifa nedeninin bu olduğu konusunda hemen herkes hemfikir..

Şimdi Sayın Mehmet Ali Aydınlar'a sormak farz oldu elbette;

Ey Mehmet Ali Aydınlar.. 26 Ocak'ta Genel Kurul'da söylediğiniz "Ben yönetim kurulundaki arkadaşlarımın hepsine kefilim" cümleniz hala geçerli mi ? Kefil misiniz hala hepsine ? Kefilseniz de adi kefalet mi yoksa müteselsil kefalet mi ? Hala bazı kefil olduğunuz yol arkadaşlarınızın haksızlığa uğradığına, boş yere eleştirildiklerine, formalarını çıkartmadan o koltuklarda oturuyor oldukları iddialarının gerçek dışı olduğuna inanıyor musunuz ?

İstifayı bastığınıza göre ne kefilsiniz, ne de inanıyorsunuz artık onlara.. 7 ay sonra da olsa, uykudan uyanmak her zaman güzeldir.. Biraz mahmurluk bırakır ama tatlı bir mahmurluktur o..

Velhasıl Günaydın Mehmet Ali Aydınlar.. Günaydın Sayın Başkan.. Sabah şerifleriniz hayır olsun !!...

Yazıyla Bin, Rakamla 1000

2012-01-31T11:43:00.002+02:00

Fenerbahçe lig tarihindeki 1000.galibiyetini aldı. Hani çok kullanırız ya günlük Türkçe'mizde "Ya üstad sana bin kere söyledim" yada "Abicim bin kere yendik sizi ya, daha kaç kere yenelim" diye.. İşte o mecaz, mecazilikten çıktı gerçek oldu artık.. Fenerbahçe ligdeki rakiplerini bin kere yendi.. Daha kaç kere yensin ?.. :-)

Not: Resimden hileyle yok ettiğimiz Pele kusura bakmasın. Biz zaten Maradona'cıyız.. :-)

Fenerbahçe: 2 - Mersin İdman Yurdu: 1

Stad: Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu
Hakemler: Barış Şimşek, Cem Satman, Mehmet Metin

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül (Dk. 59 Orhan Şam), Serdar Kesimal, Yobo, Caner Erkin, Özer Hurmacı (Dk. 83 Sezer Öztürk), Mehmet Topuz, Cristian, Stoch, Alex, Bienvenu (Dk. 78 Semih)

Mersin İdman Yurdu: Sehiç, Erhan Güven, Boum, Çağdaş Atan, Mustafa Keçeli, Bueno, Zurita (Dk. 74 Beto), Hakan Bayraktar, Erdal Kılıçaslan, Moritz, Delev (Dk. 46 Nduka)

Goller: Dk. 8 Bienvenu, Dk. 39 Stoch (Fenerbahçe), Dk. 57 Nduka (Mersin İdman Yurdu)

Lefter

2012-01-27T21:21:00.003+02:00

Geç kaldık.. Fırsat bulamadık.. Yazamadık.. Efsane'nin göçüşünün üzerinden 14 gün geçti, biz bloga birşey karalayamadık. Hoş, zaten ne yazabiliriz, ne karalayabiliriz ki.. Kelime mi yeter, cümle mi ?

Aşağıdaki postun fotografına koyarken onu, en alta şöyle bir cümle yazmışız 6 Aralık'ta; "İki tarafın gelmiş geçmiş, hatta henüz daha gelmemiş ve geçmemiş en bayrak 2 adamı.."

Gerçekten öyledir. Fenerbahçe'nin tarihinde çok bayrak adam vardır. Fikret Arıcan vardır, Fikret Kırcan vardır, Melih Kotanca vardır, Can Bartu vardır, Cemil Turan vardır, o vardır bu vardır.. Ama bayrakların bayrağı, gelmiş geçmiş en bayrak 2 adamdan biri kim ne derse desin Lefter'dir.. Diğeri de Zeki Rıza Sporel..

Velhasıl.. Söyleyecek çok fazla birşey yok. "Lefter de mi ölecekti be baba" inanamazlığı eşliğinde yolcu ettik büyük Fenerbahçeliyi.. Klişe laflara gerek yok ama şunu söylemeden edemeyiz, adam gibi adamın ölümü de adam gibi oluyor gerçekten.. Hepimiz yaşadık gördük.. Böylesine bir birlikteliği bu memlekette harbiden de çok ama çok az adam sağlardı.. Lefter giderken bunu da sağladı..

Biz de bu naçizane satırlarımızı, bizzat babamızın gençliğinde tribünlerde haykırdığı, Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun da İstanbul Destanı eserinde edebileştirdiği o meşhur kafiyeyle bitiriyoruz.. Nur içinde yat büyük Fenerbahçeli Lefter...

..........................
İstanbul deyince aklıma
Stadyum gelir
Kanımın karıştığını duyarım ılık ılık
Memleketimin insanlarına
Daha fazla sokulmak isterim yanlarına
Ben de bağırırım birlikte
Avazım çıktığı kadar
Göğsümü gere gere
Ver Lefter'e yaz deftere..

Bedri Rahmi Eyüboğlu / İstanbul Destanı
Türk Edebiyatında Futbol - Yapı Kredi Yayınları / Sayfa 78

Galatasaray - Fenerbahçe

2011-12-06T16:01:00.005+02:00

7 Aralık 2011 Çarşamba, Türk Telekom Arena

102 yıllık ezeli rekabette 17 Ocak 1909'dan bu yana oynanacak olan, bazı futbol tarihçilerine göre 368. bazı futbol tarihçilerine göre 366. randevu..

Tüm futbol tarihçilerine göre 140 Fenerbahçe galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 116, bazı futbol tarihçilerine göre 113 Galatasaray galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 111, bazı futbol tarihçilerine göre 112 beraberlik..
514 Fenerbahçe golü, 464 Galatasaray golü..

Haftanın ortasında, belirsizlikler dünyasında, keyifsizlikler deryasında arz-ı endam edecek olan bir derbi.. Hani yensen ne, yenilsen ne diyesi geliyor insanın.. Yine de istatistiktir, derbi geçmişine eklenecek yeni bir çentiktir hesabı, hem uzun zamandır ara verdiğimiz bloga geri dönüş yapıp arşivine notumuzu düşelim, hem de arzu halimizi beyan edelim; Bol şans Fenerbahçe..

Not 1: Fotografla ilgili herhangi bir açıklamaya herhalde gerek yoktur. İki tarafın gelmiş geçmiş, hatta henüz daha gelmemiş ve geçmemiş en bayrak 2 adamı..

Not 2: FB-GS derbilerinde Galatasaray'ın galibiyet sayısında ihtilaf olduğu için, elbette gol sayısında da ihtilaf var. Ancak o kadar detaya girmeye gerek yok...

Biz..

2011-07-23T04:23:00.003+03:00

..............
Kanadık toprak olduk,
Çekildik bayrak olduk,
Döküldük yaprak olduk,
Geldik bugüne..

Ekmeği bol eyledik,
Acıyı bal eyledik,
Sıratı yol eyledik,
Geldik bugüne..

Ekilir ekin geliriz,
Ezilir un geliriz,
Bir gider bin geliriz,
Beni vurmak kurtuluş mu ?..

Kör olasın demiyorum,
Kör olma da gör beni !...

H.H.Korkmazgil

Biz Bize Yeteriz, Siz de Birbirinize..

2011-05-22T23:26:00.006+03:00

Çok fazla şey yazmayacağım. Maçı, görev nedeniyle bulunduğum Gaziantep kentinde izledim. Beni tanıyanlar bilir. Ben dışarıda Fenerbahçe maçı seyretmeyen, seyredemeyen adamlardanımdır. Herkesin futbol alimi, herkesin en kral teknik direktör, herkesin futboldaki bütün gizli işlerin iç yüzünü bilen muazzam hafiye olduğu nadide ülkemizde topluma açık mekanlarda Fenerbahçe maçı izlemek, hayatta yapmayacağımız işleri bize yaptırabilecek derecede tehlikeli, 40’lı yaşlarını yaşayan çoluk çocuk sahibi bir insanın bir anlık göz kararması ile hayatını da karartacağı seviyelere yol açabilecek bir intihar olarak görülmüştür hep nezdimizde.. O yüzden biz Fenerbahçe maçını hayatımızın yüzde doksanlık bölümünde bizzat stadta, kalan nadir bölümlerinde de bizzat kendi mahremimizde, kendi dost meclisimizle, kendi buzlu camımızda seyretmişizdir hep..

Ama kader işte, bu kez öyle olmadı. Görev bizi Gaziantep’te yakaladı ve hayatta hiç yapmayacağımız bir şeyi yaptırdı. Maçı, kaldığım mekanın en üst katındaki cafede, topluma açık bir mekanda izledim. Yaşadıklarımı tek tek yazmayacağım, anlamı yok. Ama oranın genel atmosferi bu ülkenin futbolundaki kardeşlik türkülerinin, bu ülkenin futbolundaki bitmeyen senfonilerin ne kadar da doğru olduğunun tipik bir özetiydi adeta..

Başta da değindiğim gibi maçla ilgili çok fazla şey yazmayacak olmakla birlikte, bu akşam o cafe tarzı mekanda birlikte maç seyrettiğim ve kendileri gibi Türkiye’de milyonlarcasının daha olduğunu bildiğim ez cümle duacı, aminci, kardeşçi, ittifakçı taraftar müsveddesine, gözlerindeki ve kalplerindeki Fenerbahçe nefreti kendi takımlarına duydukları sevgiden kat be kat daha fazla olan sözde arma sevdalısına, konu Fenerbahçe oldu mu her gün, her hafta, her maç ve her sene başka başka renklerin peşinden gidebilen bukalemun kılıklılara kapak olsun diyorum. Artık bu tabloları görmekten biz bıktık, bunlar birbirleriyle enseye tokat çatala şaplak olmaktan bıkmadılar. Fazla lafa hacet yok, biz bize yeteriz ve hep de yettik, siz de birbirinize… Ama bu sefer yetemediniz, yettiremediniz.. Olsun, Allah’ın sezonu bol, önümüzdeki yıl kaldığınız yerden devam edersiniz, öpüşmeye sevişmeye…

Velhasıl.. Kim ne derse desin, ne anlatırsa anlatsın. Bu kulübün, bu camianın şampiyonluğu başka oluyor. Hep başka olmuştu, hala da öyle..

Türk futbolunun 1959 yılından önceki döneminde en çok Türkiye Şampiyonu olan, 1959 yılından sonraki döneminde yine en çok Türkiye Şampiyonu olan, kısacası Türk Futbol Tarihinin genel icmalinde açık ara en çok Türkiye Şampiyonu olan kulübü Fenerbahçe… Selam olsun sana..

Akıttığımız bu gözyaşı, üzüntüde de sevinçte de sadece senin için oldu, bundan sonra da sadece senin için olacak.. Biz sadece senin peşinde olduk, ve hep senin peşinde olacağız. Her sene başka bir rengin arkasında kardeşlik türküsü söylemek bizim mezhebimizde olmadı, olmayacak da.. Babamızdan öyle görmedik, evladımıza da öyle aktarmayacağız. Biz babamızdan yekten, harbiden, kalpten, ciğerden sadece Fenerbahçeli olmayı gördük.. Evladımıza göstereceğimiz şey de sadece bu olacak…

Yaşa, hem de çok yaşa “Şampiyon Fenerbahçe”…

Bitmeyen Senfoni Devam Ediyor !

2011-05-08T23:53:00.003+03:00

Daha önce yazmıştık "Türk Futbolunun Bitmeyen Senfonisi"ni.. Adı üstünde senfoni bitmiyor ve halihazırda da devam ediyor..

Bucaspor'un bilmem kaç tane oyuncusunun oynatılmadığını görmezden gelip "Emenike niye oynamadı ?" diye soran, geçen hafta TS-Antep maçında ceza sahası dışında olan ve faul olmayan pozisyonda hem Antep'i 10 kişi bırakıp hem de Trabzon'u öne geçirerek maçın 3 olmasını sağlayan hakem kararını sorgulamayıp "Selçuk 16.dakikada atılmalıydı" diyen, Fenerbahçe'nin kendi sahasındaki Bursa ve Antep maçlarında verilmeyen penaltılarını hiç varolmamış sayan, kendi stadında kendi takımı lehine bağırmak yerine "Trabzon" diye bağıran ez cümle kör gözlü senfoniciye deli oğlan Lugano'dan selam olsun.. Senfoniciler senfonilerine devam ediyor, Fenerbahçe de yoluna.. Şampiyonluğu kaybetse dahi (tekrar edelim şampiyonluğu kaybetse dahi, çünkü Fenerbahçe henüz şampiyon olmadı), şu yaşananları görmek bile yeter senfonicilerdeki Fenerbahçe alerjisini anlayabilmek için.. Ha sahi, Karabük kalecisi niye son dakikadaki kornerde kalesini bırakıp ileri çıktı ? Bu maç kupa finali miydi ? Yoksa Karabük alacağı 1 puanla ligde mi kalacaktı ?...

Hınca Hınç Tribünler - 64

2011-04-26T23:26:00.004+03:00

Hınca Hınç Tribünler serisine siyah beyaz iki fotografla devam ediyoruz. Yukarıda 1970'li yıllardan bir Juventus tribünü.. Takım siyah beyaz olunca, fotografın da siyah beyaz olması fazla bir şeyi değiştirmiyor sanki.. Aşağıdaki fotograf ise 1939 yılında oynanmış bir Grimsby Town - Wolverhampton Wanderers maçından.. Hani "Hınca Hınç" deyiminin tam anlamıyla hakkını veren bir tribün gerçekten de.. Bu fotograf için Barad-Dur'a teşekkür ediyoruz...

Cem Karaca - Nem Kaldı ?

2011-04-22T22:55:00.007+03:00

Böyle bir ses bir daha gelmeyecek, kimse kusura bakmasın.. Işık içinde uyu Cem Karaca.. Şu şarkının her bir satırının yüklemini söyleyiş şeklin bile, bugün şarkıcıyım diyen cümle cenahı sallar sallar duvara vurur be baba.. "Dost köyünden ayağımı kes-ti-leer"deki kes-ti-leer deyişine kurban be usta.. Daha ne diyeyim yani...

Böyle parsel parsel bölünmüş dünya,
Bir dikili daştan gayrı nem kaldı,
Dost köyünden ayağımı kestiler,
Gözlerimde yaştan gayrı nem kaldı ?

Yiğit geçinenler namert çıktılar,
Sonra ettiğine pişman çıktılar,
Eski dostlar bize düşman çıktılar,
Bi gaç tane itten gayrı nem kaldı ?

Arsız diye diye arsız ettiler,
Nursuz diye diye nursuz ettiler,
Aç koydular beni hırsız ettiler,
Sermayemde suçtan gayrı nem kaldı ?

Cem Karaca - 1975
Söz-Müzik: Aşık Mahzuni Şerif

Hala Madrid !

2011-04-21T01:00:00.004+03:00

Değil yüzyılın, isterseniz binyılın futbolunu oynayın.. Real Madrid hafife alınmaz, Real Madrid'e tepeden bakılmaz..

Real Madrid, Real Madrid'dir...

HALA MADRID !

Copa Del Rey Final 2011
FC Barcelona: 0 - Real Madrid CF: 1
Gol: Cristiano Ronaldo (Dk.102)

Heybetinden Sığdıramadık Yere Göğe..

2011-04-19T10:50:00.003+03:00

16 Mayıs 2010, Şükrü Saraçoğlu-İstanbul..

16 Nisan 2011, Santiago Bernabeu-Madrid..

Real Madrid'in koreografisinde yer yer kopukluklar var ama onu da 5 katlı tribünde koreografi yapmalarına bağlamak lazım.. Fikrimizce muazzam işler ikisi de. Üstelik her iki koreografinin de tamamı kartonla yapılmış. Sağda solda renklendirici kartonlar tutup, ortasına devasa bez afiş açılan çakma koreografilerin yanında bunlar tam anlamıyla sanat eseri elbette.. Heybetse de heybet, o da ayrı... :-)

Hınca Hınç Tribünler - 63

2011-04-18T22:05:00.006+03:00

Hınca Hınç Tribünler serisine nostaljik fotograflarla devam ediyoruz. Üstte Milan tribünlerinden Commandos Tigre grubu.. 1980'li yıllar.. Altta ise Juventus taraftar grubu Fighters Atalanta deplasmaninda.. Sezon 1984-85.. Ne varsa eskide var be birader.. Ne varsa eskide var...

Basketbolcu !

2011-04-18T22:00:00.003+03:00

Tevekkeli değil adam basketbolcuymuş zaten.. Penaltı nedir bilmemesi normal !...

Madrid - Barca

2011-04-16T16:24:00.007+03:00

13 Mayıs 1902 tarihinde ilk olarak oynanan ve 3-1 Barcelona'nın kazandığı birinci El Clasico'dan bugüne oynanacak olan 162. lig, resmi organizasyonlar toplamında ise 210. El Clasico..

Ligde oynanmış olan toplam 161 El Clasico'da;

68 Real Madrid gaibiyeti, 63 Barcelona galibiyeti, 30 Beraberlik.. 251 Real Madrid golü, 251 Barcelona golü..

Resmi organizasyonlar toplamında oynanmış 209 El Clasico'da;

85 Real Madrid galibiyeti, 82 Barcelona galibiyeti, 42 Beraberlik.. 354 Real Madrid golü, 338 Barcelona golü..

Barcelona'nın son 5 El Clasico'yu kazanması yetmiyormuş gibi, kaderin cilvesi 18 günde 4 kere El Clasico oynanacak olan süreç de Barcelona'nın tarihinin en iyi dönemine denk geldi. Bu elbette Real Madrid ve tüm Madridista'lar için büyük bir talihsizlik.. Yani tarihte zaman mı kalmadı da, lig maçı, kupa finali ve şampiyonlar ligi maçları Barcelona'nın tüm tarihinin en manyak takımının zamanına denk geldi ? Bahtsız bedeviyiz bugünlerde iyiden iyiye..

Ama mağlubiyeti kanıksamış ve kabullenmiş değiliz. Dünya futbolunun en tepedeki, en resmi makamı tarafından "Yirminci Yüzyılın En Büyük Kulübü" seçilmiş bir kulüpten bahsediyoruz.. Real Madrid'den bahsediyoruz. Elbette sahaya çıkacak, her şeyin saha içindeki 11 futbolcunun o günkü performansından kaynaklanmadığını, arkasında yer alan azametli ve devasa bir tarihin, saha içindeki gündelik performanstan çok daha değerli ve çok daha önemli olduğunu göstermeye çalışacaklardır. Bizim kalbimiz de onların yanında çarpacak elbette. Her zaman olduğu gibi..

Bu arada bir de not ekleyeyim. Maçlardan sonra maç yazıları yazamayabiliriz. Sakın ola ki oluşacak sonuca göre davrandığımız düşünülmesin. Lanet olası yoğunluğumuzu bilenler bilir. Biz yine de şimdiden belirtmiş olalım :-)

Velhasıl.. "Hala Madrid !"

16 Nisan 2011 Cumartesi Real Madrid - Barcelona (Bernabeu-La Liga)

20 Nisan 2011 Çarşamba Real Madrid - Barcelona (Valencia-Kral Kupası Finali)

27 Nisan 2011 Çarşamba Real Madrid - Barcelona (Bernabeu-Şampiyonlar Ligi)

3 Mayıs 2011 Salı Barcelona - Real Madrid (Camp Nou-Şampiyonlar Ligi)

Not: Fotografta, Real Madrid'in 6 Mart 1902 tarihinde "Madrid Football Club" adıyla kurulduğu dönemde kullanmış olduğu ilk arması ile, FC Barcelona'nın kurulduğu 1899 yılından 1910 yılına kadar kullandığı ilk arması yer alıyor. 1910 yılında ise, kulübün o dönemdeki futbolcularından biri olan Madrid doğumlu Carles Comamala'nın çizdiği ve halen bugün de kullanılan armaya geçilmiş.. Meraklısına...

Hınca Hınç Tribünler - 62

2011-04-10T12:33:00.008+03:00

Uzun zamandır yer veremediğimiz "Hınca Hınç Tribünler" Serisine devam ediyoruz tekrar. Bundan sonra bu seride biraz daha nostaljik fotograflara, biraz daha geçmiş zaman tribünlerine yer vermeye çalışacağız. Yukarıdaki fotograf, 1984-85 sezonunda oynanan bir Torino-Juventus derbisinden Torino taraftarları. Aşağıdaki fotograf ise 1977-78 sezonunda oynanan bir İnter-Torino maçından İnter taraftarları. Her iki fotograf da hınca hınç, her iki fotograf da muhteşem. Özellikle de yukarıdaki Torino tribünü...

Eskiden Buralarda Koyun Kuzu Otlardı..

2011-04-10T11:47:00.007+03:00

İnternette dolaşırken karşıma çıktı bir İtalyan forumunda.. 19 Eylül 1926'da açılan, 1956 ve 1989'da tadilat görerek genişletilen Guiseppe Meazza, nam-ı diğer San Siro'nun hangi yıla ait olduğunu bilemediğim bir fotografı.. Eskileri anlatırken ya "eskiden buralar dutluktu" ya da "eskiden buralarda koyun kuzu otlardı" deriz biz.. Buyrun size koyun kuzu.. Hem de en Milano'sunda, en Curva'sında.. :-)

Bu yukarıdaki fotograf da yine aynı yerde bulduğum, stadyumun uzaktan çekilmiş hali. Sol alt köşede "Milano Stadio di S.Siro" yazıyor.. Aşağıda da San Siro'nun bugünkü malum hali. Stadın orjinali, etrafına dikilen silindir şeklindeki kalın direkler yüzünden yumurtanın sarısı gibi gömülmüş resmen.. Çok değişmiş. Ha bir de koyun kuzu da kalmamıştır artık muhtemelen...

Adalet !

2011-04-04T22:45:00.007+03:00

İnsansız adalet olmaz,
Adaletsiz insan olur mu ?
Olur, olmaz olur mu !
Ama, olmaz olsun...
Özdemir Asaf

Milan: 3 - Inter: 0

2011-04-03T01:28:00.008+03:00

AC Milan: 3 - FC Internazionale: 0

Milan: Abbiati; Abate, Nesta, Thiago Silva, Zambrotta; Gattuso (Flamini), Van Bommel, Seedorf; Boateng; Robinho (Cassano), Pato (Emanuelson)

Inter: julio Cesar; Maicon, Ranocchia, Chivu, Zanetti; Thiago Motta, Cambiasso (Stankovic); Pandev (Cordoba), Sneijder, Eto'o; Pazzini (Milito)

Goller: 1.dk Pato, 62.dk Pato, 89.dk Cassano (pen.)

Derby della Madonnina

2011-04-02T11:26:00.021+03:00

18 Ekim 1908'den bu yanan oynanacak olan, ligde 176, toplamda 275. Milano Derbisi..

Ligde oynanan 175 maçta;

64 Inter galibiyeti, 59 Milan galibiyeti, 52 Beraberlik.. 255 Inter golü, 236 Milan golü..

Toplamda oynanan 274 maçta;

107 Milan galibiyeti, 95 Inter galibiyeti, 72 Beraberlik.. 433 Milan golü, 442 Inter golü..

Avrupa futbolunda en sevdiğimiz birkaç derbiden biri olan bu büyük derbide rengimiz de belli, şeklimiz de; Forza Milano Nerazzurra.. Her ne kadar bizim memlekette Juventus ve Milan'a göre hakir görülseler de, bizim kalbimizin İtalya'daki sahibi onlardır. Umarız kazanırlar ve zirveye yerleşirler...

Blogda Milano Derbisi ile ilgili daha önce yazılan yazılar. Meraklısına..

Siamo Solo Noi

İade-i İtibar

Derby di Milano

Serie-B Zaferi !

Fotograf: 1960-1979 yılları arasında 19 yıl boyunca 501 maçta Milan forması giyip 122 gol atan efsane orta saha oyuncusu, bayrak adam Gianni (Giovanni) Rivera ile 1960-1978 yılları arasında 18 yıl boyunca 476 maçta Inter forması giyip 59 gol atan efsane defans oyuncusu, bayrak adam Giacinto Facchetti...

Bu Kadeh Senin Şerefine Kazım.. Hadi, Fondip Yapman Lazım...

2011-03-18T23:18:00.023+02:00

Maçtan önce maçın sonucu ne olursa olsun, ister Fener ister Galatasaray kazansın, maçla ilgili olabildiğince samimi izlenimlerimi olabildiğince duyarlı bir biçimde, klavyemin yettiği ölçüde paylaşmayı düşünüyordum. Tıpkı daha önceki kazandığımız/kaybettiğimiz nice derbi maçından sonra da yaptığım/yazdığım gibi. Ama Kazım faktörünü çok hafife almışım meğerse.. Maçın tekniği, taktiği, kadroları, oyun şekilleri falan laf-ı güzafdır artık benim nazarımda Kazım'ın o hareketinden sonra.. Bu maçın konuşulacak ve tarihe de iz bırakacak sadece 2 tarafı vardır, biri Arena'daki ilk derbi olmasıdır, diğeri de Kazım'ın çiğlik ötesi davranışıdır..

O nedenle sevgili (!) Kazım, maç yazısını tamamen senin özneliğin eşliğinde ve sana ithafen yazmam lazım.. Başka şeyler istesem de yazamam zaten şu anda, beni anlaman lazım..

Fenerbahçe Kulübü ve Fenerbahçe taraftarı zamanında senin onlarca lakayıtlığına, gevşekliğine, ciddiyetsizliğine rağmen sana defalarca şans vermedi mi, sana sabretmedi mi, seni sahiplenmedi mi ? Peki senin alıp veremediğin neydi Kazım ?

Fenerbahçe'den ayrılmak/gönderilmek hep içinde yara değil mi Kazım ? Oysa oynadığın kulüp de Türkiye'nin en büyük kulüplerinden.. Nedir o zaman seni üzen Kazım ?

Bak ne oldu, yaptığın hareketle kaldın.. Fenerbahçe ise yine zaman, mekan, durum dinlemedi, tarihinde en çok yaptığı şeyi bir kez daha yaptı. Hoşuna gitti mi Kazım ?

Derbi tarihinde Fenerbahçe galibiyeti 140'a, aradaki galibiyet farkı 24'e erdi.. Ligdeki puan farkı 27'ye çıktı.. Averajın -5 oldu.. Eline ne geçti Kazım ?

Ali Sami Yen'de bazen oluyor bazen olmuyordu, Kadıköy'de hiç olmuyordu.. Arena tam bir umuttu. O da karabasan oldu.. E oldu mu şimdi Kazım ?

Bi dünya hazırlanıldı, bi dünya umutlanıldı, bi dünya heyecanlanıldı, ama sonuçta hep olan şey oldu.. Koskoca Arena'da daha ilk günden, ilk maçtan FB-GS derbilerinin klasik tarifesinin uygulanması ayıp olmadı di mi Kazım ?

Cumartesi Pazar'ı boldu, şimdi Cuma'sı da oldu.. Nasıl oldu Kazım ?

Seni kabullenemeyen Galatasaraylılara bile kendini hoş gösterttin, sen de damardan Galatasaraylı oldun, gol attın, desibeli tavan yaptırttın, Fenerbahçe hocasına gider yaptın.. Ki o soğukkanlı adamı ikinci golden sonra yumruk kaldırıp bugüne kadar sevinmediği şekilde sevinmek zorunda bıraktın.. O yumruğu hissettin mi Kazım ?

O Fenerbahçe ki ilk yarısı 0-3 biten bir maçın devre arasında Fenerbahçe kulübesine ve tribününe eliyle 5 işareti göstererek gider yapan Alman kondüsyonerin o elini, bugün gider yaptığın Aykut Hoca'nın da gol attığı muhteşem bir ikinci yarı performansının ardından maçı 4-3'e çevirerek İslam Çupi Usta'nın satırlarında lavabosuna sokmuş bir kulüp iken, senin kıçıkırık golünden sonra yaptığın "vat dı fak is goin on meeen" kalibresinden hip hop'çı tarzı sözde giderinin mi gereğini yapamayacaktı ? Buna Türk Geleneği desek yeri var, hala öğrenemedin mi Kazım ?

Bu blogun 3 yılı aşkın geçmişinde örneği hemen hemen yok iken, bize böyle bir yazı yazdırdığın, bizi ciddi derecede gerdiğin, sinirlendirdiğin, ama sonunda aldığımız hazzın da çok daha ağdalı olmasına yol açtığın için aslında sana teşekkür de etmemiz lazım Kazım !!

Velhasıl.. Bu kadeh senin şerefine Kazım.. Hadi, fondip yapman lazım...

Ha bir de şu var, hazır İslam Çupi Usta'dan bahsetmişken.. Fenerbahçe Yenilmez, bu formayla dalga geçilmez, hatta bu formaya gider de yapılmaz Kazım.. Bunu da o kafana sokman lazım...

Galatasaray: 1 - Fenerbahçe: 2

Stad: Türk Telekom Arena
Hakemler: Fırat Aydınus, Serkan Ok, Aleks Taşçıoğlu

Galatasaray: Zapata, Neill, Servet, Gökhan Zan, Hakan, Cana, Culio, Kazım (Dk. 61 Arda), Yekta (Dk. 85 Ayhan), Baros, Stancu (Dk. 69 Kewell)

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Yobo, Lugano, Andre Santos, Mehmet Topuz, Selçuk (Dk. 46 Semih), Cristian, Özer, Alex (Dk. 88 Bekir), Niang (Dk. 74 Stoch)

Goller: Dk. 14 Kazım (Galatasaray), Dk. 75 Semih, Dk. 87 Alex (Fenerbahçe)

Kırmızı Kart: Baros (Maç sonu) (Galatasaray)

Bu maçtan sonra FB-GS Derbilerinin genel durumu:
Toplam Maç: 367 (365)
FB Galibiyeti: 140
GS Galibiyeti: 116 (113)
Beraberlik: 111 (112)
Fenerbahçe Golü: 514
Galatasaray Golü: 464

Galatasaray - Fenerbahçe

2011-03-18T00:48:00.004+02:00

18 Mart 2011 Cuma, Türk Telekom Arena

102 yıllık ezeli rekabette 17 Ocak 1909'dan bu yana oynanacak olan, bazı futbol tarihçilerine göre 367. bazı futbol tarihçilerine göre 365. randevu..

Tüm futbol tarihçilerine göre 139 Fenerbahçe galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 116, bazı futbol tarihçilerine göre 113 Galatasaray galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 111, bazı futbol tarihçilerine göre 112 beraberlik..
512 Fenerbahçe golü, 463 Galatasaray golü..

Bir kısım futbol tarihçisine göre 139-116, bir kısım futbol tarihçisine göre 139-113 Fenerbahçe üstünlüğü.. Daha çok kabul gören birinci istatistiğe göre 23 farkla, görece daha az kabul gören ikinci istatistiğe göre ise 26 farkla, velhasıl hangi istatistik olursa olsun açık ara farkla Fenerbahçe lehine seyreden bir derbi geçmişi.. Maç sonucunun Fenerbahçe aleyhine olmasının, derbi istatistiğinde hiç bir şeyi değiştirmeyeceği bir hegemonya..

Maç Fenerbahçe için ezeli rakiple oynanacak, derbi tarihine eklenecek, ligteki gidişatı etkileyebilecek ama telafi edilebilecek bir lig maçı..

Maç Galatasaray için sezonu unutturma, gönül alma, af dileme, mekteplisinden alaylısına tüm camianın yeni stadyumda ilk Fenerbahçe galibiyetine kilitlenme ve hatta kenetlenme maçı..

Ligdeki pozisyonları her ne olursa olsun Türk Futbolunun klasiği, Türk Futbolunun atardamarı.. Daha başka söze ve yoruma hacet yok..

Bol şans Fenerbahçe...

Not 1: Fotograf, 1951 yılının Galatasaray ve Fenerbahçe kadroları. Yani tam 60 yıl öncesinin...

Not 2: FB-GS derbilerinde Galatasaray'ın galibiyet sayısında ihtilaf olduğu için, elbette gol sayısında da ihtilaf var. Ancak o kadar detaya girmeye gerek yok..

Beşiktaş: 2 - Fenerbahçe: 4

2011-02-21T11:16:00.013+02:00

Maçın 65.dakikasına kadar olan bölümü, bütün teknik-taktik hadiseler bir yana tam anlamıyla klasik bir Beşiktaş maçıydı Fenerbahçe için. Neredeyse her Fenerbahçe - Beşiktaş maçında olduğu gibi ilk 30 dakikada maçı 3-4 yapacak net pozisyonları Dia ile, Niang ile değerlendiremeyen, topu direkten dönen bir Fenerbahçe.. Hemen akabinde 21 Kasım 2009’da İnönü’de 3-0 Beşiktaş’ın kazandığı maçta Fink’in attığı “10 kere vursa bir kere girer” kategorisindeki vole golü misali, bugüne kadar oynadığı sağ kanattan akıp sol ayağıyla topu doksana taktığını görmediğimiz Ekrem’in rakip Fenerbahçe olunca o sol ayağıyla topu doksana takması.. Daha da sonrasında kullanılan frikiğin döte-başa çarpıp İbrahim Toraman’ın önüne gol pası olması.. Bütün bu hadiseler, Fenerbahçe’nin artık tescillenmiş olan Beşiktaş maçlarındaki şans faktöründen nasibini alamamış olmasının geleneksel göstergeleriydi.. Ta ki maçın 65.dakikasına kadar..

Ferrari’nin neden böyle bir şey yaptığını anlamadım. Televizyonlarda yorumcular “kendini kovdurmak istiyor” tarzında laflar ettiler. Bilemiyorum ne derece doğru. Beşiktaş’ın iç işlerini bilemeyiz sonuçta. İşin o kısmını Beşiktaşlılara bırakalım. Biz Ferrari’nin yaptığının Fenerbahçe için anlamına bakalım. Bakınca da Ferrari’ye okkalı bir teşekkür çakalım. Gerçekten giden bir maçı, ilerleyen her dakikası Fenerbahçe’nin savunmada çok daha büyük açıklar vermesine yol açacağı bir maçı, Fenerbahçe’nin belki de sezonun kalan süresinde kendini toparlayamayacağı bir sonuç alabilmesi muhtemel olan bir maçı tamamen tersine çevirdi. Tabi burada “ya kardeşim sonuçta 11’e 8 yada 11'e 9 kalmadı ki bu takım, 11’e 10 kaldı. 10 kişiyle maç alan yada maçı berabere bitirebilen nice takım örnekleri var” diyenler de çoğunlukta. Aslında biz de bu düşünceye iştirak ediyoruz. Sonuçta bahis konusu takım Beşiktaş. 11’e 10’ken de istediğini elde edebilmeli.. Ama burada sonuca tesir eden bizce asıl hadise Beşiktaş’ın 10 kişi kaldığı anda maçın da 2-2 olmasıdır. Yani Ferrari penaltıya sebep olmayacak bir pozisyonda atılsa, atıldığında skor hala 2-1 Beşiktaş lehine olsa belki de bu kadar kolay çözülmezdi Beşiktaş diye düşünmekteyiz. Ama sonuçta artık olan oldu..

Her ne kadar maçın bu şekilde bitmesinde Ferrari’nin büyük payı olsa da, 90 dakikanın geneline bakıldığında son tahlilde maçı hak edenin, daha iyi olanın Fenerbahçe olduğu kanaatindeyiz. Evet maç 2-1 iken Almeida golü atsa, Ferrari atılmasa maçın sonucu çok değişebilirdi. Ama ilk 30 dakikada Fenerbahçe net pozisyonları gol yapsa zaten bunları konuşmazdık bile. Hatta ve hatta 2-2’den sonra dahi yine Niang ve Mehmet Topuz’la farkı artırabilecek fırsatları da har vurup harman savurdu Fenerbahçe. Velhasıl dediğimiz gibi son tahlilde daha iyi olan, daha çok pozisyona giren ve maçı hak eden Fenerbahçe’ydi..

Birkaç satır da hakem Cüneyt Çakır için karalayalım yazının sonunda. Maçı Fenerbahçe aleyhine katletti. Her ne kadar bazı Beşiktaş yöneticileri maçtan sonra hakemle ilgili veryansın etseler de, bu maçta hakemin Beşiktaş aleyhine yaptığı hata olarak sadece maçın 79.dakikasında sarı kartlık bir faul yapan Gökhan Gönül’ün ikinci sarı kartı görmemesini sayabiliriz. Ama o dakikada maç zaten 4-2 olmuş, her şey hemen hemen bitmişti. Onun haricinde Beşiktaş aleyhine yaptığı ve maç sonucuna tesir edecek bir hatası yok Cüneyt Çakır’ın. Ama Fenerbahçe için durum öyle değil. Daha 14.dakikada sarı kartı olan ve rakibine taban girerek ikinci sarı kartı görmesi gereken Ekrem’i oyundan atmadı. O anda maç 1-0 Fenerbahçe lehineydi ve Beşiktaş 10 kişi kalacaktı. Daha sonra Ferrari’nin Lugano’yu kündeyle tuş yaptığı pozisyondaki bariz penaltıyı çalmadı. Bu kararlar maçın Fenerbahçe adına ve aleyhine sonuca tesir edebilecek hatalardı şayet Fenerbahçe 65’den sonra gereğini yapamasaydı.. Kısacası Cüneyt Çakır biraz daha adil olsa, bu maç Fenerbahçe için çok daha kolaylaşabilirdi..

Sözün özü.. Fenerbahçe oldukça önemli bir virajı döndü. Hoş, Fenerbahçe şampiyonluğa oynadığı tüm sezonlarda büyüklerle yaptığı böylesi önemli maçları kazanmıştır ekseriyetle.. Fenerbahçe’nin problemi böyle düğüm maçları, böyle keskin virajlı derbileri kazanamamak olmamıştır hiç.. Fenerbahçe'nin problemi böylesine maçları kazanıp, düşme potasındaki yada o potaya yakın durumlardaki takımlara puan vermesidir ki, ligin bundan sonrasında da en çok korkulacak husus bu olacaktır bir Fenerbahçeli olarak bizim nazarımızda.. Ancak şimdilik bu konulara girmeyelim. Gün, galibiyetin tadını çıkarma günüdür. Gün, İnönü'de Beşiktaş'a 4 çeken Fenerbahçe'yi tebrik etme, bağıra basma günüdür..

Son olarak bizim için en az galibiyet kadar önemli olan ve bu galibiyetle birlikte Fenerbahçe lehine bazı tarihçilere göre 3, bazı tarihçilere göre 5'e çıkan galibiyet farkını içeren derbi istatistiklerinin bu maçtan sonra oluşan genel çetelesiyle yazıyı noktalayalım;

Toplam Maç: 328 (326)
Fenerbahçe Galibiyeti: 123
Beşiktaş Galibiyeti: 120 (118)
Beraberlik: 85
446 Fenerbahçe golü..
415 Beşiktaş golü...

Beşiktaş: 2 - Fenerbahçe: 4

Stad: Fiyapı İnönü
Hakemler: Cüneyt Çakır, Bahattin Duran, Tarık Ongun

Beşiktaş: Rüştü, Ekrem, İbrahim Toraman, Ferrari, İsmail, Quaresma, Necip (Dk. 70 Aurelio), Ernst, Simao, Guti, Almeida (Dk. 87 Nobre)

Fenerbahçe: Volkan, Gökhan Gönül (Dk. 82 Bekir), Lugano, Yobo, Andre Santos, Mehmet Topuz, Selçuk, Emre (Dk. 78 Özer), Dia (Dk. 77 Cristian), Alex, Niang

Goller: Dk. 5 Necip (Kendi kalesine), Dk. 65 (Penaltıdan), 72 ve 75 Alex (Fenerbahçe), Dk. 44 Ekrem, Dk. 49 İbrahim Toraman (Beşiktaş)

Kırmızı Kart: Dk. 63 Ferrari (Beşiktaş)

Beşiktaş - Fenerbahçe

2011-02-19T20:51:00.006+02:00

20 Şubat 2011 Pazar, Fiyapı İnönü Stadı

87 yıllık ezeli rekabette 28 Kasım 1924'ten bu yana oynanacak olan, bazı futbol tarihçilerine göre 328. bazı futbol tarihçilerine göre 326. randevu..

Tüm futbol tarihçilerine göre 122 Fenerbahçe galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 120, bazı futbol tarihçilerine göre 118 Beşiktaş galibiyeti..
Tüm futbol tarihçilerine göre 85 beraberlik..
442 Fenerbahçe golü, 413 Beşiktaş golü..

Rekabetin kısa vadeli geçmişine baktığımızda son 10 maçın 7 tanesini Fenerbahçe'nin 2 tanesini Beşiktaş'ın kazandığını 1 maçın berabere bittiğini, İnönü Stadındaki son 5 lig maçının 4'ünü yine Fenerbahçe'nin kazandığını görüyoruz. Elbetteki kalbimiz bu gidişatın devam etmesinden yana.. Ama bu gidişat yarın akşam için bir avantaj yada bir ipucu mu ? Asla değil elbette..

Velhasıl kalbimiz Fenerbahçe ile.. Yarın akşam maçtan sonra takınacağımız halet-i ruhiyeyi şimdiden bilemiyoruz elbette ama bildiğimiz bir şey var, o da maçı kaybetsek de bizim gibi numune Fenerbahçeli tayfası için hayati önem taşıyan ve her derbiden önce buraya dökümünü yaptığımız derbi istatistiklerinin 87 yıllık genel icmalinde önde oluşumuz devam edecek.. Bu da bizi mutlu edecek..

Bol şans Fenerbahçe...

Not 1: Fotoğrafta 197o'li yılların ortalarından bir Beşiktaş Yeni Açığı ve yine 1970'li yılların sonlarından bir Fenerbahçe Kapalısı var.. Her iki fotograf da yarın maçın oynanacağı İnönü Stadı'ndan..

Not 2: Beşiktaş'ın galibiyet sayılarındaki ihtilaf konusunu şurada yazmıştık. Meraklısına..

Not 3: Galibiyet sayısında ihtilaf olduğu için, elbette gol sayısında da ihtilaf var. Ancak o kadar detaya girmeye gerek yok...

Türk Futbolunun Bitmeyen Senfonisi

2011-02-17T11:26:00.007+02:00

Bazı kafalar ve ağızlar hiç değişmiyor. Değişmeyecek de.. Sadece yukarıda fotografı olanlar da değil. Bi dolu var bunlardan da hepsinin fotosunu koyamıyoruz, bir bukle ile idare ediyoruz teknik hususların imkan verdiği ölçüde.. Neyse devam edelim.. Bu kafalar ve ağızlar devamlı suretle Fenerbahçe’nin her türlü katakullinin Allah’ını yaptığına-yapacağına, Fenerbahçe herhangi bir yerde başarılı ise, muktedir ise orada muhakkak suretle bir ketenpere, bir alavere-dalavere, afedersiniz bir ibnelik olacağına, Fenerbahçe’ye zinhar hiçbir güzelliğin, başarının, muzaffer olmanın yakışmayacağına ve bu muzafferliklerin katiyetle normal yollarla sağlanmadığına ve sağlanamayacağına inanmaya, bu inançlarını hep gündeme getirmeye, bu doğrultuda söylemde bulunmaya, salvo yapmaya devam edecekler.. Bu senfoniyi hiç bitirmeyecekler..

Şimdi oturup da geçmişten tek tek örnek vermeyelim, uzun sürer. Ama herkes bilir ki bu zihniyete göre Fenerbahçe hep kötü bir şeyler yapmıştır, yapmaktadır ve yapacaktır. Fenerbahçe tüm kötülüklerin anasıdır onlara göre. Aşağıda bulunan Diana Taurasi yazısındaki zihniyet de aynı zihniyettir mesela. Geçmişten bugüne isimleri değişse de zihniyeti baki olan bu kafaların son dönemlerde yine eteklerindeki taşları dökmeye başladıklarını görüyoruz;

“Fenerbahçeli falan filan kişi, maçın hakemiyle aynı uçakta yolculuk etmiş.. Vay a. koyim sayın seyirciler.. Var yine bu işte kesin bir ketenpere.. Hem sonra soyunma odası koridorlarına tarihte ilk defa kulüp başkanı inmiş, hakeme bağırmış.. Eski oyuncuları olan rakip takımın kalecisi de hatalı pasla gol yedirmiş.. Fener oğlum bu, her türlü bağlamayı, icraatı yapar bunlar…”

Daha bunlar gibi bi dünya falan, filan, fişmekan.. Geçmişte de neler neler dendi, konuşuldu herkes hatırlar.. Fenerbahçe aleyhine lakırtı icra etmek işin doğalıdır zaten bu tipler için.. Normalidir..

Düşünün, bu zihniyet o kadar Fenerbahçe ile kafasını bozmuştur ki, Fenerbahçe’nin 4 sezonda 2 kez son maçta şampiyonluk kaybetmesi bile bunların kafalarındaki o nefreti ve örümcekleşmişliği silememiştir.. Silemeyecektir de..

Aslında bu kafadaki ez cümle cenaha sorulacak çok net bir soru var, cevabını asla veremeyecekleri.. O da şu:

“Geçen senenin son maçında Fenerbahçe Trabzonspor’u, Trabzonsporlu bir futbolcunun bir tane kendi kalesine attığı, bir tane de yaptığı bariz hatayla attırdığı 2 golle yenip şampiyon olsa, bu Türkiye Cumhuriyeti’nde maçtan sonraki yaklaşık 50 sene boyunca ne konuşulacaktı ?”

Şunlar konuşulacaktı; Fenerbahçe’nin işi zaten çoktan bitirdiği, ayarladığı, bağladığı, bu işin böyle biteceğinin zaten belli olduğu, Fenerbahçe’den de zaten başka bir şeyin beklenmediği, Fenerbahçe’nin 7 göbekten ve tüm sülaleden böyle gelmiş böyle giden bir kulüp olduğu, ve daha bir sürü Allah vergisi kötülüğü.. Doğru değil mi ? Bunlar konuşulmayacak mıydı ? Elbette ki bunlar konuşulacaktı..

Peki ne oldu ? Aynı hadise şampiyonluğu kazanan takımın son maçında olunca, yani Bursa Beşiktaş’ı Beşiktaşlı bir futbolcunun biri kendi kalesine attığı gol olmak üzere iki bariz hatasıyla yenince “Futbolun adaleti tecelli etti”.. Değil mi ? Herşey yoluna girdi. Kötülük kaybetti, iyilik kazandı.. Zenginden alındı, fakire verildi.. Fener’e olsa dünyanın yakılacağı bariz hatalar için “Futbol bu, hatalar oyunudur” dendi.. Normal karşılandı. Gökten tüm kardeşlerin kafasına bi dünya elma düştü.. Muradına erenlerle, kerevetine çıkanlar hepten birbirine karıştı, vesaire vesaire..

Yani işin aslının üzüm yemek olmadığı, tamamıyla bağcının ağzını burnunu dağıtmak olduğu net bir şekilde göründü görebilenler için.. Aynı hadisenin Fenerbahçe için olanına “ibnelik”, Fenerbahçe haricinde herhangi bir kulüp için olanına “normallik” olarak bakan zihniyetin aslında futbolun temizliği, doğruluğu, dürüstlüğü ile ilgili bir savaşımının ve mücadelesinin olmadığı, bütün savaşım ve mücadelenin Fenerbahçe’nin yerin dibine batması hatta mümkünse fakr-u zaruret içinde harap ve bitap kalması olduğu kabak gibi ortaya çıktı.. Hoş biz bunu zaten hep bilirdik de, bilmeyenler yada bilip de bilmezden gelenler için ayna gibi bir şey oldu adeta…

Velhasıl.. Şunu artık görün, bilin, anlayın bu zihniyetteki ez cümle cenah.. Fenerbahçe maalesef hiçbir şeyi bağla(ya)mıyor, ayarla(ya)mıyor, bitir(e)miyor.. O parantez içindeki “yapamama” anlamı veren ekleri bilerek yazdım oraya.. Çünkü gerçekten bir şeyleri halletmezken bile hakkında o kadar kelam edilen böyle bir kulübün, hiç olmazsa harbiden bu işleri becerebilen ve o iki şampiyonluğu kaybetmeyen bir kulüp olmasını çok isterdim. “Ben istemezdim kardeşim” diyen adama da “hadi lan ordan” derdim en ağdalısından..

Öyle zihniyete, yani “yapmasa da yaptı diyen, her sene geleneksel ve mütemadi olarak Fenerbahçe’ye suç atan" zihniyete karşı “Lan keşke yapaydık be.. Keşke Denizli’ye, Trabzon’a yeşilleri indireydik be..” zihniyeti taşımamıza kimse şaşırmamalı bu saatten sonra.. Çünkü gönül verdiğimiz kulüp ile ilgili bir dolu lakırtı icra etmenin "Türk Futbolunun Bitmeyen Senfonisi" haline geldiği bu memlekette şayet tarih o şekilde aksaydı, en azından zoruna giden biz değil başkaları olurdu bugün…

I am Sorry, Ne Sori ?

2011-02-17T11:20:00.006+02:00

Sen Amerika’da, yani basketbolun en büyük ülkesinde yıllarca kariyerin ağa babasını yap.. Sana dünyanın en iyi kadın basketbolcusu desinler.. Wnba finalleri, şampiyonlukları, MVP ödülleri falan gırla gitsin.. Sonra seni Fenerbahçe Kulübü Türkiye’ye getirsin. Kadın basketboluna yıllardır yatırımın en azametlisini yapan Fenerbahçe, bu azametlerine birini daha eklesin..

Sonra ne olsun ? “Diana Taurasi doping yaptı” olsun.. “Ya kardeşim öyle değildir, bi durun, nolur yapmayın” diyenlere tabiri caizse Recep İvedik tarzıyla “Konuşma laaayn.. Konuşma laaaaaaynnnnnnnn” diye böğürülsün. Bir üstteki yazıda da değinmeye çalıştığım “Fener değil mi abi, illa vardır bir ibnelik” zihniyeti tavan yapsın..

Peki daha sonra ne olsun.. Kararın yanlış olduğu, test sonuçlarına yanlış analiz yapıldığı yada sonuçların yanlış yorumlandığı, kısacası Diana Taurasi’nin doping yapmadığı ortaya çıksın… Vay, vay, vay... Çantaya Bak !!!

İşin Fenerbahçeliliğimizden kaynaklanan boyutu bir yana, dünyanın en iyi kadın basketbolcusuna “doping yapıyor bu kadın, tez başı vurula, sahtekar” deyip, sonra da “pardon yanlış bakmışız” demenin bu ülkenin tanıtımına verdiği muazzam katkıyı da düşünüp duruyorum kararı duyduğumdan beri..Yazıklar olsun..

Bu işte sorumluluğu olanlar artık Diana’ya, hiç utanmadan sıkılmadan ya “Bir başkadır benim memleketim Diana.. Kusura bakma…” desinler, ya da Ankaralı Turgut'un başlıktaki şarkısıyla hitap etsinler.. Onlara yakışan da budur zaten...

Basketbolda Türkiye Kupası Fenerbahçe'nin..

2011-02-17T11:15:00.005+02:00

Erkekler basketbolda Türkiye Kupası Fenerbahçe Ülker’in.. Yazmamız biraz gecikmeli de olsa blog arşivine notumuzu düşmüş olalım. Fenerbahçe Erkekler basketbolda Türkiye Kupasını 1967 ve 2010 yıllarının ardından 3.kez müzesine götürdü. 1967’de ilk olarak düzenlenen ancak 1972 ile 1992 yılları arasında tam 20 yıl boyunca hiç organize edilmeyen bu kupada 44 yılda 26 final oynanmış. Kupayı en çok kazanan Efes Pilsen olurken, 3 büyüklerden Fenerbahçe 3, Galatasaray 2 kez kupayı müzesine götürmüş. Beşiktaş ise oynadığı 3 finali de kaybederek bu kupa ile henüz tanışamamış..

Fenerbahçe’ye tebrikler.. Hayırlı olsun...

Beşiktaş Cola Turka: 72 - Fenerbahçe Ülker: 81

SALON: Kadir Has Kongre Merkezi Spor Salonu
HAKEMLER: Engin Kennerman, Recep Ankaralı, Serkan Emlek

BEŞİKTAŞ COLA TURKA: Serkan Erdoğan 5 (1 ribaund- 7 asist), Mustafa Abi (1 ribaund), Hüseyin Beşok 3 (2 ribaund), Serhat Çetin (1 ribaund- 2 asist), Michal Ignerski 3 (2 ribaund- 2 asist), Marcelus Kemp 10 (1 ribaund), Mire Chatman 22 (4 ribaund- 3 asist), Cevher Özer 5 (3 ribaund- 1 asist), Andrew Oglivy 24 (14 ribaund- 1 asist)

FENERBAHÇE ÜLKER: Roko Ukic 6 (1 ribaund- 3 asist), Mirsad Türkcan 3 (7 ribaund- 1 asist), Ömer Onan 1 (4 ribaund- 2 asist), Darjus Lavrinovic 4 (4 ribaund- 1 asist), Sarunas Jasikevicius 2 (2 asist), Kaya Peker 13 (9 ribaund), Oğuz Savaş 10 (4 ribaund), Tarence Kinsey 4 (6 ribaund- 1 asist), Marko Tomas 3 (1 asist), Emir Preldzic 35 (3 ribaund- 4 asist)

Hoşgeldin Kenny.. "The King !"

2011-01-17T15:58:00.015+02:00

Öncelikle başlıkta Kenny Dalglish'in Liverpool taraftarlarınca kendisine ithaf edilen "Kral" lakabını kullanarak dalga geçme amacı gütmediğimi en baştan yazayım. Başlığa ne yazacağımı düşünürken, maç öncesinde yukarıdaki fotografta da bir tanesi görüldüğü üzere Kop tribünün bolca resmettiği Dalglish figürü ve King sıfatıyla dolu pankartlardan yola çıkarak Dalglish'in efsane olduğu stada yıllar sonra tekrar çıktığı ilk maçta Everton'ın elinden saçma sapan bir penaltıyla kurtulmasını hicvetmek istedim. Bütün amaç ve niyetim budur. Kenny Dalglish'in krallığını inkar etmek için taş olmak gerekir. Ki biz her ne kadar iflah olmaz bir Evertonian da olsak, taş değiliz çok şükür. Ayrıca sanılanın aksine öyle deli gibi Liverpool düşmanı falan da değiliz. Blogu taa yeni açtığımız zamanlarda şu yazımızda hakkını vermişiz zaten Liverpool'un. Ayrıca bu kulübün 2005 yılında 5. Avrupa Şampiyonluğunu kazandığı maçta Olimpiyat Stadının tribünlerinde binlerce Liverpudlian ile birlikte "You'll never walk alone" şarkısını söylemişliğimiz de var. Zaten o şarkının Liverpool'dan bağımsız olarak müzikalitesi bile yeter söylemek için. Gerry and the Pacemakers'ın söylediği haliyle arabamızın cd çalarında dönüp durmuyor boşuna. Velhasıl gerek Dalglish'e gerekse Liverpool'a ve YWNWA şarkısına saygımız sonsuz da olsa, biz Evertonian'ız sonuçta.. Hem de kilometrelerce uzakta olmamıza rağmen gereksiz yere en hastasından, gereksiz yere en manyağından..

Dün Merseyside derbisinin 2010-11 sezonundaki Anfield Road ayağı oynandı. İlk yarıyı 1-0 geride bitiren Everton, ikinci yarının ilk 6 dakikasında 2 gol birden bularak 2-1 öne geçti. Kişisel Merseyside Derbi tarihimizde unutamayacağımız bir ikinci 45 dakika başlangıcıydı. Evde yaptığım sevinç gösterileri için üç buçuk yaşındaki kızımın bu tür haleti ruhiyeleri genel olarak Fenerbahçe maçlarında takınıyor olmamdan dolayı yanıma gelip sevinçle sorduğu "Baba Fener mi attı ?" sorusuna verdiğim "Hayır kızım, Everton attı" cevabı sonrasında yüzüme "O neymiş ya" anlamındaki bakışı, yaşadığım hazzın sonuçlarından sadece biriydi.. "Sen şu anda sadece Fener'i bilsen, Fener'i sevsen yeter kızım.. Everton dersine daha zamanımız var" :-)

"Acaba maçı alacak mıyız, Anfield'da özlediğimiz galibiyete sonunda ulaşacak mıyız" diye hayaller kurarken, penaltının p'siyle alakası olmayan, Maxi Rodriquez'in Tim Howard'ın yere yatmasını görerek anında kendini serin sulara bırakır gibi yeşil çimlere bıraktığı pozisyonu yiyerek beyaz noktayı gösteren hakem Phil Dowd'un verdiği penaltıyla Liverpool'u Anfield'da elimizden kaçırdık. Ama yine de 2010-2011 sezonunda Merseyside Derbisi kaybetmemiş olduk böylece. Malum ligin ilk yarısındaki maçı Everton 2-0 kazanmıştı..

Birkaç kelime de maçı Spormax'ten anlatan ve yorumlayan, isimlerini bilmediğim için burada belirtemediğim arkadaşlar için karalamak istiyorum. Tamam, anlıyorum Liverpool'u sevebilirsiniz. Yada Liverpool'u daha fazla tanıyabilirsiniz. Ama, özellikle ilk yarıda maç kafa kafaya, kora kor giderken ikide bir "Liverpool çok istiyor.. Liverpool savaşıyor.. Liverpool bilmem ne yapıyor.." tarzında hakkaniyetsiz bir biçimde Liverpool'u övücü maç anlatma ve yorumlamayı anlayabilmiş değilim. Maçın içinde Everton diye bir takım daha olduğunu ancak ikinci yarının başında Everton 6 dakikada 2 tane çakınca hatırlayabildiler. Ondan sonra da "ilk yarıda Liverpool daha istekliydi, şimdi ise Everton" yorumuna geçtiler. Halbuki hiç de öyle değildi. İlk yarıda da en az Liverpool'un savaştığı kadar Everton da savaşıyordu. En az Liverpool'un istediği kadar Everton da istiyordu.. Ama sunucumuzun ve yorumcumuzun gözleri maçı Liverpool endeksli seyrettikleri için Everton'ın savaşını göremediler elbette. Her neyse, sonuçta Everton en azından skorla göstermiştir tüm göremeyenlere, sahada en az ezeli rakibi kadar içtenlikle yaptığı mücadeleyi..

Velhasıl bir Merseyside Derbisi daha geride kaldı. Everton belki Anfield'dan 1 puan çıkardığı için mutlu oldu ama galibiyeti olmadık bir penaltıyla kaçırdığı için aslında biraz buruk bir derbi yaşadı. Kral Kenny Dalglish yıllar sonra Anfield Road'da çıktığı maçta ezeli rakibi Everton'dan pek de memnun kalmadığı bir "Hoşgeldin" hediyesi alırken, hem Liverpool'un hem de Everton'ın ligdeki hiç de iç açıcı olmayan durumları baki kalmaya devam etti... Merseyside Derbisi kaybetmeden bir lig sezonu geçirmek ise, biz Evertonian'ların yegane tesellisi oldu...

Liverpool: 2 - Everton: 2

Stad: Anfield Road
Seyirci: 44.795
Hakem: Phil Dowd

Liverpool: Reina, Kelly, Skrtel, Agger, Johnson, Meireles, Spearing, Lucas, Maxi Rodriguez, Kuyt, Torres.

Everton: Howard, Neville, Heitinga, Distin, Baines, Coleman, Fellaini, Arteta, Osman, Beckford, Anichebe.

Goller: Meireles (29), Kuyt (pen 68)-Liverpool / Distin (46), Beckford (52)-Everton

İncir Ağacı - Yılmaz Özdil

2010-12-23T09:40:00.005+02:00

Mustafa Fehmi Kubilay (1906 - 23 Aralık 1930)

İncir Ağacı

İnciri yatak odası olarak kullanır, erkek incir arısıyla dişi incir arısı... Doğanın mucizesidir. Hem birbirlerini dölleyerek kendi nesillerini devam ettirirler, hem de tozlarına bulandıkları erkek incirden dişi incire uçarak, incir neslini... Hava bozar bazen... Kuytudan kuytuya göç ederken denk gelirler, içinde yaşam barındırmayan, terkedilmiş, metruk evlerin bacasına sığınırlar. En kuytu yerdir, bacanın dibindeki ocak... Ve rüzgar, toprağı savurup biriktirmiştir o ocağın dibinde... Arının narin kanatlarında taşıdığı incir tozu, buluşur o toprakla... Boy verir.

Hani derler ya...
Ocağına incir ağacı dikildi.

Öyküsüdür.

Ocağına incir ağacı dikilmiş bir kadının oğluydu o... Doğup büyüdüğü yuvasını terk etmek zorunda kalan; Girit'ten uçup, İzmir'e konan Zeynep'in oğlu.

Dünya tarihinin en çok sırtından hançerlenen, çocuklarını büyüttüğü komşuları tarafından en çok ihanete uğrayan milletin ferdiydi... Kubilay.

Mustafa Fehmi'ydi asıl adı...
Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Fakültesi'nin nüvesini oluşturan İzmir Erkek Öğretmen Okulu'na gitti, Cumhuriyet'in ilk öğretmenlerinden oldu.

(O dönemin okullarında nasıl eğitim verildiği ve Mustafa Fehmi'nin nasıl bir devrimci olduğunu göstermesi açısından yazıyorum... Soyadı kanunu çıkmadan, taa altı sene evvel, henüz öğrenciyken Kubilay soyadını aldı...Mübarek incir arısı, nesline imzasını atmıştı.)

Bugün...
Kafasının kesildiği gün.

Güya yurt bildiği topraklarda, çocuklarını büyüttüğü komşularının ihanetinden kaçarken... Kendi çocuğunu, kendi yurdunda ihanete kurban veren bir kadının, yürekli oğludur o.

Gözlerine iyi bakın.
Sebebini iyi anlatır.

Çünkü, 80 sene önce çekilmiş siyah-beyaz vesikalık fotograf değildir o. "Kendi yurdunuzda ocağınıza incir ağacı dikilmesin istiyorsanız, ihanetin karşısına dikilin" diyen öğretmendir.

Yılmaz Özdil / Hürriyet - 23.12.2010

Oha Fenerbahçe !

2010-12-23T09:19:00.008+02:00

Yıl sonu harala gürelesinden, bilanço dönemi curcunasından sıyrılarak blog arşivine bunu eklememiz kaçınılmazdı. Kaçınılmazdı da, ne yazacağız onu bilemiyoruz şimdi. Çünkü dünya şampiyonu olmuş takım, hani lig değil, kupa değil.. Ne yazarsın ki bu duruma.. Tarihinde atletizmde kulüp bazında Avrupa Şampiyonluğu bulunan Fenerbahçe Spor Kulübü, kadınlar voleybolunda da önce Avrupa ikincisi, arkasından da Dünya Kulüpler Şampiyonu oldu. Erkekler ve kadınlar basketbolunda da benzer hikayeleri izlememiz olası bu sezon.. Spor Kulübü olmanın gerekleri sahalarda icra ediliyor. Fenerbahçe'ye tebrikler ve teşekkürler..

-O değil de futbol ne olacak futbol ?
-Ya dur be abi, Allah'ını seversen bi dur ya.. Bi sus ya.. Bozma keyfimizi, bi git yaa...

Yazının sonunu Fenerbahçe Marşı eşliğinde başlığa uygun bir şekilde bağlayalım;

Dünya Şampiyonu olunur mu bee,
Ohaaa Fenerbahçee !...

Durun ! Siz Kardeşsiniz !!

2010-11-14T10:00:00.007+02:00

Bursaspor-Trabzonspor maçının ardından bordo mavili futbolcu Engin Baytar'ın taraftarlarına saha içinde "3'lü" çektirmesi üzerine gerginlik yaşandı. Engin'in hareketine tepki gösteren Bursaspor taraftarları saha içine girdi. Polis ve özel güvenlik elemanları derhal müdahale ederek sahaya giren Bursaspor taraftarlarını yeniden tribünlere gönderdi. Şeref tribününde bulunan Bursaspor ve Trabzonspor taraftarları arasında da itiş kakış yaşandı. Araya giren diğer taraftarlar, tartşmanın büyümesine engel oldu. Bu arada Trabzonspor taraftarları bulundukları bölümdeki ağları yırtarak kırdıkları koltukları Bursasporlu taraftarların üzerine atmaya başladı. Trabzonsporlu taraftarların bu hareketi üzerine bir grup Bursaspor taraftarı maçtan ayrılmayarak tribünlerde beklemeye devam etti. Polis, Trabzonsporlu taraftarların bulunduğu bölümde geniş güvenlik önlemi alıp olayların büyümesine engel olmaya çalıştı.

Blog arşivinde yer alsın bu haber. Üzerine yorum yapmayalım, kıssadan hissesini çıkarabilenler çıkarsın...

Sarı Lacivertli Babıali

2010-11-09T01:04:00.004+02:00

Haberimiz yoktu Mehmet Ali Birand'ın Hürriyet Gazetesi eksenli "Fenerbahçeli Medya" çıkışından.. Gece geç saatlerde yakaladık televizyonda.. Öncelikle hadise sadece Fatma Nine manşetine endeksli değil anladığımız kadarıyla. Çünkü hadise sadece o manşetse, o manşette Fenerbahçe yayın organlığı nerede diye soruyor insan.. O manşete istinaden neden Beşiktaş yayın organlığı yada Trabzonspor yayın organlığı değil de Fenerbahçe yayın organlığı ? Demek ki başka manşetler de var. Neymiş o manşet, 4-2'lik Eskişehir galibiyeti için atılan "6 Kasımda Fener Başkadır" manşeti.. Aslında Fenerbahçe'nin Eskişehirspor'u yendiği bir maç için, maç sırf 6 Kasımda oynandığı için bu manşeti atmak Fenerbahçe yayın organlığı suçlamasını ilk bakışta hak ediyor gibi gözükse de, aynı sayfanın Hagi'nin Galatasaray'a gelmesi için "Galatasaray Hagi ile anlaştı" yada "Hagi Galatasaray'da" gibi bir manşet yerine "Fener'e 5 atan tek Galatasaraylı" manşeti atmasına ses çıkarmayanların bugünkü serzenişleri ve alınganlıkları birazcık yalan oluyor affınıza mahcuben...

Zaten, bu kadar klavye oynatmak da gereksiz aslında.. Çünkü anlattıkların karşındakinin anladığı kadardır.. Hangi örneği verirsen ver, hangi mantıklı açıklamayı sunarsan sun, insan görmek istediğini görmeye devam eder sonuçta.. O yüzden, nur içinde yatsın Halit Çapın Usta gibi cevap vereceksin böyle konulara.. 1987 yılında yazdığı yazıdan alıntılayacaksın cevabı.. Her ne kadar o günkü muhatapla, bugünkü muhatap farklı olsa da, zihniyet aynı olduğu için üzerinden 23 sene değil 123 sene de geçse eskimiyor işte böyle...

Gizli fanatik Mehmet Ali Birand'a karşı, Harbi fanatik Halit Çapın kültürü...

"Sonra bu en büyük ameliyat sahibi zatın bir lafını okuyorum gazetelerde, gülmekten azkala altıma edeyazdım şu terso günlerimde... Neymiş efendim: "Babıali camiası biraz fazla sarı-lacivertli" imiş üstad için... Camialtı camiası da öyle, ne kadar camia varsa da öyle... Sahi yeni mi öğrendiniz ?"
Halit Çapın - 1987

Hınca Hınç Tribünler - 61

2010-10-29T18:22:00.004+03:00

Hınca Hınç Tribünler serisi için Çizgisiz Defter Blog'dan NYG iki adet fotograf göndermiş bize.. Kendisine teşekkür ediyor ve serinin 61.bölümü olarak blog dostlarıyla paylaşıyoruz.. Üstte Dinamo Dresden, altta FC Erzgebirge Aue taraftarları...

Gelenek Bitti mi Yani Şimdi ?

2010-10-25T09:18:00.008+03:00

Bugün gazetelerin ekserisinde maçla ilgili genel yorumlar hep "Kadıköy Geleneğinin" bittiği yönünde.. Hatta bazı gazeteler ilk sayfalarından vermişler; "10 yıllık gelenek bozuldu". Ben de anlamaya çalışıyorum dün geceden beri, gelenek neydi ve neresi bozuldu, nasıl bozuldu ?

Geleneğe "10 senedir yenen Fenerbahçe bu sene yenemedi" gözüyle bakıyorsanız, elbette gelenek bitti. Ama hemen her spor dalında birbirleriyle yarışan, eski tabirle sadece formaları çıkarıp ipe assanız yüzlerce izleyici toplayan, her türlü yatırımlarını, hareketlerini birbirlerinden hiza alarak ayarlayan, biri diğerinin olmazsa olmazı olan iki büyük kulüpten bahsediyorsanız, aralarında Türkiye'nin en büyüğü olma yarışı olan iki kulüpten bahsediyorsanız, 101 yıldır birbirleriyle her alanda rekabet eden iki kulüpten bahsediyorsanız geleneğe böyle bakamazsınız.

"10 senedir yenen Fenerbahçe bu sene yenemedi" şeklinde, Fenerbahçe özneli cümle kurmak "Fenerbahçe-Galatasaray" derbisine kurulacak cümle değildir. Kaldı ki bu cümleyi biz Fenerbahçeliler değil de Galatasaraylılar kuruyorlarsa, ve bu cümleyi kurarlarken bir mutluluk, bir huzur duyuyorlarsa, yada maçtan sonra takımlarını tribüne çağırıp kutlamavari aksiyonlar sergiliyorlarsa, veyahutta dün gece birkaç televizyonun da gösterdiği gibi takımlarının tesislere dönmesini meşaleler yakarak bekliyorlarsa o zaman durum iyice zor bir hal alır onlar için, biz Fenerbahçelilerin nazarında..

O nedenle geleneğe bakılacak yön bize göre şudur: "Galatasaray Kadıköy'de yine kazanamadı". Böyle bakılmalıdır, çünkü yukarıda da yazdık bunlar Fenerbahçe ve Galatasaray'dır. Böyle bakılmalıdır, çünkü bunlar Türk sporunun en öndeki ikilisidir. Böyle bakılmalıdır, çünkü bunlar 101 yıllık ezeli rakiptir. Ve belki de en önemlisi, böyle bakılmalıdır çünkü Fenerbahçe Ali Sami Yen'de kazanmaktadır. Gelenek konusu olan 11 yılın bilançosuna bakıldığında rekabetin Kadıköy tarafında Galatasaray adına 11 maçta 10 mağlubiyet ve dünkü maçla birlikte 1 beraberlik varken, rekabetin karşı yakasında aynı 11 yıllık dönem içerisinde 10 tanesi Sami Yen, 1 tanesi Olimpiyat stadında oynanan 11 lig maçında 4 Fenerbahçe galibiyeti (26.03.2000/1-0, 27.11.2005/1-0, 19.05.2007/2-1, 28.03.2010/1-0), 3 beraberlik (26.11.2000/0-0, 21.09.2003/2-2, 12.04.2009/0-0), 4 Galatasaray galibiyeti olduğu görülür. Birbiriyle büyüklük yarışı yapan, hatta zaman zaman sidik bile yarıştıran iki kulüp arasındaki karşılaşmaların olması gereken normali de zaten budur. Yani, Fener de deplasmanda, Galatasaray da deplasmanda kazanabilmelidir. Dolayısıyla da bu geleneğe "Galatasaray" özneli bakmak lazımdır. Bu gelenek özelinde 11 yıldır yapamayan, başaramayan, istediğini olduramayan Fenerbahçe değildir, net bir şekilde Galatasaray'dır. O nedenle gelenek falan bitmemiştir. 11.yılında paşalar gibi devam etmektedir..

Maçla ilgili olarak ise konuşulacak fazla bir husus yok. İlk yarı Galatasaray, ikinci yarı Fenerbahçe daha iyiydi. Ancak maçın geneline baktığımızda Galatasaray'ın hem ofansif olarak daha etkili, hem de rakibinin oyununu bozan, oynatmayan bir performans sergilediğini söyleyebiliriz. İkinci yarıdaki Fenerbahçe baskısı bir gol getirebilseydi belki de Galatasaray çözülebilirdi. Ama olmadı.. Bu arada Neill için iki satır karalamamız şart. Kesinlikle en az iki kez oyundan atılmalıydı. Neill'in dün akşam yaptıklarını, ortalama bir maçta Lugano yapsaydı, bugün tüm Galatasaraylılar yanında, medyada arz-ı endam eden ve renklerinin ne olduğu belli olmayıp, Fenerbahçe düşmanlıkları sabit olan bir dünya yancı da Lugano'yu afaroz ediyor olurdu. Öylesine bariz pozisyonlarda ikinci sarı kartı görmedi ki, artık birinde dayanamayan Lugano'nun hakeme "bana ilk faulümde gösterdin, adam 10 kere yaptı göstermiyorsun" tarzındaki isyanı son derece haklıydı. Ayrıca, Neill sadece faullü ve sert oynamadı bize göre, biraz futbol ahlakının dışında, biraz çirkef, biraz kasti oynadı.. Galatasaray maçlarını takip etmediğimiz için bu zat-ı muhteremi bugüne kadar net algılayamamışız meğerse.. Ne olduğunu bu maçda gördük, bundan sonra kendisini maçlarda o halet-i ruhiyeyle izleyeceğimizden emin olabilir..

Maçla ilgili değineceğimiz bir başka husus da elbette Fenerbahçe-Galatasaray derbilerinin genel istatistikleri. Buna değinmeden önce bir küçük hususu belirtmem lazım. Derbi istatikleri önemli hadisedir. Gazeteler, bu istatistikleri yazarken son derece dikkatli olmalıdır. Çünkü istatistikler bu şekilde yanlış yazılarak manipüle edilirler, bu şekilde olduğundan farklı olarak gösterilirler ve bu şekilde kamuoyunda sanki gerçekte de öylelermiş gibi yanlış halleriyle zaman içinde kabul görürler. Dünkü Hürriyet Gazetesi Fenerbahçe-Galatasaray arasındaki genel istatistiği 138 Fenerbahçe, 116 Galatasaray, 110 da beraberlik şeklinde yazmış. Oysa Fenerbahçe 138.galibiyetini geçen sezon Selçuk'un attığı golle Ali Sami Yen'deki 1-0'lık galibiyeti ile almıştı. Sezon başında Almanya'da oynanan ve bizim de şurada yazdığımız Dostluk Kupası maçında 1-0 galip gelen Fenerbahçe derbi tarihindeki 139. galibiyetini almıştı. Yani dünkü maça Fenerbahçe 138 değil 139 galibiyetle çıkmıştı. Bunlar detay falan değildir. Bunlar önemli hadiselerdir. O yüzden çetelesini iyi tutmak lazımdır. Resmi tarihi değiştirme yönünde master yapmış usta kalemlere böyle yanlış bilgiler yazarak servis yapmamak lazımdır. Çünkü burası Türkiye.. "Dünyanın merkezi benim ayağımın altı" der birisi, sen aksini ispat etmek için uğraşır durursun ondan sonra.. Gelelim genel istatistiğin dünkü maç sonucunda oluşmuş durumuna;

Ezeli rekabette dün bazı tarihçilere göre 366. bazı tarihçilere göre 364. randevu oynandı..
Tüm tarihçilere göre 139 Fenerbahçe galibiyeti var.
Bazı tarihçilere göre 116, bazı tarihçilere göre 113 Galatasaray galibiyeti var.
Beraberlik ise bazı tarihçilere göre 111'e, bazı tarihçilere göre 112'ye çıktı.
Fenerbahçe golü 512, Galatasaray golü ise 463..

Türkiye'nin yukarıdaki satırlarda da anlatmaya çalıştığımız gibi bu en ezeli rekabetinde iki takım arasındaki galibiyet farkı bazı tarihçilere göre 23, bazı tarihçilere göre 26 olarak seyrine devam ediyor.. Tıpkı Kadıköy Geleneği'nin de devam etmesi gibi...

Fenerbahçe: 0 - Galatasaray: 0

Stad: Şükrü Saracoğlu
Hakemler: Bülent Yıldırım, İsmail Şencan, Muhittin Gürses

Fenerbahçe: Volkan, Gökhan, Lugano, Yobo, Caner, Dia (Kazım dk. 73 ), Mehmet Topuz, Emre Belözoğlu, Stoch, Alex (Semih dk. 70), Niang.

Galatasaray: Aykut, Sabri, Neill, Servet, Hakan, Mustafa Sarp, Cana (Serkan dk. 66 ), Ayhan, Misimovic (Barış dk. 56), Elano (Emre Çolak dk. 78), Pino.

Sarı Kartlar: Neill, Ayhan, Pino (Galatasaray), Emre Belözoğlu, Lugano (Fenerbahçe)

Home Run Yapmaya Benzemiyor Değil mi ?

2010-10-18T10:48:00.007+03:00

John W. Henry: Ne oldu orada Tom ? Home Run mı oldu ?
Tom Werner: Home Run falan olmadı John'cum. Tim Cahill koydu..

İşler güçler yüzünden neredeyse 1 aydır blogun karşısına geçememiş olsak da, bu derbiyi bloga yazmamıza hiçbir iş-güç mani olamazdı. Hele ki ezeli rakibimizin Amerikalı yeni patronları Goodison Park'a teşrif etmişlerken, üstüne üstlük bir de Everton çakmışken, bu derbiyi blog arşivine not düşmemek cinayet olurdu cinayet..

Her iki takımın da son senelerdeki en kötü lig tabelasına sahip olarak çıktıkları derbide Everton galibiyeti daha fazla hak eden taraftı. İş-güç nedeniyle bu sezon Liverpool'un hiç maçını izleyememiştim, ilk defa dün izledim. Çok şaşırdığımı söylemeliyim. Ben hayatımda hiç bu kadar kötü bir Liverpool görmemiştim. Tabi uzun uzadıya konuşulabilecek bir konu bu fakat kısaca şunu söyleyeyim, ben Roy Hodgson'un Liverpool'un menajeri olduğuna inanmıyorum. Ne kariyeri, ne kalibresi, ne şahsi müzesi Liverpool'u taşımaya yeterli değil diye düşünüyorum. Üstelik Manchester United 18 şampiyonluk sayısını yakalayarak Liverpool'un yıllardır elinde tuttuğu "en çok şampiyon olan kulüp" ünvanına ortak olmuşken, Liverpool'un hiç de Roy Hodgson gibi bir maceraya girme lüksünün olmadığına inanıyorum. Amaan.. Bana ne canım. Ne yaparlarsa yapsınlar, biz işimize bakarız sonuçta.. Çat çat iki tane çakarız, vazifemizi yaparız.. :-)

Tim Cahill ayrı bir bölümü hak ediyor bu yazının içerisinde.. Hani hemen her Liverpool maçında gol atmasını bir kenara bıraksam dahi, topçu olarak da oldukça beğendiğimiz bir adam Cahill. Bazen maçı seyrederken oynayıp oynamadığını bile unutuyorsunuz, o derece gözden kayboluyor fakat öyle anlarda ortaya çıkıp gereğini yapıyor ki, o sahada gözükmediği zamanları hiç önemsemiyorsunuz haliyle.. Ayrıca, dün attığı golden sonra Gwladys Street tribününe yaptığı ve tv'den de ağır çekimde gösterilen hareketi de mest etti bizi. Elini iki kere kalbinin üzerine vurup, sonra da bütün tribüne doğru "kalbim sizindir" tarzında sallaması bizi bizden aldı.. Ne de olsa Akdeniz insanıyız, hemen gaza gelir, hemen duygulanıveririz icabında. Serdeki Evertonian'lık da cabası..

"Built by Shanks, Broke by Yanks !"

Liverpool taraftarlarının ağzına doladığı slogan buymuş şu sıralarda.. Liverpool'un yeni patronları. Soldaki yankimiz John W. Henry. 1949 yılında Amerika Birleşik Devletleri'nin Illinois eyaletinde doğmuş. Sağdaki concon ise Tom Werner. 1950 yılında New York'da doğmuş. Her ikisi ortak olarak Amerikan Beyzbol Liginin köklü takımlarından Boston Red Sox'ın sahipleri. Sahip oldukları bir diğer kulüp de Liverpool oldu bundan böyle. Artık günümüz futbolunda, yabancı sermayelerin satın aldığı kulüpler oldukça fazlalaştı. Özellikle premier ligde bir sürü kulübün sahipleri başka başka ülkelerden. Tek tek yazmaya gerek yok hepsini, herkes vakıf zaten. Ama yine de, bu iş her ne kadar günümüz futbolunun normali haline geliyor olsa da, biz sıcak bakamıyoruz be.. Amerikalı adam gitsin NFL, NBA, MLB takımlarıyla uğraşsın. Ya da çok seviyorsa Avrupa Futbolunu, gitsin Amerika'daki Major League Soccer takımlarıyla köreltsin hevesini.. Her boka maydanozlar zaten, bari futbol sevdamız bakir kalsaydı..

Velhasıl.. Güzel bir derbi gününü daha geride bıraktık. Tanıdık, tanımadık ez cümle Liverpudlian'lara geçmiş olsun. Sevgili Ali Ece'yi de zevkle dinledik maç esnasında. Tabi bir ara "Korneri bile Carragher atıyorsa, düşün artık Liverpool'un halini" tarzında isyanıyla Liverpudlian'lığını gözler önüne serse de, yine de son derece objektif yorumladı maçı.. Ayrıca bazı yakın dostumuz Liverpudlian'ları ise özellikle öpüyoruz yanaklarından. Onlar bilirler kendilerini. Ne oldu kardeşlerim ? Sesinizi duyamıyorum. Olmadı mı bu sefer ? Baby Face Torres yazamadı mı ? Gerrard'ın 40 metreden vurduğu top göte başa çarpıp gol olamadı mı ? Tüh yaa. Yazık vallahi size.. Ha Gerrard demişken dün maçtan sonra eski bir şarkı takıldı dilime, habire söyleyip duruyorum şarkıyı Gerrard'a uyarlayaraktan.. İlk dörtlüğünü sizinle de paylaşayım, hemen hatırlarsınız zaten.. Acaip güzel oluyor, dilinden düşüremiyorsun vallahi.. :-)

"Gerrard almış orağını, aman Gerrard yandım Gerrard, Gerrard almış orağını, ot biçmeye gidermiş.. Ot biçmeye gidermiş.." :-)

Everton: 2 - Liverpool: 0

Stad: Goodison Park
Seyirci: 39.673

Everton: Tim Howard, Leighton Baines, Johnny Heitinga (Tony Hibbert 72), Phil Jagielka, Sylvain Distin, Seamus Coleman, Mikel Arteta (Jermaine Beckford 74), Tim Cahill, Phil Neville, Leon Osman (Diniyar Bilyaletdinov 46), Aiyegbeni Yakubu.

Liverpool: Jose Manuel Reina, Paul Konchesky, Sotirios Kyrgiakos, Jamie Carragher, Martin Skrtel, Jose Raul Meireles, Steven Gerrard, Joe Cole (Ryan Babel 79), Maximiliano Maxi Rodriguez (Milan Jovanovic 84), Leiva Lucas (David N'Gog 71), Fernando Torres.

Goller: Cahill (Dk.34), Arteta (Dk.50)

Şırnak'a Asist Yapabilmek..

2010-09-21T11:20:00.004+03:00

Ntvspor'dan sevgili Barış Gerçeker 2010 Dünya Basketbol Şampiyonası hakkında geçtiğimiz hafta bir yazı yazdı. Bu yazıya Şırnak'tan Murat Çavdar Öğretmen'den bir cevap geldi.. Konuyu yine sevgili dostlarımız Serdar ve Canarino'da bloglarında işlediler. Barış Gerçeker Şırnak'dan gelen bu çığlık üzerine bir yazı daha yazdı Ntvspor'da.. Bu çığlığa, bu haykırışa kulak vermek gerek. Bişeyler yapmak gerek. Az demeden, çok demeden bişeyler yapmak...

"Türkler uçuyor sevindik, gururlandık ama burada, benim görev yaptığım köy okulumda çocuklar bırakın uçmayı zıplayamıyorlar bile… Burası damsız evler diyarı, köyün ve öğrencilerin durumunu anlatmak istemiyorum aynı bilindik manzaralar… Çocukların spor adına yaptıkları patlak topları, terlikleriyle okul bahçesinde futbol oynamak. Okulumuz, tahtamız, kitabımız var biz de buradayız kısacası eğitimde sorunumuz yok. Fakat biz Hidayet’in üçlüklerine, Semih’in bloklarına, Kerem’in asistlerine özendik biz potaya yani basketbola özendik. Demiyoruz ki bize parlak cilalı parkeli spor salonu yapın bize 2 tane pota yapın yeter, çemberin filesini biz öreriz…

Hadi yapın bi asist biz de uçalım…"

Okçu Köyü İ.Ö.O İdil/Şırnak
Öğretmen: Murat ÇAVDAR

İzahtan Vareste Haller..

2010-09-19T22:37:00.015+03:00

Sen ilk yarıda;

Gökhan Gönül'le,
Niang'la,
Dia'yla,
Alex'le,

bir kaleci, bir top bir de sen olduğun pozisyonlarda maçı 5 yapamıyorsan.. Hadi vazgeçtim 5'ten, en azından 2 yapamıyorsan..

İkinci yarıda Beşiktaş'ın defansı artık iyice boşalmışken yine Dia'yla, yine bir kaleci, bir top bir de sen olduğun pozisyonda maçın imzasını atamıyorsan..

Adam gelir, 86.dakikada senin gecenin içine sıçar işte böyle.. Fenerbahçe'nin her Beşiktaş maçında, kazandığı maçlar da dahil, bu kadar net gol pozisyonunu har vurup harman savurma geleneği artık izahtan varestedir. Biz yazmaktan bıktık (örneğin şu, ya da şu), ama sağolsun takım bize bu halet-i ruhiyeyi yaşatmaktan bıkmadı.. Atacaksın birader atacaksın.. Atamayana ne yaptıklarını görmekten, yaşamaktan bıkmadıysan o başka tabii..

Adamlar ikinci yarıda daha baskılı oynamalarına rağmen senin bulduğun netlikte ve adette pozisyon bulamadılar. Buna rağmen aldılar puanı gittiler. Sen fark yapacağın maçta beraberliğe razı oldun. Bunun neresini izah edelim biz ? Geçen sene İnönü'de 3-0 yendikleri maçta dahi bu kadar pozisyon bulamamalarına rağmen 3 yaparlarken, sen elini kolunu sallaya sallaya bulduğun karşı karşıya pozisyonları dağa taşa vurursan, başka nasıl bir sonuç beklersin ?..

Maçın tek gerçeği budur. Bunun haricindeki herşey 1-1'lik skora göre konuşulan/konuşulacak hadiselerdir. Stoch mu oynamalıymış, Emre çıkınca takım oyundan mı düşmüş, Volkan penaltıda çıkmamalı mıymış hepsi hikaye.. Çakaydın karşı karşıya golleri, yapaydın 2-0 3-0, ondan sonra kim konuşacaktı Stoch'u, Emre'yi, Volkan'ı.. Geçelim bunları..

Kısacası.. Sıçayım böyle kısmete de, kısmetsizliğe de, basirete de, basiretsizliğe de.. Daha da yazacağım, söyleyeceğim bir şeyim yok...

Fenerbahçe: 1 - Beşiktaş: 1

Stad: Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu
Hakemler: Cüneyt Çakır, Bahattin Duran, Tarık Ongun

Fenerbahçe: Volkan, Gökhan Gönül, Lugano, Bilica, Andre Santos, Mehmet Topuz (Dk. 88 Gökhan Ünal), Selçuk, Emre (Dk. 46 Özer), Dia, Alex (Dk. 77 Cristian), Niang.

Beşiktaş: Hakan (Dk. 42 Cenk), Ekrem (Dk. 29 İbrahim Üzülmez), İbrahim Toraman, Zapotocny, İsmail, Nihat, Ernst, Aurelio (Dk. 72 Bobo), Quaresma, Guti, Nobre.

Goller: Dk. 26 Niang (Fenerbahçe), Dk. 86 Guti (Penaltıdan) (Beşiktaş)

Derbi istatistiğinin bu maçtan sonraki durumu:

Toplam Maç: 327 (325)
Fenerbahçe Galibiyeti: 122
Beşiktaş Galibiyeti: 120 (118)
Beraberlik: 85
442 Fenerbahçe golü..
413 Beşiktaş golü...

Fenerbahçe - Beşiktaş

2010-09-19T02:16:00.004+03:00

19 Eylül 2010 Pazar, Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadı

86 yıllık ezeli rekabette 28 Kasım 1924'ten bu yana oynanacak olan, bazı futbol tarihçilerine göre 327. bazı futbol tarihçilerine göre 325. randevu..

Tüm futbol tarihçilerine göre 122 Fenerbahçe galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 120, bazı futbol tarihçilerine göre 118 Beşiktaş galibiyeti..
Tüm futbol tarihçilerine göre 84 beraberlik..
441 Fenerbahçe golü, 412 Beşiktaş golü..

Quaresma'lı, Guti'li, Marco'lu Beşiktaş, Kadıköy'deki kazanamamazlığa son vermeye geliyor. Bu sezon ligde ilk kez taraftarının önüne çıkacak Fenerbahçe ise her tarafı soru işareti olmuş haliyle Beşiktaş'ı bekliyor. Nasıl diyordu Schuster; "Yaralı bir hayvan gibi !".. Bakalım ne olacak, ne bitecek..

Bol şans Fenerbahçe..

Not 1: Fotoğraftaki futbolcuları elbette bilmeyen yoktur ama biz yine de yazalım; Fenerbahçeli Selçuk Yula ile Beşiktaşlı Metin Tekin..

Not 2: Beşiktaş'ın galibiyet sayılarındaki ihtilaf konusunu şurada yazmıştık. Meraklısına..

Not 3: Galibiyet sayısında ihtilaf olduğu için, elbette gol sayısında da ihtilaf var. Ancak o kadar detaya girmeye gerek yok...

Mor ve Ötesi - Uyan !

2010-09-11T22:11:00.008+03:00

Canım kardeşim, bak senin ellerinde hayatımız,
Uçan kuştaki güzelliği kaybettik, hastayız,
Çok sıkıldım ağlamaktan, durmaktan,
Bu ahlaksız oyunlara devam etmek günah..

Uyan artık uyan,
Uyan dostum uyan,
Uyan artık uyan,
Karanlık uykundan..

Sadece renkler vardı, sonra kayboldu onlar da,
Biz nefes alamadan,
Ab bu hayat, anlamsız bir şaka,
Herkes bunun farkında,
Çok sıkıldım ağlamaktan, durmaktan,
Bu ahlaksız oyunlara devam etmek günah..

Uyan artık uyan,
Uyan dostum uyan,
Uyan artık uyan,
Karanlık uykundan...

Kadıköy'de Bir Evertonian

2010-09-02T09:28:00.012+03:00

Everton sevgimizi tekrar etmeye lüzum yok herhalde artık.. Okuyan, takip eden herkesin malumu bizim Evertonian'lığımız. Böylesine sevgi ve sempati beslediğimiz bir kulüpten, kalbimizin gerçek sahibi, harbi sahibi olan orijinal kulübümüze bir topçu transfer olunca biraz hoşunuza gidiyor tabi.. Her ne kadar o futbolcu yıllar önce bir Merseyside Derbisinde yaptığı inanılmaz hatalarla derbiyi size kaybettiren ve o maçın aklınızda hep yer etmesini sağlayan bir futbolcu da olsa, yine de hoşunuza gidiyor işte.. Renkdaş ya sonuçta.. Giydiği forma yeter, forma. Hem orada, hem burada.. Peki iyi bir performans gösterecek mi, devamlı forma bulabilecek mi, defansı toparlayacak mı, yoksa takımı yakacak mı, falan filan.. Bu sorular ve bunların cevapları önümüzdeki günlerin konusu.. Performansı kötü olursa, kendisine kızacak olanların en önlerinde yer alacak kişilerden biri de biz oluruz elbette.. Ama bugün bu konuları es geçiyoruz. Bugün renkdaşa hoş geldin deme günü..

Velhasıl, hoş geldin Joseph. Yalnız bizim tribünde kırmızı hayranı Liverpudlian çoktur, aman şaşırma. Ve sakın aldırma... :-)

Çek Sineye Kardeşim.. Zaten Başka Ne Yapabilirsin ki ?

2010-08-27T10:20:00.009+03:00

Ne yazalım ki şimdi ? Ne diyelim ? İsyan mı edelim, sinkaf mı çekelim ? Şampiyonlar Ligi hayal ederken, Avrupa Ligi'ne bile bilet bulamayışa mı kızalım ? Birinde Young Boys, diğerinde Paok gibi ne kadro zenginliğinde, ne bütçede, ne tesisleşmede, ne de kurumsallaşmada (!!?) kendisine denk olmayan iki kulübe/takıma teslim olunuşa mı yanalım ? Ne yapalım ?

En iyisi hiçbir şey yapmayalım/yazmayalım. Madem ki Fenerbahçeliyiz, bunu da sineye çekmeliyiz diyelim. Yada öyle demeye mecbur hissedelim işte, ne bileyim ben.. Sezonun daha başında alayına giderler, isyanlı enstantaneler yaşamak ve yaşatmak istemiyorum blogda.. Ha yok mu söyleyecek kelimelerim ? Olmaz mı.. Dünya kadar, kıyamet kadar var.. Ama söylemiyorum şimdi. Zaten bilen biliyor, okuyan görüyor..

Hayır olayın bir de diğer boyutu var. Her ne kadar milli hisleri uç boyutlarda bir zat asla olamamışsak da, hadisenin şu milli, tarihi boyutu da uyuz ediyor aslında inceden inceden. Allahtan adamların alfabeleri farklı da, sitelerinde, forumlarında, gazetelerinde ne yazdığını anlayamıyoruz çok fazla.. İyi ki de anlayamıyoruz aslında.. Bir de anlasak hiç çekilmezdi herhalde dün gecenin sabahı...

Velhasıl, fazla uzatmaya hacet yok. İki tane elenilmemesi gereken takıma elenip Avrupa semalarına mendil sallayan Fenerbahçe, "acaba"larla, "ne olacak lan şimdi"lerle, "abi ligde ne yapar bu takım"larla dolu soru cümlelerini ezcümle taraftarının zihinlerine kazıyarak atisine doğru yol alacak artık.. Biz de peşinden tabii...

Fenerbahçe: 1 - PAOK: 1

Stad: Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu
Hakemler: Paolo Tagliavento, Massimiliano Grilli, Mauro Tonolini (İtalya)

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Lugano, Bilica, Andre Santos, Mehmet Topuz (Özer dk. 91), Cristian (Gökhan Ünal dk. 106), Emre (Selçuk Şahin dk. 75), Stoch, Alex, Niang.

PAOK: Kresic, Boussaidi (Sznaucner dk. 75), Contreras, Malezas, Lino, Sorlin, Pablo Garcia, Fotakis (Koutsianikoulis dk. 91), Vierinha, Salpingidis, Filomeno (Muslimovic dk. 83)

Goller: Emre (dk. 50) (Fenerbahçe), Muslimovic (dk. 102) (PAOK)

Fenerbahçe - PAOK

2010-08-26T14:40:00.003+03:00

Uefa Avrupa Ligi play-off turu rövanş karşılaşması.. Her şeyiyle iyi maç.. Özellikle de tribünleriyle.. Okuduklarımız doğruysa 45 otobüsle İstanbul'a gelecek olan Paok taraftarlarının tribün performansı ziyadesiyle iyi olacaktır. Fenerbahçe tribünleri ise zaten sever böyle adrenalinli maçları. Gereğini yapacak ve desteğin ağdalısını verecektir takıma.. Güzel de bir koreografi olursa tadından yenmez artık...

Eleminasyon maçlarında 0-1'lik skor kötü skordur. Şahsen benim en istemediğim skorlardan biridir. Ama artık yapacak birşey yok. Sahada ve tribünde gereğini yapmak bütün Fenerbahçelilerin görevidir bu akşam. Şansın bol olsun Fenerbahçe...

Paok Dövmesi: Bartholomeos Aristalos Hymenalos Toros
Fenerbahçe Dövmesi: Barad-Dur

Trabzonspor: 3 - Fenerbahçe: 2

2010-08-23T23:10:00.006+03:00

Her ne kadar Fenerbahçe kaybetse de ateş gibi bir maçtı.. Fenerbahçe için elbette kısmetsiz bir ilk yarı vardı. Durup dururken 1-0, hemen arkasından yine durup dururken 2-0 oldu. 2-1 yaptı, arkasından yol geçen hanından geçen Glowacki'nin kafasıyla 3.golü yedi. Sonra yine attı.. 68'de 3-3 yapacakken Andre Santos altı pastan, bomboş, hem de sol ayağıyla bilardodaki ters falso misali saçma sapan bir vuruşla bizi koltuktan düşürdü.. Sonra 68'de 3-3 olmayan maç 69'da 4-2 oluyordu az daha.. O da olmadı, Mert penaltıyı çıkardı. Velhasıl her yönüyle iyi maçtı, çatır çatır, kütür kütür.. Ligin henüz ikinci maçı, o kadar derin analize gerek yok. Trabzon deplasmanından mağlup dönmek sürpriz değildir nihayetinde. Üstelik son yılların belki de en güçlü ve moralli Trabzonspor'una yenilmek, üstelik iki dakikada 2-0 mağlup duruma düşmesine rağmen savaşarak pabucu pahalıya teslim etmek önemlidir bizim nezdimizde ligin daha başında...

Yine de blog arşivine birkaç not düşmek babında;

Bu sene Stoch'u izlemek galiba zevkli olacak..

Bu maçta her ne kadar sakat olduğu için oynayamayan Volkan'ı tercih edecek olsam bile, Mert de iyi kaleci olacak.. Hem de oldukça iyi..

Baroni'nin ve Andre Santos'un Fenerbahçe'de çok fazla gönüllü oynamadıklarını, maç içerisinde pozisyonları, yaptıkları hataları, takımı yalnız bırakıp bırakmama gibi ihtimalleri çok fazla sallamadıklarını düşünür oldum son birkaç maçtır.. Andre Santos hadi yine neyse de, Baroni için bu düşüncelerim çok yoğun.. Hayırdır inşallah..

Lugano-Bilica oluyor diyorduk.. Ama olmuyor galiba.. Özellikle Glowacki'den yediğimiz 3.gol fecaat.. Takım tamamen stopersiz olsa ancak böyle bir gol yer herhalde.. Bu işler inşallah vesile olur da, Bilica'yla sevmeden ayrılırız umarım.. Temelli ayrılmasak bile, ilk onbirde görmesek, o da yeter..

Yıllar sonra arkası kaleye dönük topu aldıktan sonra yüzünü hızlıca kaleye dönebilen, döndükten sonra topu kaybetmeyen, ezmeyen, düşmeyen, saçmalamayan, ya vücut veya sürat çalımı ile rakibini geçen yada arkadaşını gol pozisyonuna sokacak derecede ince asist yapan, haybeye değil hedefe koşan, irrite eden, rakibi tedirgin eden, her haliyle futbolu bildiğini belli eden, rakip itse de çekse de kolay kolay düşmeyen bir santrforu izlemek de zevkli olacak bu sezon fazlasıyla.. "Yok be birader, abartıyorsun" diyorsanız da anlarım sizi.. Ama siz de beni anlayın.. Kezman'la bozulan, Guiza'yla kör olan gözlerimize, Niang güneş ışığı gibi geliyor vallahi.. Böyleyken böyle...

Son olarak bu maçla birlikte oluşan istatistiği buraya not düşmeyi de unutmayalım, bu blogun naçizane bir ritüeli olaraktan;

Toplam 103 maç (Bugünkü maç dahil)
38 Fenerbahçe galibiyeti, 37 Trabzonspor galibiyeti, 28 beraberlik..
124 Fenerbahçe golü, 124 Trabzonspor golü..

Sadece lig maçlarında ise toplam 73 maç (Bugünkü maç dahil)
28 Fenerbahçe galibiyeti, 22 Trabzonspor galibiyeti, 23 beraberlik..
94 Fenerbahçe golü, 83 Trabzonspor golü..

Trabzonspor: 3 Fenerbahçe: 2

Stad: Hüseyin Avni Aker
Hakemler: Bünyamin Gezer, Erdinç Sezertam, Asım Yusuf Öz.

Trabzonspor: Onur, Serkan, Glowacki (Giray dk. 64), Egemen, Cale, Ceyhun, Selçuk, Colman, Alanzinho (Umut dk. 46 ), Yattara (Barış Ataş dk. 85), Teofilo.

Fenerbahçe: Mert Günok, Gökhan Gönül, Lugano, Bilica, Andre Santos, Özer, Christian (Alex dk. 75), Emre, Mehmet Topuz (Selçuk Şahin dk. 68), Semih (Stoch dk. 39), Niang.

Goller: Mehmet Topuz (dk. 14 K.K.) Yattara (dk. 16), Glowacki (dk. 29) (Trabzonspor), Lugano (dk. 28), Mehmet Topuz (dk. 42) (Fenerbahçe)

Geliyorlarmış !

2010-08-23T22:02:00.003+03:00

2500 tane komandoymuş bunlar.. 26 Ağustos'da geliyorlarmış. Afilli duvar kağıtları, şekilli web tasarımları yapmışlar, cirit atıyorlarmış net aleminde.. Hayır gelsinler, etsinler lafımız yok da, Constantinople'ye giderlerse maçı oynayamayacaklar ben onun derdindeyim.. Maç İstanbul'da çünkü, Constantinople'de değil !.. Bir başka icraatlarında da oraya giden Fenerbahçeli taraftarların fotografını alıp, her birine isimler vermişler, dalga geçmişler.. Tamam, Yunan taraftar profilini fanatiklik ve ateşlilik branşında Avrupa'nın sayılı taraftar cenahlarından biri sayarız, buradaki Panathinaikos'luların tribündeki performansları hala gözümüzün önünde zaten, bunu kabul ederiz o ayrı da, böyle tavırlara biraz "yavaşş" diyesimiz geldi birdenbire nedense..

Gel ama "yavaş" gel..
"Ne olursan ol gel" ama, adaplı gel, usturuplu gel !...

Yürümek..

2010-08-09T23:21:00.009+03:00

Yürümek..
Yürümeyenleri arkasında boş sokaklar gibi bırakarak,
havaları boydan boya yarıp ikiye,
karanlığın gözüne bakarak yürümek..

Yürümek..
Dost omuzbaşlarını omuzlarının yanında duyup,
kelleni orta yere,
yüreğini yumruklarının içine koyup yürümek..

Yürümek..
Yolunda pusuya yattıklarını,
arkadan çelme attıklarını bilerek yürümek..

Yürümek..
Yürekten gülerekten yürümek…
Nazım Hikmet

Eylül 1973'te Salvador Allende yürüyor.. Ve muhtemelen, yürüyüşünün tez bir vakitte ölümle biteceğini de biliyor.. Şu dünyada herkes yaşıyor, herkes ölüyor ama.. Herkes gerçekten yürüyemiyor...

Yine mi Mercimek ?

2010-07-22T00:00:00.004+03:00

Ezeli rekabette bazı tarihçilere göre 365. bazı tarihçilere göre 363. randevu da oynandı ve bitti..

Tüm tarihçilere göre Fenerbahçe 139 oldu..
Galatasaray bazı tarihçilere göre 116'da, bazı tarihçilere göre 113'de kaldı..
Beraberlik bazı tarihçilere göre 110'da, bazı tarihçilere göre 111'de kaldı..
Fenerbahçe golü 512 oldu, Galatasaray golü 463'e demir attı..

Türkiye'nin en ezeli rekabetinde iki takım arasındaki galibiyet farkı bazı tarihçilere göre 23'e, bazı tarihçilere göre 26'ya çıktı..

Fazla lafı uzatmaya gerek yok. Tekniğe, taktiğe, analize girmeye ise hiç hacet yok. Hazırlık maçıdır nihayetinde.. Her ne kadar hazırlık maçı olmadığı zamanları da biliyor olsak, 75 dakika 10 kişiyle oynandığı halde tarifenin yine değişmediğini de görüyor olsak, biz klavyemizi ağırdan alalım, serin tutalım yine de.. Her Galatasaray derbisinden sonra aynı şeyleri yazmaktan sıkılmaya birazcık hakkımız olsun müsaade edin de.. Sonuçta biz de insanız, hep aynı yemeği yemekten, hep aynı filmi izlemekten sıkılabiliriz pek tabii !...

Galatasaray: 0 - Fenerbahçe: 1
Spor Toto Gurbet Kupası

Stad: Borussia Park (Almanya)

Hakemler: Thorsten Kinhöfer, Mark Borsch, Kai Voss

Galatasaray: Ufuk, Ali, Servet, Gökhan, Serkan, Musa, Lorik Cana, Mustafa, Serdar, Arda, Mehmet.

Fenerbahçe: Volkan Demirel, İlhan, Bekir, Bilica, Andre Santos, Kazım, Selçuk, Alex, Baroni, Stoch, Gökhan Ünal.

Gol: Dk.30 Andre Santos
Kırmızı Kart: Dk.14 Selçuk Şahin

Hınca Hınç Tribünler - 60

2010-07-08T14:47:00.004+03:00

Hazır Uruguay 40 sene sonra yeniden dünya kupası yari finaline çıkarak uluslararası futbol vitrininin ön sıralarında arz-ı endam etmişken, biz de Hınca Hınç Tribünler serisinin 60. bölümünü bu güzel futbol ülkesinin Clasico'suna ayıralım dedik.. Her daim sevdiğimiz, takip ettiğimiz ve Penarol'den yana meylettiğimiz bu tutkulu Montevideo Derbisi'nin hınca hınç tribünlerinden iki kare.. Yukarıda Club Atletico Penarol, aşağıda Club Nacional de Football taraftarları...

Sekizinci Şampiyon Çıktı

2010-07-07T23:31:00.006+03:00

Türkiye Liginin beşinci şampiyonu çıkarması hesabı, Dünya Kupası da sekizinci Dünya Kupası Şampiyonunu çıkardı. Final Hollanda-İspanya. Hangisi kazanırsa kazansın, ilk kez kazanacak. Brezilya, İtalya, Almanya, Arjantin, Uruguay, İngiltere ve Fransa'dan sonra sekizinci ülke olarak adını yazdıracak tarihe..

İki tane milli takımlar düzeyinde çok sevgi beslemediğimiz takım oynayacak finalde.. Forma renkleri müsait değil zaten her ikisinin de.. Bizim daha bir gönülden seyredebileceğimiz takımlardan ikisi ülkesine döndü, biri hala orada ancak finalde değil.. Brezilya, Arjantin ve Uruguay'dan bahsediyoruz pek tabii.. Ne yapalım, kısmet böyleymiş. Yine de daha önce Dünya Kupası kazanamamış bir ülkenin kazanması hoş olacak elbette..

Finalde elbette dişimizi kıran biralarımızla, sırtımızda da Brezilya'nın Hollanda'ya elendiği maçta giydiği mavi formayla ege kıyılarında televizyonun karşısında olacağız. Her ne kadar o kıyının adı "Rakı-Balık" ikilemesinin arkasına gelen en kafiyeli kıyı da olsa, buz gibi bira da hiç fena olmayacak final için... İyi finaller, iyi tatiller...

Uruguay-Paraguay Finali Fantezisi

2010-07-03T00:44:00.012+03:00

Yok efendim Hollanda-Almanya finali olursa 1974'ün rövanşı olurmuş. Hadi o olmadı diyelim, Hollanda-Arjantin olursa bu sefer de 1978'in rövanşı olurmuş. Arjantin-İspanya yarı finali zaten bi acaip olurmuş. Yok olur da Almanya-İspanya yarı finali olursa o da ayrı güzellik olurmuş.. O olurmuş, bu olurmuş, şu olurmuş..

Tamam, eyvallah, Hollanda çok koşuyor, Arjantin gözleri okşuyor, Almanya disiplinden kopmuyor, İspanya oley çektiriyor anladık da.. Koskoca Dünya Kupasının finali Uruguay-Paraguay olsa fena mı olur ? Valla bence acaip güzel olur. İki tane favori gösterilmeyen ülke, "çekilin lan kenara" der favorilerin hepsine. Evet bizim kalbimiz de Arjantin için çarpıyor ince ince lakin, Kaf Dağının arkasındaki bir hayal olan Uruguay-Paraguay fantezi finali vuku bulursa, zerre üzülmeyecektir bu satırların sahibi. Hem söylemesi, telaffuz etmesi bile ayrı bir güzel, ayrı bir kafiyeli; Uruguay-Paraguay, Uruguay-Paraguay, Uruguay-Paraguay... :-)

Merak Edilen Taraftar Psikolojileri - 23

2010-06-30T14:05:00.015+03:00

Meksika'yı genelde 1986 dünya kupasından tribünlere yadigar kalan Meksika Dalgası ile, aynı kupanın dillerimize düşmüş "Hu Ha Mexico, Hu Ha Mexico" nakaratlı müziği ile ve ilk pembe dizi yıllarının, ilgilenmeyen ve izlemeyenlerin bile hafızalarına yer eden genç kızların sevgilisi (!?) Luis Alberto'su ile biliriz ekserimiz.. Halbuki Meksika ciddi bir futbol ülkesidir. Belki uluslararası alanda esamesi okunan bir futbolu yoktur ama kendi yerelinde tutkulu futbol taraftarlıklarını, ateşli futbol derbilerini barındıran bir ülkedir. Ülkenin en büyük iki kenti olan başkent Mexico City'den 1916 doğumlu Club América ile, ikinci büyük kenti Guadalajara'dan daha önce blogda Armaların Anlamları serisinde de işlediğimiz 1906 doğumlu C.D.Guadalajara yada dünya genelindeki daha bilindik adıyla Chivas, ülke futbolunun Super Clasico'sunu oluştururlar. Ülkenin en popüler ve en başarılı iki kulübüdür bunlar. İnternette şöyle bir turladığınızda, 2010 yılı Ocak ayı itibarıyla yapılmış bir araştırma sonucunda Club America'nın %22 ile en fazla taraftarı olan kulüp, Chivas'ın ise %21 ile hemen arkasından Club America'yı takip eden kulüp olduğunu görürüz. Şampiyonluk sayısında da bu kafa kafayalık aynen devam eder, sadece bu kez tek farkla Chivas öndedir; Chivas 11 şampiyonluk, Club America 10 şampiyonluk..

Peki bizim "Merak Edilen Taraftar Psikolojileri" serimizin bu rekabetle ilgisi ne ? Serimizin direk bu rekabetle ilgisi yok. Bunları genel anlamda Meksika futbolunun fotografını çıkarmak adına yazdık. Serimiz bu rekabetin Guadalajara tarafıyla ilgili.. Guadalajara kentinde yaşayan, burada doğmuş-büyümüş bir futbol sevdalısının kalbinin gideceği adres, ülkenin en çok şampiyonluk kazanan, en çok taraftara sahip iki kulübünden biri olan, namı kendi ülke sınırlarının dışına taşarak çok sayıda Meksika'lının yaşadığı ABD'nin California eyaletinde dahi kendi adıyla Chivas-USA diye kulüp kurdurtan C.D.Guadalajara yani Chivas Kulübünden başka bir kulüp olabilir mi ? Mantık olamaz diyorsa da, hayatın gerçeği elbette öyle demiyor..

Guadalajara kentinde, Chivas'ın bu devasalığı ve uluslararasılığına aldırmayan bir kitle daha var. Kim onlar ? Onlar "Club Atlas" taraftarları.. Tam adı "Club Social y Deportivo Atlas" olan, Chivas ile birlikte Guadalajara kentinde yerel adıyla "El Clasico Tapatio" derbisini oluşturan 1916 yılında kurulmuş kırmızı-siyahlı bu kulübün gerçekten tutkulu bir taraftar kitlesi mevcut. Kendilerine "Barra 51" diyen bu kitle Chivas'ın ülkenin en çok şampiyon olan kulübü olmasına, ülke futbolunun en büyük iki ayağından biri olmasına, medyada ve görsel basında daima en çok yer alan iki kulüpten biri olmasına, şu olmasına bu olmasına aldırmadan Atlas'ın peşinden koşuyorlar. Peki Atlas'ın lig şampiyonluklarıyla arası nasıl ? Aynı kenti paylaştığı Chivas 11 şampiyonlukla ülke futbolunun en tepesinde yer alırken Atlas'ın sadece ama sadece bir şampiyonluğu var. O da 1950-51 sezonunda.. Zaten taraftar grubu Barra 51'in adı da 1951 yılındaki bu yegane şampiyonluktan geliyor. Meksika futbolundaki diğer iki büyük kupaya baktığımızda da birinde yine Chivas'ın üstünlüğü göze çarpıyor. 1942 yılından bu yana oynanan ve her sezonun lig şampiyonu ile kupa şampiyonunu karşılaştıran, kendi dillerinde "Campeon de Campeones" dedikleri kupayı da Chivas 7 kez kazanarak en çok kazanan kulüp olurken, Atlas bu kupayı 4 kez müzesine taşıyabilmiş. Atlas'ın Chivas'a yegane üstün olduğu taraf Meksika Kupası. Meksika Kupasını Atlas 4, Chivas ise 2 kez kazanmış.. Ancak lig şampiyonluğunun kupa şampiyonluğuna göre çok daha "esas oğlan" olduğunu düşündüğümüzde, Chivas'ın hanesinde yazan "11" ile Atlas'ın hanesinde yazan "1" rakamları, her iki kulübün sportif başarı özgeçmişlerini fazlasıyla döküyor ortaya.. Velhasıl, rakibinin kupa koleksiyonerliğine meyletmeyerek, zor olanın peşinden giden tüm Atlas taraftarı "Barra 51"lere saygımızın baki olduğu tartışılmaz.. Ayrıca bize göre "Atlas" ismi de ayrı bir şekilli.. İkisi hakkında hiçbir şey bilmiyor bile olsam, Club Deportivo Guadalajara yada sadece Guadalajara, veyahutta "Keçiler" anlamına gelen "Las Chivas" ismi yerine babalar gibi "Atlas" ismini tercih ederim yüz kere, bin kere :-) Atlas'ın ve Barra 51'in yolları açık olsun...

Tazminat Maddesini Sözleşmeye Koyanlar Parmak Kaldırsın !

2010-06-21T13:43:00.008+03:00

-Vay paragöz Daum vay..

-Lan nasıl da sattı adam iki dakikada bütün yardımcılarını be..

-Adamın oğlunu bile kovdular, herif hala paranın peşinde..

-Adam oturduğu yerden iki sene için 6,4 milyon Euro para alacak ha ? Yok öyle dava.. Yemezler.. Yedirmezler..

-Yok Türkiye ikinci vatanıymış da, çok seviyormuş da, falanmış da filanmış da.. Ya Allahı para olmuş bunun be..

Bugünlerde yukarıdakiler minvalinde cümleleri ardı ardına sıralayan benim camiamın fertleri, önde gelenleri, geriden gelenleri, medyada yazanları, televizyonda görünenleri, bu cümleler yerine şöyle cümleleri kurmaktan imtina ettikleri müddetçe, bu tiyatroları daha çok izleriz biz..

-Ya kardeşim, Daum'un sözleşmesine tazminat maddesini ben mi koydum ?

-Tazminat maddesinin yer aldığı söz konusu sözleşmeyi ben mi imzaladım ?

-Tazminat maddesini sözleşmeye gizlice mi koydular, yoksa silah zoruyla mı koydular ?

-Tazminat maddesinin yer aldığı sözleşmeyi eter koklatıp mı imzalattılar, yoksa silah zoruyla mı imzalattılar ?

-Bunların hiçbiri vuku bulmadıysa, o zaman 3 sene önce kovduğunuz adamı, 3 yıl üst üste şampiyonluk gibi Kulübün son yıllardaki en iddialı ve en radikal hedefinin başına kurtarıcı mantığıyla getirirken, böyle bir tazminat maddesini kabul edebilecek kadar Daum'a güvenişinizin arkasındaki futbol bilginizi ve dayanaklarınızı açıklar mısınız ? Daum'a bir "Capello", bir "Mourinho", bir "Guardiola" muamelesi yapmanızın nedeni neydi ?

-Kaç tane "hata" yapma kontenjanına sahipsiniz ? Hata yapma hakkınız sınırsız mı ? Fenerbahçe Kongresi sizde hata bulmadığı müddetçe, siz de kendinizde hiç hata bulmayacak mısınız ?

-Fenerbahçeliler.. Allah aşkına, elinizi vicdanınıza koyun da cevaplayın; yaratılan şu komedyadan, katakulli ortamından, Ali-Cengiz oyunlarından, Yönetimin bilgisi ve izni dahilinde sözleşmeye konulan bir tazminat maddesinden yırtabilme adına yapılan bunca manevradan memnun musunuz ?

Memnunsanız, memnunsak, memnunlarsa söylenecek birşey malesef kalmamıştır.. Biz artık Fenerbahçeliliği başka bir dünyada, başka bir boyutta, hatta hayal dünyasında yaşıyoruz demektir.. Bu duruma söylenecek söz "Milyon kere yazık, trilyon kere günah" sözüdür.. Ama başka bir boyutta Fenerbahçeliliği yaşamaya çalışan bizlere mi, yoksa günümüzün şekilde görünen zihniyetiyle yönetilen Fenerbahçe'sine mi yazık günah olduğu, yumurtanın mı tavuktan, tavuğun mu yumurtadan çıkması konusu kadar derin bir muammadır malesef...

Los Angeles Lakers

2010-06-18T13:18:00.011+03:00

İki sene önceki finalde de yazmıştık.. Bizim için, yani yaşı 40'lara ermek üzere olan kuşak için NBA demek Lakers-Celtics demek olmuştur her zaman. En azından benim için bu böyledir. NBA'i bize öğreten, NBA'i bize sevdiren bu iki takım olmuştur. Bird'le, McHale'le, Magic'le, Kareem'le, Worthy'le sevmişizdir biz bu organizasyonu.. Ve tanıştığımızdan beri de Lakers'ı tutarız NBA aleminde. Celtics de hep kalbimizde yer etmiştir elbette ama Lakers başkadır. Artık renklerinin kalbimizdeki renklere yakınlığı mı diyelim, Kareem'in Hook Shot'ları mı diyelim, Magic'in sihirbazlıkları mı diyelim bilmiyorum. Bu takımı hep sevmişizdir. Hayat bize dünya gözüyle Staples Center'da bir maç izlemeyi de nasip etmiştir 2004 yılının Ekim ayında.. O zaman daha da bir pekişmiştir Lakers'lılığımız. O güne kadar buzlu camdan olan ilgi ve sevgimiz, o gün Staples Center koltuklarında candan hale dönüşmüştür artık..

İşte o Staples Center'da bu sabaha karşı 16. NBA Şampiyonluğunu kazandı Lakers.. Hem de en hakiki rakibine karşı.. Minneapolis Lakers olarak 5, Los Angeles Lakers olarak 11 şampiyonluğu müzesine götüren Lakers, en çok şampiyon olan takım ünvanını taşıyan Celtics'in de ensesinde artık. Umuyoruz ki önümüzdeki birkaç sene içerisinde halen 17 şampiyonluğu bulunan Celtics'den bu ünvanı alacaktır Lakers..

Bizi yıllar önce gecenin kör vakitlerinde kalktığımız Muhammed Ali maçlarından sonra tekrar gecenin kör vakitlerinde ayağa diken, bacanağımın memleketi melekler şehrinin medar-ı iftiharı Lakers'a selam olsun.. NBA'i seninle gördük, seninle bildik...

2009-2010 NBA Şampiyonu: Los Angeles Lakers

Los Angeles Lakers: 4 - Boston Celtics: 3 (Final Serisi Sonucu)
1.Maç: Lakers: 102 - Celtics: 89 (Staples Center)
2.Maç: Lakers: 94 - Celtics: 103 (Staples Center)
3.Maç: Celtics: 84 - Lakers: 91 (Boston Garden)
4.Maç: Celtics: 96 - Lakers: 89 (Boston Garden)
5. Maç: Celtics: 92 - Lakers: 86 (Boston Garden)
6.Maç: Lakers: 89 - Celtics: 67 (Staples Center)
7.Maç: Lakers: 83 - Celtics: 79 (Staples Center)

Rahat Uyu Angelo, Massimo Sonunda Başardı

2010-05-24T11:11:00.011+03:00

Helenio Herrera - Angelo Moratti

45 yıllık bir rüyaydı.. Gerçekleşmediği her yıl rüyadan çıkıp kabusa dönüyordu. Bu 45 yılda ezeli rakip AC Milan tam 6 kez getirmişti bu kupayı Milano'ya. 1962-63 sezonundakiyle birlikte toplamda 7 etmişti.. Tam 7 kez Avrupa'nın en büyük kupasını müzesine koymuştu Milano'nun kırmızı-siyah ekibi.. İnter ise Uefa Şampiyonlukları ile cevap vermeye çalışmış, ancak elbette Uefa Kupasının bu kupaya cevap olamayacağı gerçeğini hep hissetmiş, hep yaşamıştı.. Öyle bir 45 seneydi ki bu, son 20 senesi artık iyice işkenceye dönmüştü İnternazionale için. Çünkü AC Milan yukarıda bahsettiğimiz 6 kupanın 5 tanesini son 20 senede kazanmıştı. Sadece 2000'li yıllarda bile 2 kez bu kupayla nazire yapmışlardı İnter'e.. Bir taraftar kitlesi için çok zor bir psikoloji hiç tartışmasız..

İnter ise, sadece mevcut başkan Massimo Moratti'nin babası Angelo Moratti'nin başkanlığı döneminde, Helenio Herrera'nın teknik yönetiminde 1964 ve 1965'te üst üste 2 yıl kazanabilmişti bu kupayı. Ondan sonra hep uzaktan bakmıştı. Bırakın kazanmayı, 1972'den bu yana finalini bile görmemişti bu kupanın. Ama en sonunda kabus bitti, rüya gerçek oldu.. İnternazionale Avrupa'nın en büyüğü.. Massimo Moratti, 12 Ağustos 1981 yılında vefat eden babası Angelo Moratti'nin mezarına elinde Avrupa'nın en büyük kupasıyla gidebilir artık bugün.. Ve orada haykırabilir; "Getirdim işte baba.. İstediğin, istediğimiz kupayı getirdim sana.. Artık rahat uyuyabilirsin.."

CAMPIONI D'EUROPA 2010: FC INTERNAZIONALE

Bayern Munich: 0 - FC Internazionale: 2

Bayern: Butt, Lahm, Van Buyten, Demichelis, Badstuber, Bommel, Schweinsteiger, Robben, Müller, Altintop (Klose 63), Olic (Gomez 74)

Inter: Julio Cesar, Maicon, Lucio, Samuel, Chivu (Stankovic 68), Zanetti, Cambiasso, Pandev (Muntari 79), Sneijder, Eto'o, Milito (Materazzi 90+2)

Goals: Milito (35, 70)
Referee: Howard Webb (England).
Att: 78,000

Fotograflar: FC Internazionale Resmi Sitesi

Şirket Değil, Fenerbahçe İstiyorum !

2010-05-17T11:17:00.017+03:00

Artık karnımız o cümlelere tok bizim. Hatta o kadar tok ki, yemek borumuzdan reflü misali ağzımıza gelip, ağzımızdan da kusma misali sağa sola fışkırıyor o cümleler..

"Fenerbahçe kurumsal olmuştur"
"Kişilere bağlı yönetim anlayışları bitmiştir"
"Fenerbahçe artık çok büyük bir şirkettir. Piyasa değeri onyüzbin milyon dolardır"

"Yönetim daha ne yapsın ? Çıkıp da kendi mi oynasın ?"
"Aziz Yıldırım bu kulübe çok şey verdi. Hakkını yemeyin"
"Fenerium bir marka olmuştur. Her yıl onyüzbin milyon gelir getirmektedir"
"Amatör branşlar süperdir"
"Stadyum dünya standartlarındadır"
"Aziz Yıldırım gitse kim gelecek abi ? Aday mı var ki Allasen ?"
"Madem çok biliyorsun, Aziz Yıldırım'ın yerine sen gel o zaman !"
"Futbol bu abicim.. Olmadı.. Her şeyi yaptık ama olmadı.."
"Bu kadar eleştiriyorsun da, peki söyle o zaman ne yapsın yönetim ? Nasıl yönetsin ?"
"Asıl şimdi destek zamanı.. Birleşme zamanı.."
"Hep destek, tam destek"
"Gelin canlar bir olalım."
"Bla bla bla.."
"Hede, hödö, hüdü.."

Öncelikle şunu söylemek lazım, dün gece onlarca pozisyondan biri gol olsa ve Fenerbahçe maçı 2-1 kazansa idi, elbette bu minvalde bir yazı yazmayacaktık. Ancak bilinmelidir ki, Fenerbahçe dün gece şampiyon olsaydı bile aşağıdaki düşüncelerimiz yine baki kalacak, sadece bugünkü yazımızda ifşa edilmeyecekti. Şampiyonluğun getirdiği mutlulukla biraz suyun altına doğru itilecekler, ancak ilerleyen günlerde yine yavaş yavaş suyun yüzeyine çıkacaklardı. Blogu takip edenler bilirler ki aşağıdaki satırlar uzun zamandır taşıdığımız, bu blogda da daha önce yazıya döktüğümüz düşüncelerimizdir. Bir gecelik hüsranın sonucunda oluşan düşünceler değillerdir. Önce bunu belirtmiş olalım, sonra dün geceye geçelim..

4 senede 2 kez böyle hüsran yaşayan herhangi bir kurumsal ortamda, kurumsallığın gereği yapılır. O gerek de, en üst yönetimin, yani o kurumsal ortamın icra kurulunun tasını, tarağını, tesisini, stadını alıp dilediği sayfiye kentine tatile gitmesi, bırakınız futbol icrasında bulunmayı 3-5 sene maç bile seyretmemesidir. Ha bu kurumsallık lafı da bizim icadımız değildir. Kendileri söylemektedirler ikide bir "kurumsal olduk, kurumsal olduk" diye.. Yoksa bize kalsa, biz 38 senelik Fenerbahçeliliğimizde Fenerbahçe'nin hiçbir zaman bu kadar "tek adam nezdinde bireyselleştiği" başka bir dönem bilmiyor, hatırlamıyoruz. Madem ki kendi ifadenizle "Kurumsal oldunuz", o vakit gereğini yapacaksınız..

Fenerbahçe'den götürdüğünüz Fenerbahçelilik maneviyatları yaza yaza bitmez. Bu kulübü "halkın kulübü" olmaktan siz uzaklaştırdınız. Bu kulübü kendi taraftarları dışında hiçbir kesim tarafından sevilmeyen durumuna siz getirdiniz. Evet, bu durum her zaman vardı doğrudur ama seviye asla bu boyutta değildi. Beşeri münasebetlerdeki, ikili ilişkilerdeki yanlışlar, kişilere olan nefreti Fenerbahçe'ye döndürdü. Türkiye'de futbolun nasıl yürüdüğünü bir türlü bilemediniz, çözemediniz. Futboldan anlamadığınız gibi, anlamadığınızın farkına da varmadınız..

13 tane hocada, onlarca topçuda, merkez hakem komitesinde, futbol federasyonunda, tahkim kurulunda, disiplin kurulunda, rakiplerde, rakip taraftarlarda hatta kendi taraftarlarınızda bile suç buldunuz, kendinizde bir kez bile suç bulmadınız. "Lan acaba biz mi bu işi yapamıyoruz yahu" diye bir kez bile düşünmediniz, konuşmadınız. Geri dönüleceği belli olan istifa manevrasını saymıyoruz elbette..

Fenerbahçelilere bu üzüntüyü yaşatmaya hakkınız yok. Dalga geçer gibi 13 tane hoca, onlarca topçu getirip göndermeye, her defasında suçu onlarda görmeye, kendinizi bu başarısızlıktan hiç nasiplendirmemeye, bu insanları, bu camianın fertlerini hayatlarından bu kadar bezdirmeye hakkınız yok. Anamızdan emdiğimiz sütü götümüzden başımızdan getirtmeye hakkınız yok. Kitleleri üzmeye, çocuklar gibi ağlatmaya hakkınız yok.. Fenerbahçe sizin değil !! Sanki sizinmiş, kendi malınızmış gibi davranmaya hakkınız yok !

Söyleyecek, yazacak çok şey var.. Kafamı toparlayamıyorum. Maç sonundaki anons olayı da ayrı bir şaklabanlık.. Düşünüyorum da, anonsu yapan görevli kendi insiyatifiyle bu anonsu yapabilir mi ? İletişimin bu kadar çeşitli olduğu bir teknoloji dünyasında Bursa'daki maçın 2-1 devam ettiğini bilmiyor olabilir mi ? Yada acaba şampiyonluğun gitmesi ile galeyana gelecek olan taraftarların sert tepkisinden en azından bir 3-5 dakika boyunca futbolcuları koruyarak soyunma odalarına gidebilmelerini sağlamaya yönelik bilinçli bir hareket mi ? Hangisi olursa olsun.. Sonuçta oluşan gerçek, Fenerbahçe'nin şampiyon olamadığı gibi, ağız tadıyla, adam gibi şampiyonluk kaybetmeyi de yaşayamamasıdır.. Bu durum nedeniyle, rakiplerin yıllarca Fenerbahçe camiası ve Fenerbahçeliler ile geçecekleri dalgaların, tefe koymaların sonuçlarını hazmetmek nasıl mümkün olacak ? Şampiyonluk beklerken, şaklaban durumuna düşmenin yarattığı derin izler nasıl silinecek ? Malesef ki silinmeyecek.. Pek çok başarısızlıkla yaşamayı öğrendiğimiz gibi, bununla da yaşamayı öğreneceğiz malesef.. Tabi ki biz öğrenenler değil, bunu bize öğretenler, reva görenler utanmalılar..

Haftalardır yazılanlar, çizilenler, konuşulanlar da ayrı bir konu tabii. "Fenerbahçe'nin işi bağladığı, hakemleri etki altına aldığı, ligin formaliteden oynandığı, şampiyonun belli olduğu" yönünde söylemlerde bulunanlar bugün ne durumdalar acaba ? Fenerbahçe'nin hiçbir şeyi bağlamadığı bugün net bir biçimde aşikar.. Dün gece Fenerbahçe Trabzonsporlu bir futbolcunun bir tanesi kendi kalesine gol atmak olmak üzere iki tane hatasıyla maçı kazansa bugün neler konuşuluyor olurdu acaba ? Ama aynı durum Fenerbahçe'nin şampiyonluğu kaptırdığı rakibinin maçında olunca kimse bunu konu yapmıyor maşallah.. Ama elbette bu durum zurnanın en son deliği.. Buna gelene kadar önce Fenerbahçe'nin yapamadıklarını, Fenerbahçe'nin basiretsizliklerini konuşmak lazım..

Peki şimdi ne olacak ? Bundan önce de sıkça yaşadığımız gibi fatura hocaya, 3-5 topçuya, sportif direktöre kesilip onlar yollanacak, yenileriyle ama aynı yönetim anlayışı ve zihniyetiyle yola devam mı edilecek ? Çözümün bu olmadığını ne zaman göreceğiz ? Ne zaman görecekler ? Deniyor ki "Mevcut başkan ve yönetim gidip, yenileri gelirse Fenerbahçe 3-4 sene toparlanamaz. Yenilerin getireceği anlayışın oturması için belli bir zaman gerekir". Ben razıyım. Her ne kadar bu düşünceye katılmasam da, yani yeni bir zihniyetin gelmesinin Fenerbahçe'yi 3-4 sene hedeflerinden uzak konuma düşüreceğine inanmasam da, diyelim ki gerçek oldu.. Varsın olsun.. Mevcut zihniyet 12 senede bizi nereye getirdi ki ? Ha piyasa değeri şu kadar milyon olan şirket olmak, 50.000 kişilik stad, çeşit çeşit fenerium ürünleri gibi hadiseler sizi tatmin ediyorsa bilemem.. Ama beni etmiyor. Bunlar elbette güzel şeyler ama bunların diyeti bu derece büyük hüsranlar yaşamak olamaz, olmamalı.. Ben Fenerbahçeliyim.. Başarılı, muktedir, iktidar, güçlü, babamdan gördüğüm, yaşayarak öğrendiğim, alay edilmeyen, dalga geçilmeyen, tefe konulmayan Fenerbahçemi geri istiyorum.. Onyüzbin milyon dolar piyasa değeri olan şirketiniz alın sizin olsun !...

Bekleyiş..

2010-05-15T16:30:00.003+03:00

Bugünden geldik, kutsal topraklardayız.. Yorgun, stresli ve mide ağrılı.. Akşam dost meclisinde kadehteki sarı zeybeğin mide ağrısına derman getirmesini umacak ve yarını bekleyeceğiz.. Tanrı utandırmasın...

Sana inandım koştum geldim,
Dünde ne vardı unuttum geldim,
Dünya yansın, koyverdim,
Bana şampiyonluk ver...

Atleti !

2010-05-13T13:43:00.013+03:00

Dünyadaki en çilekeş, en zor, argümanı en kıt taraftarlık müesseselerinden biri Atletico taraftarlığıdır bizim nazar-ı itibarımızda.. Bu nedenlerden dolayı da bir o kadar saygı duyulası ve gıpta edilesi bir sevdadır aynı zamanda.. Yaşadığın kentte bir Real Madrid varken ısrarla ve mütemadiyen Atletico'lu olmak zor iştir.. Ama kesinlikle gönül işidir, aşk işidir.. Biz "Merak Edilen Taraftar Psikolojileri" serisinin ilk bölümünde yazmıştık Atletico'luları ancak o yazı henüz blogun ve serinin başında yazıldığı için, kitleyi layıkıyla irdeleyen bir yazı olmamıştı.. Önümüzdeki günlerde daha kapsamlı bir şekilde yazacağız bu saygı duyulası kitleyi..

İşte o kitle dün gece tarihinin en mutlu günlerinden birini yaşadı. Atletico, Uefa Avrupa Ligi Şampiyonu oldu. Muhtemelen gündelik hayatları Real Madrid taraftarlarının (yani Madridista'ların) dillerinden düşürmedikleri tarihi başarılarını dinlemekle geçen Atletico'lular, o Madridista'ların alayı evlerinde el elde baş başta otururlarken ve hiçbir kulvarda beklentileri kalmamışken Uefa Avrupa Ligi'ni alarak Cibeles meydanını kırmızı-beyaza boyadılar. Haftaya da Kral Kupası'nı yine başkente getirme hayalleri kuruyorlar. Başkentin Madridista bölümü hüzün ve sükunet yaşarken, Atletico bölümü ise kendi tarihini baştan yazıyor.. Madrid kenti için gerçekten ekstra durumlar bunlar..

Her ne kadar Madridista'lığımız baki olsa da, Atletico her daim sempatik gelen bir kulüp olmuştur bizim için. O nedenle dün geceki başarılarına ziyadesiyle sevindik, mutlu olduk. Gün onların günü.. Sevinçlerine Frente Atletico'nun tribündeki klasik haykırışıyla eşlik ediyoruz; Atleeeetii ! Atleeeeeetii !..

Atletico: 2 - Fulham: 1
Goller: Forlan (Dk.31, Dk.116) - Davies (Dk.37)

Kupanın Gidişi ve Bir Tezahüratın Evrimi

2010-05-05T22:04:00.010+03:00

Türkiye Kupası yine Fenerbahçe'nin değil..
Türkiye Kupası Trabzonspor'un..
Sayaç sıfırlanmadı.. Lanet bitmedi.. Kupa gelmedi..

1983'den bu yana yedinci, son 6 senede dördüncü kupa finalini yine kaybetti Fenerbahçe. Kupa seneye de anlamlı olmayı sürdürecek. Çünkü Fenerbahçe'nin kupasızlık sayacı işlemeye devam edecek..

Kupayı bir kez daha ellere verip, soru işaretleri ve acabalarla dolu gözlerle bakışlarımızı lig şampiyonluğuna doğru çevirirken, yaşadığımız halet-i ruhiye de bir tezahüratın evrimiyle vücut buluyor adeta;

Liderle puan farkı açıldığında ilk olarak "Fener gol gol gol, şampiyonluk gidiyor" şeklinde dillerden dökülen,

Liderlik geldiğinde "Fener gol gol gol, şampiyonluk geliyor" mertebesine terfi eden,

Kupa finalinde öne geçince "Fener gol gol gol, iki kupa geliyor" şeklinde hidayete eren tezahürat, muhtemelen hafta sonu Ankara'da maç sırasında "Fener gol gol gol, şampiyonluk geliyor" seviyesine geri dönecek..

Umarız maçın sonlarına doğru "Fener gol gol gol, şampiyonluk gidiyor" şeklindeki ilk haline geri dönmez !..

Trabzonspor'u ve Trabzonsporluları tebrik ederim...

Trabzonspor: 3 - Fenerbahçe: 1

Stad: Gap Arena
Hakemler: Cüneyt Çakır, Bahattin Duran, Tarık Ongun.

Trabzonspor: Onur, Serkan, Song, Egemen, Cale, Burak, Selçuk İnan (Sezer dk. 83), Colman, Engin (Ceyhun dk. 86), Alanzinho (Giray dk. 90+2), Umut.

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül (Gökhan Ünal dk. 87), Lugano, Bilica, Vederson, Mehmet Topuz, Selçuk Şahin, Emre (Deivid dk. 68), Özer, Alex, Güiza.

Goller: Alex (dk. 55), Umut (dk. 67), Engin (dk. 80), Colman (dk. 90+3)

Urfa'ya Paşa Geldi

2010-05-05T00:19:00.009+03:00

Geçen seneki finalde İzmir'e hareket etmeden önce aşağıdaki satırları yazmışız bloga;

"Kedi uzanamadığı ciğere mundar dermiş" özdeyişiyle karşılanır hep Fenerbahçelinin Türkiye Kupasına beslediği önemsizlik hisleri. "Tabi tabi, alamadığın kupayı önemsemiyorum ayağına yat sen.." muhabbetlerinin mezesidir Fenerbahçe'nin kupasızlığı. Ama inanın rol değildir bu. Fenerbahçeli Türkiye Kupasına her zaman "olmasa da olur" gözüyle bakmıştır. Ve bu durum 26 senelik sürecin getirdiği bir durum da değildir. Fenerbahçe Türkiye Kupasını 2 yıldır kazanamazken de, 7 yıldır kazanamazken de böyledir hep Fenerbahçelinin bakışı. Evet, belki de psikolojik bir şartlanmanın eseri de olabilir bu. Yani "önemsemediğin için kazanamama" değil de "kazanamadığın için önemsememe" halidir belki. Bilemiyorum..

Ancak bu geceki finale pek böyle bakmıyorum. Çünkü "26 sene" muhabbetleri artık "bayma" sınırlarını çoktan aştı. Türkiye Kupasını deliler gibi önemsediğimden, manyaklar gibi bu kupaya özlem duyduğumdan falan değil. Sadece bu "26 sene" muhabbeti bir sonlansın diye istiyorum ben bu gece Türkiye Kupasını. Çok samimi olarak söylüyorum, bu gece Fenerbahçe Türkiye Kupasını alsın, sonra yine bir 10 sene, 12 sene alamasın. Harbiden bu ruh halindeyim. Yukarıda da dedim ya, biz Fenerbahçelilerin nezdinde Türkiye Kupası olsa da olur, olmasa da. Ama bu gece başka. Bu gece kupasızlık saatini sıfırlamak lazım. Sıfırlayalım, sonra tekrar sayalım. Hiç önemli değil.......

İşte bunları yazmışız geçen seneki finalden önce.. Bugün içinde bulunduğum ruh hali de geçen sene yazdıklarımdan farklı değil. Tamamıyla aynı duygular içindeyim. Bugünün o günden tek farkı, maç yazısından sonra Şanlıurfa'ya hareket etmeyecek oluşumuz. Onun dışında her şey aynı. Evet Türkiye Kupasını kazanmayı istiyorum. İstemiyor değilim. Ama sadece sayaç sıfırlansın diye.. Belki de Türkiye Kupasının anlam içeren yegane yönü olan "Fenerbahçe'nin kazanamaması" hadisesi bitsin diye.. Türkiye Kupası ile yıldızı barışık olmayan bir camianın ferdi olarak, bu kupayı atadan babadan beri samimiyetle sevmediğimiz ve kendimizi bu kupa nedeniyle asla hırpalamadığımız gerçeğini kulaklarına beton dökmüş rakip kitlelere anlatmak zorunda kalışımız bir son bulsun diye.. Bugün sayaç sıfırlansın, sonra 8 sene 10 sene 15 sene daha sayalım. Harbiden de problem değil, cidden de..

Lafı fazla uzatmayalım.. Yavuz Bingöl'ün başlıkta da kullandığımız güzel türküsünden bir dörtlükle sözlerimizi bitirirken, temennimizi de ekleyerek yazımızı bağlayalım; Şansın bol olsun Fenerbahçe.. Sıfırla da gel şu sayacı...

Urfa'ya paşa geldi anam, tahta temaşa geldi,
Bir elim yar koynunda anam, bir elim boşa geldi..
Hani mendilim hani, durmaz parmağın kani,
Benim sevdiğim sensin, senin sevdiğin hani..

Armaların Anlamları 25 - AC Milan

2010-05-03T16:50:00.008+03:00

Armaların Anlamları serisinin 25.bölümünde, dünyanın en büyük kulüpleri sıralamasında her daim kendine en başlarda yer bulan, buna mukabil arması ise şahsi zevk ve kanaatimize dayanan "en güzel ve anlamlı armalar" sıralamasında en başlarda kendine yer bulamayan AC Milan Kulübünün armasına değineceğiz. Hoş, AC Milan'ın armasını çok güzel bulmuyoruz da, ezeli rakibi olan ve bizim de taraftarı olduğumuz İnternazionale'nin arması çok mu farklı ? Değil tabi.. O da aynı klasmanda şahsi gönül kriterlerimize göre..

Neyse biz armaya geçelim. AC Milan arması çıplak gözle bakıldığında da anlaşılacağı üzere üst bölümünde kulübün tam adının baş harflerini (Associazione Calcio Milan), alt bölümünde kuruluş tarihini (1899), orta bölümünde yer alan yuvarlak şeklin sol bölümünde ise kulübün renkleri olan kırmızı-siyah renkleri taşıyor. Armanın tarihsel bir anlam içeren yegane bölümü, ortadaki yuvarlak şeklin sağ tarafını oluşturan beyaz zemin üzerindeki kırmızı haç.. Bu şekil Milano kentinin resmi bayrağı.. Bayrak, 374-397 yılları arasında Milano Piskoposu olarak görev yapmış, dönemin Hristiyan Katolik Kilisesinin en güçlü ve etkili üyelerinden biri olan Aziz Ambrose (St.Ambrose) olarak bilinen Aurelius Ambrosius isimli din adamının Resmi Piskoposluk bayrağı imiş.. Bayrak 930'lu yıllarda bu kez o dönemin Milano Başpiskoposu Lambert (Lamperto) tarafından resmen kentin resmi bayrağı olarak kullandırılmaya başlanmış..

Velhasıl AC Milan armasının hikayesi böyleyken böyle.. Arma anlamı mı, "Da Vinci Code" filminden fragman mı belli değil... :-)

Madem Finale Gelemiyorsunuz, Müzeyi Gezmeye Gelin Bari !

2010-04-28T23:57:00.012+03:00

Başlık fazlasıyla Madridista oldu farkındayım. Ama bu maçı sadece gönlümüzün Madridista gözüyle değerlendirmeyeceğiz elbette. Bizi tanıyanlar, bu blogu da iyi kötü takip edenler bilirler ki, bizim için Madrid, Everton ve İnter başkadır. Bu takımların kilometrelerce uzaktan da olsa hatırı sayılır derecede taraftarıyızdır. Dolayısıyla önce İnter'li gönül gözümüzle bakacağız maça. Herkesin gördüğünü uzun uzadıya tekrar edecek değiliz. İnter nasıl savunma yapılacağını, savunma yapılarak da amaca ulaşılacağını uygulamalı olarak gösterdi. Zaten başka ne yapacaktı ki ? Çıkıp da Barcelona gibi dünyanın en iyi, çabuk ve hızlı pas trafiğine sahip takımının 100.000 seyircisi önünde onun gibi oynamaya çalışarak, hücuma dönük oyun anlayışı sergileyerek sonuca asla gidemeyeceğini, hatta bırakın sonuca gitmeyi sürklase dahi olabileceğini herkes gibi Mourinho da fazlasıyla biliyordu elbette. Üstüne bir de erken dakikalarda gelen kırmızı karttan sonra İnter'in başka hiçbir çıkar yolu kalmadı doğal olarak. Çanakkale geçilmez'i Milano geçilmez'e çevirdiler ve 38 sene sonra finale adlarını yazdırdılar. Bizi de fazlasıyla bahtiyar ettiler. Fenerbahçe'nin maçlarını bir kenara koyarsak, geçen sezonki Everton-Liverpool FA Cup eşleşmesinden bu yana hiç bu kadar gerildiğim, kasıldığım bir maç olmadı. Hele ki golden sonraki dakikaların nasıl geçtiğini bir ben bilirim. Bugün yaklaşık 500 kilometre direksiyon sallamış, yarın ve Cuma günü de bir o kadar daha direksiyon sallayacak biri olarak zerre yorgunluk hissetmiyorum. Deli fişek gibiyim. Getirin bir büyüğü hemen oturalım, hakkını verelim.. 38 sene sonra finale çıkan İnternazionale'yi tüm kalbimizle tebrik ediyoruz. Bu takıma 45 senelik hasreti bitirmek yakışır fazlasıyla..

Gelelim maçı izlediğimiz diğer gönül gözümüze.. Yani Madridista'lığımıza.. İşin şakası falan bir yana, gerçekten de Barcelona'nın Bernabeu'da Şampiyonlar Ligi finali oynaması ihtimali bizler için ciddi bir gerginlik konusuydu. Artık geçti gitti. Barcelona Bernabeu'ya El Clasico oynamak için gelmeye devam edecek. Düşündüm de madem finale gelemiyorlar, hiç olmazsa müzeyi gezmeye gelsinler bari.. Gelsinler ki 9 Avrupa Şampiyonluğu Kupasını, 31 La Liga Şampiyonluğu Kupasını, 3 Kıtalararası Şampiyonluk Kupasını görsünler, hem tarih bilgileri artsın, hem de kültürel faaliyette bulunsunlar.. "100 yılın değil, 500 yılın takımı" olma ünvanının işkembeden sallanarak değil, Fifa'nın ilan ettiği şekliyle "Club of the 20th Century" ünvanıyla olduğunu müzeyi gezerek biraz idrak edebilsinler.. Velhasıl, Bernabeu'daki Şampiyonlar Ligi finaline siz gelmiyorsunuz sevgili Katalanlar.. Bernabeu çimlerinde kupa kaldırma, Cibeles Meydanında kabından taşma rüyası artık bitti.. Uyanın.. Hepinize günaydın.. Sabah şerifleriniz hayır olsun !...

Barcelona: 1 - İnternazionale: 0 (Agg: 2-3)

Barcelona: Valdes, Dani Alves, Touré, Piqué, G. Milito (Maxwell), Xavi, Busquets (Jeffren), Keita, Messi, İbrahimovic (Bojan), Pedro.

İnternazionale: Julio Cesar, Maicon, Lucio, Samuel, Zanetti, Cambiasso, Thiago Motta, Eto’o (Mariga), Sneijder (Muntari), Chivu, D. Milito (Cordoba).

Gol: Piqué (Dk.85)

İnternazionale Barcelona'da..

2010-04-28T17:20:00.010+03:00

Fotograflar: İnternazionale Resmi Sitesi

Şampiyonlar Ligi'ni, en son Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası olduğu dönemde 1964-65'te kazanan, bu kupada son finalini yine Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası olduğu dönemde 1971-72 sezonunda oynayan İnternazionale, 38 sene sonra tekrar finale çıkmak, daha sonrasında da 45 senelik hasreti bitirerek Madrid'de kupayı yeniden kaldırmak hayali ile donanmış 5.000 taraftarıyla Barcelona'da..

Hayallerine ortak, heyecanlarına yoldaşız.. Şansları bol olsun...
Forza Milano Nerazzurra !

İnter Gol Gol Gol, Bernabeu Geliyor !

2010-04-21T11:40:00.008+03:00

Maçın hayallerini kurarken, akşam saatlerinde başlayan ve kesintisiz yarım saatten fazla süren misket büyüklüğündeki dolu yağışı ve arkasından 1 saat devam eden muson yağmuru tarzı iri taneli yoğun sağnak yağışın ofisin çatı giderlerini tıkaması nedeniyle, bizim ofisin içerisi önce Manavgat Şelalesi arkasından da minyatür bir Marmara Denizi halini alınca maçı falan unuttuk tabii. İtfaiye ve temizlikçi firmayla birlikte gece geç saatlere kadar ofisi tekrar karasal alana dönüştürme faaliyetlerinde bulunduğumuzdan, maçın kendisini de, geniş özetini de izleyemedik. Direk sonucunu öğrendik. Ama sadece o bile yetti keyfimizin gıcır olmasına..

İnter Barcelona'nın karizmasını çok ciddi ve çok feci şekilde çizmiştir. Evet, 3-1 tehlikeli bir skordur. Rakibin Barcelona, rövanşta çimlerine ayak basılacak stadın da Camp Nou olduğunu düşünürsek İnter'in final hayalleri için asla gerçekleşti diyemeyiz. Bunu kabul ediyoruz. Ancak "Jüpiter futbolu oynuyor, Neptün futbolu oynuyor, uzay futbolu oynuyor" denilen, "100 yılın değil 500 yılın takımı bu" diye yere ve göğe konulamayan, "elimizi kolumuzu sallaya sallaya Madrid'e geliriz, kupayı alıp gideriz, acelemiz yok işimiz bu" nameleriyle şakıyan Barcelona ve ez cümle Türk Katalanı Barcelonalıları tokat manyağına çevirmiştir İnter dün gece.. Hem de 0-1 geriden gelerek.. Kadir Baba'nın karşısındaki Yaban'ın durumuna düşürmüştür Barcelona'yı Guiseppe Meazza'nın çimlerinde.. E haliyle bu da bizim için acaip bir keyif olmuştur ziyadesiyle.. Gerek bir İnter'li, gerekse de bir Madridista olarak..

Teşekkürler İnter.. Bernabeu'ya gidemesen de, verdiğin ders ve korku alayına yetti de arttı bile...

Forza Milano Nerazzurra !

İnternazionale: 3 - Barcelona: 1

İnter: Julio Cesar, Maicon (Chivu 73), Lucio, Samuel, Zanetti, Cambiasso, Thiago Motta, Pandev (Stankovic 56), Sneijder, Eto'o, D.Milito (Balotelli 75).

Barcelona: Valdes, D.Alves, Piquè, Puyol, Maxwell, Xavi, Busquets, Pedro, Messi, Keita, İbrahimovic (Abidal 62).

Goller: Pedro 19 (Barcelona), Sneijder 30, Maicon 48, Milito 61 (İnter)

Fenerbahçe: 1 - Beşiktaş: 0

2010-04-18T23:24:00.015+03:00

"Bol Şans" dilemek Türkçe'ye yerleşmiş bir deyimdir aslında. Çoğu zaman lafın gelişi söylenir. Ağız öyle alıştığı için dillendirilir. Ancak bizim maç öncesi yazımızda Fenerbahçe'ye bol şans dilememiz asla böyle bir ağız alışkanlığının eseri değildi. Hele ki bu maç bir Beşiktaş maçıysa hiç değildi. İlk yarıdaki Beşiktaş maçından sonra da yazdığımız gibi, o maçta ve pek çok Beşiktaş maçında yanımızdan bile geçmeyen şansın bizimle olmasını dileyen gerçek bir temenniydi. Daha ikinci dakikada, kaleye attığımız ilk şutun gol olmasıyla da bu dileğimiz gerçekleşecek diye düşündük. Ama zaman geçtikçe yanıldığımızı anladık tabii. Futbolun bütün teknik, taktik yönlerini bir kenara bırakırsak eğer, Fenerbahçe bu akşam kendisi için yine klasik bir Beşiktaş maçı oynadı. Yine her Beşiktaş maçındaki gibi kısmetten nasibini almamış, şansı yanında olmayan, diğer tüm maçlarda gol yapabileceği boş kale toplarını, altı pas toplarını, kaleciyle karşı karşıya toplarını gol yapamayan, en az 3-0 bitebilecek bir maçı 1-0 bitiren, kendi kendini sıkıntıya sokan bir Fenerbahçe vardı yine.. Guiza'nın, Alex'in, Topuz'un, hata Vederson'un kaçırdıkları pozisyonlar beceriksizlik ve heyecan tanımlamalarının yanında "kısmetsizlik" sıfatına da haizdi hiç kuşkusuz bizim nazarımızda.. Neyse bu kısmı fazla uzatmayalım. Bu kısmı anlamak için Fenerbahçeli olmak lazım. Son 10 yıldaki bilumum Fenerbahçe-Beşiktaş maçlarını yemiş yutmuş olmak lazım. O zaman anlaşılır ne demek istediğimiz..

Maçın hakimi ve hak edeninin Fenerbahçe olduğunu düşünüyorum. Öncelikle tartışılan pozisyonlara kısaca değinecek olursam, Lugano'nun elle müdahalesinin penaltı, verilen penaltının ise ağır bir karar olduğu görüşündeyim. Evet Bilica'nın biraz karga tulumba ve kontrolsüz bir "şutu engelleme" çabası var ama bu çaba topa vuracak olan Beşiktaşlı futbolcuyu bozmuyor. Beşiktaşlı futbolcu Bilica'nın bu hareketi yüzünden topa vuramıyor değil. Beşiktaşlı futbolcu topa kendisi vuramıyor. Vuramadıktan sonra da Bilica ona çarpıyor. Bu şekilde nice pozisyonlar oluyor ama penaltı çalınmıyor. Lugano'nun eline çalamadığı penaltıyı bu şekilde telafi etmek istedi herhalde Hüseyin Göçek. Ayrıca, Mehmet Topuz'un boş kaleye vuracağı topta İbrahim Üzülmez ile girdiği mücadelenin de Fenerbahçe lehine penaltı olduğunu düşünüyorum. Her ne kadar pozisyonun bitiminde Mehmet Topuz İbrahim Üzülmez'i çekiyor olsa da, pozisyonun başlangıcında yani Mehmet Topuz deparla İbrahim Üzülmez'in yanından geçtiği anda, ilk olarak İbrahim Üzülmez Mehmet Topuz'u sol omuzundan çekiyor. Mehmet kendini o ilk anda bıraksa pozisyon çok daha net olacak. Ben böyle gördüm pozisyonu.. Bilica'nın penaltı noktası arkeolojik kazısı için ise fazla birşey yazmayayım ben. Sinirlerime hakim olamayabilirim çünkü. Böyle şark kurnazlığının bu forma altında yeri yok.. Kırmızı kartlara gelince, tamamı yanlış kararlar. Ancak biri 88.dakikada, diğer ikisi de 90+4. dakikada olduğu için kesinlikle maçın kaderini etkilemeyen pozisyonlar. Üzerinde yorum yapmanın bir anlamı yok.

Gerçi biz üzerine yorum bile yapmıyoruz bu kartların ama Beşiktaşlı yöneticiler bütün maçı bu kartların üzerine inşa ederek maç sonrasında demeç yarışı verdiler televizyonda. Önce teknik direktör Mustafa Denizli konuştu. Arkasından Engin Baltacı. Onun da hemen arkasından Metin Keçeli. Daha başka da konuşan oldu mu bilmiyorum, çünkü ben Real Madrid maçına geçtim.. Engin Baltacı "İkinci bir Samsun maçı faciasının eşiğinden döndüklerinden" bahsetti. Metin Keçeli ise bizi daha da şaşırtarak "ikinci yarıda Beşiktaş'ın maçı kazanacak kadar iyi oynadığını" söyledi. O anda Metin Keçeli'ye şunu sormak isterdik: "Sayın Metin Bey, Beşiktaş'ın tüm 90 dakika boyunca tek bir tane, sadece bir tane yüzde yüzlük net bir gol pozisyonu var mı ? Penaltı haricinde gol pozisyonunuzun olmadığı, buna mukabil rakibin 4-5 net pozisyonu har vurup harman savurduğu bir maç hakkında nasıl kazanmaktan bahsedebiliyorsunuz ? Biz kör müyüz ? Oynanan oyun, girilen pozisyonlar ortadayken nasıl oluyor da maçın hakkınız olduğunu iddia edebiliyorsunuz ?" Acaba ne cevap verirdi, hakkaten merak ediyoruz.. Penaltısı verilmeyen ilk takım olmadı Beşiktaş. İlk yarıda Beşiktaş'ın 3-0 kazandığı maçta, hem de maç daha 0-0'ken hemen herkesin üzerinde hemfikir olduğu (Gökhan Gönül'ün düşürülüşü) son derece net bir penaltısı verilmemişti Fenerbahçe'nin. Bu nümayiş neden o zaman ? Hatta o gün "fuck of" diyen Fenerbahçe futbolcusu ihrac edilirken, dün Manisa'da televizyondan bile net olarak anlaşılan Baros'un uzun uzun "fuck of" çekmeleri onu oyundan attırmadı. Yani, bugünkü maç hakem hataları barındırıyorsa, ortalama bir maç kadar, ya da daha önce nice örnekleri yaşanmış bir dolu maç kadar hakem hatası barındırıyor. Daha fazla değil. Ama Türkiye burası.. Ne de olsa bağıran haklı oluyor bu memlekette.. Bu arada Engin Baltacı yeni bir deyimi de sokmuş oldu bu akşam futbol literatürümüze; "Gerilim Baronları".. Canarino'nun bu deyim üzerine attığı sms de bizi ziyadesiyle güldürdü gece vakti, onu da yazmadan geçmeyelim; "Gerilim baronları da neymiş abi ya ? Fantastik oldu bu arkadaşlar iyice.." :-)

Fenerbahçe maçın geneline bakıldığında daha çok isteyen, net gol pozisyonlarına giren, rakibine penaltı haricinde net gol pozisyonu vermeyen oyunuyla galibiyeti hak etti. Derbi istatistiğinde durum Fenerbahçe 122 galibiyet, Beşiktaş 120 galibiyet (bazı tarihçilere göre 118) oldu. Fenerbahçe-Galatasaray derbilerine göre çok daha başabaş giden bu derbide galibiyet farkını ikiye (yada dörde) çıkarmak, elbette galibiyet kadar önemli bizim gibi numune Fenerbahçeliler nezdinde..

Velhasıl, Fenerbahçe şampiyonluk rüyasına devam ediyor.. Olur veya olmaz.. En azından rüyadan uyanmadı daha.. Rüyadan uyananlara ise önümüzdeki sezon başarılar !...

Fenerbahçe: 1 - Beşiktaş: 0

Stad: Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu
Hakemler: Hüseyin Göçek, Baki Tuncay Akkın, Serkan Gençerler

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Lugano, Bilica, Andre Santos, Mehmet Topuz, Selçuk, Emre, Özer (Vederson dk. 75), Alex, Güiza (Semih dk. 85)

Beşiktaş: Rüştü, İbrahim Kaş (Uğur dk. 46), Sivok, Ferrari, İbrahim Üzülmez (Serdar dk. 81), İbrahim Toraman, Fink (Holosko dk. 85), Ernst, İsmail, Tello, Bobo

Gol: Alex (dk. 2)

Kırmızı Kartlar: Ernst (dk. 88), İbrahim Toraman (dk. 90+4) (Beşiktaş) Vederson (dk. 90+4) (Fenerbahçe)

Fenerbahçe - Beşiktaş

2010-04-18T17:24:00.005+03:00

18 Nisan 2010 Pazar, Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu Stadı.

86 yıllık ezeli rekabette 28 Kasım 1924'ten bu yana oynanacak olan, bazı futbol tarihçilerine göre 326. bazı futbol tarihçilerine göre 324. randevu..

Tüm futbol tarihçilerine göre 121 Fenerbahçe galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 120, bazı futbol tarihçilerine göre 118 Beşiktaş galibiyeti..
Tüm futbol tarihçilerine göre 84 beraberlik..
440 Fenerbahçe golü, 412 Beşiktaş golü..

Fenerbahçe, ya şampiyonluk rüyasını Bursaspor'un peşinden tek başına görmeye devam edecek.. Ya da rüyasına kendisini takip eden her iki ezeli rakibini de ortak edecek..

Bol şans Fenerbahçe..
Futbolun "kısmeti", futbol topunun "isteği" biraz yanında olsun...

Not 1: Fotoğrafta 1975 şampiyonluğundan sonra Fenerbahçe'nin İnönü Stadında attığı şeref turu ile 1967 şampiyonluğundan sonra Beşiktaş'ın yine İnönü Stadında attığı şeref turu yer alıyor..

Not 2: Beşiktaş'ın galibiyet sayılarındaki ihtilaf konusunu şurada yazmıştık. Meraklısına..

Not 3: Galibiyet sayısında ihtilaf olduğu için, elbette gol sayısında da ihtilaf var. Ancak o kadar detaya girmeye gerek yok...

Messi İcad Oldu, Mertlik Bozuldu

2010-04-09T10:24:00.003+03:00

Böyle beklemezdik aslında biz El Clasico’yu.. Rahat olurduk. Bernabeu’dan çıkartmayız derdik. Boğarız derdik. Kötü zamanlarımızda bile böyleydik. Maç Madrid’deyse kafaya takmazdık. Kaybettiğimiz nice iç saha El Clasico’su da yaşadık elbette ama o kaybedilen maçların hiçbiri bir sonraki iç saha El Clasico’su için ruh halimizi bozamazdı. Arada olur öyle kazalar der, geçerdik. Sıfır korku, sıfır endişeyle geçerdik televizyon karşısına Bernabeu’daki El Clasico’larda..

Peki bugünkü halet-i ruhiyemiz nasıl ? Özellikle 4 çakar Messi’nin son gösterisinden sonra ? Betimlemek açısından şöyle diyeyim, Barcelona-Arsenal maçının ertesi günü dost meclisindeki bütün Madridista arkadaşlarımı aradım. “Ne bu oğlum, napıcaz hafta sonu ?” dediğimde, sadece 1 tanesi “hiçbir şey olmaz, boğar geçeriz evelallah” diye cevap verdi. Kalanların cevapları ise aynı endişeli bekleyişin aynasıydı adeta; “Ya sorma abi, bu nedir ya, tutamayız abi bu herifi, valla çok zor, alır maçı giderler güle oynaya..” Tabi bu cevapların içerisinde şimdi burada belirtemeyeceğim, öznesi Messi olan pek hoş (!!) sıfat ve isim tamlamaları da kullandılar bu dostlarım.. Siz anladınız o tamlamaları :-)

Velhasıl, fazla uzatmayalım.. Bernabeu’daki El Clasico öncesinde şu an yaşadığım ruh hali, belki de bir ilk benim açımdan.. Endişeliyim.. Çekinceliyim.. 6 yediğimiz maçtan önce bile bu kadar “acaba” yoktu kafamda.. Tabii ki bu durumun ana nedeni Barcelona’nın gerçekten çok iyi bir takım olmasının yanında daha ağırlıklı olarak da Messi.. Dengemizi, ruh halimizi bozuyor bu adam bizim. Maçla ilgili düşünürken, Madridista’lığın verdiği gazla “çıkamazlar abicim Bernabeu’dan, nereye çıkıyorlar, paramparça ederiz, kolay mı lan öyle, hede, hödö” diye tam şahlanırken, hani şu cep telefonu operatörü bir firmanın reklamında eleman atıp tutarken birisi gelip “kırmızı” deyince eleman saklanacak delik arıyor ya, işte ben de öyle şahlandığımda birisi gelip “Messi” diyor ve benim bütün o şahlanmışlığım bitiveriyor adeta..

El Clasico zor olacak.. Madridista’lığımız bir yandan kanımızı kaynatırken fokur fokur, futbolun gerçekleri de mantığımıza vuruyor güm güm.. Her şeye rağmen Real Madrid’e başarılar diliyorum. Kalbim onlarla.. Maçı kaybedersek de fazla üzülmemeye kararlıyım. Çünkü beterin beteri var. O da ne demek derseniz, hafta sonu Barcelona deplasman kültürü pek olmayan İspanyol taraftarlığı nezdinde 500-600 kişiyle gelecek, kazanırsa 3 puanı alıp gidecek.. Peki ya 22 Mayıs’ta 20.000 kişiyle gelip kupayı alıp giderse ?...

Bir Türk Geleneği

2010-03-29T11:09:00.009+03:00

Bu duruma gelenek dersek yanlış konuşmamış oluruz herhalde.. Fenerbahçe kendi stadında kesintisiz sürdürdüğü geleneğini, yavaş yavaş rakip stada da taşımaya başladı son senelerde. Dün gece derbideki 138. galibiyetini kazandı. Rakiple arasındaki fark 22 (25 diyenler de var) oldu. 22 galibiyeti baz alırsak, bu şu anlama geliyor: Galatasaray 11 sezon üst üste, Kadıköy'de Ali Sami Yen'de (yada Seyrantepe'de) hiç aralıksız tüm maçlarda Fenerbahçe'yi yenerse galibiyet sayıları ancak kafa kafaya gelecek. Hadi bu süreçte 2-3 kez kupada da eşleştiklerini ve o maçların da tamamını Galatasaray'ın kazandığını düşünelim. En iyimser ihtimalle 8-9 senelik kesintisiz bir periyod lazım Galatasaray'ın Fenerbahçe'yi yakalayabilmesi için.. Bunu muhtemelen ben göremeyeceğim.. Belki bizden sonraki nesiller görür de, kafa kafaya, denk, çekişmeli bir derbi istatistiği keyfini onlar yaşabilirler. Biz malesef yaşayamadık..

Meseleyi daha fazla uzatarak ballandırmaya şerbetlendirmeye gerek görmüyorum. Sonuçta Fenerbahçe tarihinde en çok yaptığı şeyi bir kez daha yaptı. Hepsi bu.. Maçla ilgili birkaç kısa cümle yazarak konuyu bağlamak istiyorum;

* Maç öncesi görüntüler güzeldi. Galatasaray'ın Özhan Canaydın koreografisi, Fenerbahçe'nin sahaya çıkarken taşıdığı pankart, tüm tribünlerin bu durumu alkışlaması alışık olmadığımız, bilmediğimiz, tatmadığımız duygulardı. Ama aslında olması gereken şeylerdi..

* Leo Franco golde çok şanssızdı. Top en olmadık zamanda, kaleci için en tehlikeli ve pis noktada yerle temas etti. Tabi Galatasaraylılar daha iyi bilir ama Leo Franco bu kadar sert ve uzun bir tepkiyi sanki hak etmedi gibime geliyor.

* Ligde ortalık yine birbirine girdi. Daha önce şu yazımızda da değindiğimiz gibi, derbileri kazanan Fenerbahçe ligin alt sıralarındaki takımlara har vurup harman savurduğu puanları çok arıyor şu anda. Hadi bırakın o puanları, sadece içeride Bursaspor'a 2-0'dan maç vermese, bugün 3 puan farkla lider Fenerbahçe olacaktı. Artık olan oldu. Umarız bundan sonra salak saçma puan kayıpları yaşamaz. Çünkü derbileri kazanıp, üstelik de her iki maçta da yendiği takıma şampiyonluğu vermek ciddi hasar yaratıyor bünyede.. Örnekleri var, yaşadık biliyoruz..

* Adnan Polat Başkana yeni dönemi için hayırlı olsun diyoruz. Yeni döneminin ilk maçındaki hediyesini umarız beğenmiştir..

* Ha bu arada, hani Mustafa Ceceli'den "Kanaryam" şarkısını dinleyecektik maçtan sonra.. Ne oldu ona ?...

Galatasaray: 0 - Fenerbahçe: 1

Stad: Ali Sami Yen
Hakemler: Cüneyt Çakır, Bahattin Duran, Aleks Taşçıoğlu

Galatasaray: Franco, Sabri, Neill, Servet, Caner, Mehmet Topal (Arda dk. 57), Mustafa, Giovani, Elano, Keita, Jo (Baros dk. 69)

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Bilica, Lugano, Andre Santos, Özer (Deivid dk. 90+2), Selçuk, Mehmet Topuz, Vederson, Alex, Güiza (Gökhan Ünal dk. 86)

Gol: Selçuk (dk. 70) (Fenerbahçe)

Galatasaray - Fenerbahçe

2010-03-27T23:25:00.012+02:00

28 Mart 2010 Pazar, Ali Sami Yen Stadı

101 yıllık ezeli rekabette 17 Ocak 1909'dan bu yana oynanacak olan, bazı futbol tarihçilerine göre 364. bazı futbol tarihçilerine göre 362. randevu..

Tüm futbol tarihçilerine göre 137 Fenerbahçe galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 116, bazı futbol tarihçilerine göre 113 Galatasaray galibiyeti..
Bazı futbol tarihçilerine göre 110, bazı futbol tarihçilerine göre 111 beraberlik..
510 Fenerbahçe golü, 463 Galatasaray golü..

Bir kısım futbol tarihçisine göre 137-116, bir kısım futbol tarihçisine göre 137-113 Fenerbahçe üstünlüğü.. İki farklı istatistik olsa da, her iki istatistiğin de gösterdiği ortak gerçek olan 20 küsur galibiyet farkıyla açık ara Fenerbahçe lehine seyreden bir derbi geçmişi..

Bursaspor'un İBB'yi yenmesi halinde biraz amaçsız, biraz da saman gibi geçmesi muhtemel bir derbi olacak iken, Bursaspor'un İBB'ye yenilmesi, Beşiktaş'ın da Eskişehirspor'u 0-2 geriden gelip 3-2 yenmesiyle fazlasıyla amaçlı, alev gibi, ateş gibi geçmeye aday bir derbi..

Türk futbolunun klasiği.. Atar damarı..

Fenerbahçe'ye bol şans...

Not 1: Fotograftaki Galatasaraylı futbolcu Mehmet Oğuz.. 1967-1979 yılları arasında 12 yıl Galatasaray'da oynayan, dönemin bayrak adamlarından olan, 1979 yılında Fenerbahçe'ye transfer olarak 1 yıl Fenerbahçe forması giyip, futbolu da 1980 yılında Fenerbahçe'de bırakan nam-ı diğer Büyük Mehmet.. Fotograftaki Fenerbahçeli futbolcu 1971-1977 yılları arasında Fenerbahçe forması giyen, 1972-73 sezonunda Türkiye Ligi Gol Kralı olan, Fenerbahçe'den sonra 2 sezon da Balıkesirspor forması giyerek 1980 yılında futbolu bırakan Osman Arpacıoğlu..

Not 2: FB-GS derbilerinde Galatasaray'ın galibiyet sayısında ihtilaf olduğu için, elbette gol sayısında da ihtilaf var. Ancak o kadar detaya girmeye gerek yok..

Not 3: 28 Mart Pazar sabahı saat 10 civarında iş icabıyla bulunduğumuz kentten memleket topraklarına doğru hareket ediyoruz.. Normal hava ve yol koşullarında saat 14:00 civarında İstanbul'da olacağız.. Kalbimizin sahibi çubuklu forma, parçalı sarı-kırmızıyla kapışırken bizim naçiz kalbimiz kilometrelerce uzakta çarpmaz, çarpamaz.. Ya o stadın içinde, ya da en kötü ihtimalle dost meclisiyle birlikte o şehirde çarpar.. Bugüne kadar hep böyle olmuştur, yarın da böyle olacaktır.. Boynumuzda atkımızla elbette.. Velhasıl, "Ya nasip, Ya kısmet" be Fenerbahçe...

José, Sıradaki Şarkıyı Roman İçin İstiyor..

2010-03-17T17:32:00.005+02:00

Git ona git benden selam söyle selam söyle,
Aramasın artık hiç beni öyle beni öyle,
Git ona git benden selam söyle selam söyle,
Son pişmanlık fayda etmez git ona söyle..

Git ona git benden selam söyle selam söyle,
Nispet yapmasın hiç bana öyle bana öyle,
Git ona git benden selam söyle selam söyle,
Unutamaz beni bin yıl geçse git ona söyle..

Milano'nun bir yarısı İngilizlere sürklase olup hezimete uğrarken, diğer yarısı Londra'dan çeyrek final bileti ile çıktı. José Roman'a, İnter de Ancelotti vasıtasıyla Milan'a selamlarını söyledi.. Ne de güzel oldu. AC Milan'ın pek çok Inter maçındaki koreografisi hep Inter'in Şampiyonlar Ligi başarısızlıkları üzerineydi. Şimdi otursunlar, Şampiyonlar Ligi çeyrek finallerini evlerinden izlesinler.. Real Madrid'in olmadığı bir Şampiyonlar Liginde, Bernabeu'daki finale yürümesini istediğimiz yegane takım elbette Internazionale'dir.. Umarız 22 Mayıs'ta Madrid'e giderler...

Chelsea: 0 - Internazionale: 1 (Agg. 1-3)
Gol: Eto'o (Dk.78)

Ömrüm, Seni Sevmekle Nihayet Bulacaktır..

2010-03-08T15:39:00.010+02:00

Fotograf: Romantik Kanaryalar

Çok kızarsınız bazen.. Kızmanız da sevginizdendir aslında.. İnsan sevdiğini yerden yere vururmuş ya, işte o hesaptan.. Zıvanadan çıkarsınız, kendinizi kaybedersiniz, soğukkanlılığınızı unutursunuz.. Tribünde en yakın arkadaşınızla dalaşır, iki sıra öndekine havadan sudan nedenlerle uçarsınız.. Evde iseniz televizyon kumandasını yere atar, çoluğa çocuğa kızar, hanıma bozuk çalarsınız. Hepsi kulübe olan bağlılığınızın, kulübün sizi üzdüğü zamanlardaki tezahürleridir. Başkana sararsınız, Daum'a sararsınız, "nedir ulan bu çektiğim, bundan sonra heykele resime verecem kendimi" diye kendinize sararsınız.. An gelir bıktığınızı, an gelir küstüğünüzü sanırsınız.. Ama hepsi hikayedir biliyor musunuz.. Hepsi hikayedir..

Hayatın gerektirdiği şartlar yüzünden mabedinizin tribünlerinden uzaklarda, evinizdeki gariban bir kanepede maçı seyrederken öyle bir kare çıkar ki karşınıza, sizi dümdüz eder dümdüz.. O kızgınlıklarınız, o hayıflanmalarınız, o sinirliliğiniz tırışkadan name olur bir saniyede.. Boğaz düğümlenir, ses titrer.. Hatta belki de çıkmaz.. Konuşmak istersiniz, konuşamazsınız. Tarif edemeyeceğiniz bir duygu geniz ile burnunuzu yakar cayır cayır. Dudağınız aşağıya doğru bükülür elinizde olmadan.. Nasıl sevdiğinizi, nasıl bağlı olduğunuzu bir kez daha anlarsınız.. Bu sevdanın ne bitmez bir duygu olduğu, kafanıza dank diye vuruverir bir kez daha..

Tanrı bana da şu kareyi yaşamayı nasip etsin.. Mukadderat günümüz geldiğinde, ömrümüzü Fenerbahçe sevgisiyle nihayete erdirsin...

Ömrüm seni sevmekle nihayet bulacaktır,
Yalnız senin aşkın ile ruhum solacaktır,
Son darbe-i kalbim yine ismin olacaktır,
Yalnız senin aşkın ile ruhum solacaktır...

Yesari Asım Arsoy

FenerBlog

2010-03-08T15:27:00.003+02:00

Fenerbahçe'yi yaşayıp, Fenerbahçe'yi yazanların buluştuğu nokta olan FenerBlog sonunda yayına başladı. Uzun soluklu olmasını diliyor ve emeği geçenleri tebrik ediyoruz. FenerBlog ile ilgili ayrıca bir tanıtım yazısı ise yazmıyoruz çünkü Canarino'da zaten yazılmışı var.. Hem de harika bir metinle.. Kalemine sağlık Canarino, Aramıza hoşgeldin FenerBlog...

Reca Ederim Saçmalamayın !

2010-03-01T13:28:00.019+02:00

Futbolcular..
Teknik Direktörler..
Hakemler..
Futbol Federasyonu..
Tahkim Kurulu..
Disiplin Kurulu..
Merkez Hakem Komitesi..
Basın..
Muhalefet..
Gruplar..
Rakip yöneticiler..
İcabında fikir ayrılığına düşülen kendi yöneticilerimiz..
Küfür eden rakip taraftarlar..
İcabında kendi taraftarlarımız..
Kulüpler Birliği..
Saha zeminleri..
Hava şartları..

Listeyi uzatabilir miyiz ? Pek tabii uzatabiliriz. Biraz kafa patlatsak daha neler neler bulabiliriz. Ama bu kadarı da yeterli. Nedir peki bu liste ? Neyi anlatıyor listedeki kişi ve kurumlar ? Fenerbahçe Spor Kulübü profesyonel futbol takımının, son 11-12 yıllık dönemde yaşadığı başarısız dönemlerin sorumluları bu listedekiler..

Fenerbahçe son 12 sezonda sadece 4 sezon şampiyon olabildiyse, bu 12 sezonda hiç Türkiye Kupası kazanamadıysa, ligin son maçında şampiyonluk verdiyse, nice hoca getirtip nice hoca gönderdiyse, gün gelip de gönderdiği hocayı "3 yıl üst üste şampiyonluk" gibi son yıllardaki en radikal hedefinin başına "kurtarıcı" olarak geri getirdiyse, sayısız futbolcu transferi yapıp da Gökhan Gönül haricinde doğru dürüst tek bir kanat adamıyla oynayamadıysa, Marcio Nobre'den bu yana santrforsuz oynamaya mahkum edildiyse, "kulüp kurumsal oldu, kendi kendine yetiyor, gelirler o biçim, kıyamet kadar paramız var" derken, parası olduğunu iddia etmeyen ezeli rakiplerden daha az başarılı olabildiyse, bunların sorumluları işte bu yukarıdaki listede yer alan kişi ve kurumlardır (!)

Fenerbahçe Spor Kulübü Profesyonel futbol takımının icrası, son derece mükemmel, son derece işbilir, son derece futboldan anlar eller ve beyinler tarafından, sıfır hata ile idare edilmesine rağmen, yukarıda yazılı müsebbibler nedeniyle istenilen sonuçlar bir türlü elde edilememiştir !!

Zaten İcra'nın yanlış yapması diye birşey asla söz konusu değildir, olamaz da.. Bu iş dünyanın her yerinde böyle olduğu gibi, profesyonel iş hayatında da böyledir. Yerlerde sürünen, zarar eden, iflasın eşiğine gelen bir şirketin Muhasebe Müdürü suçlu iken, Finans Müdürü suçlu iken, Satın Alma Müdürü suçlu iken, Genel Müdürü pir-i paktır !! Sütten çıkmış ak kaşıktır. O yüzden icranın en başında olan kişiler asla yerinden oynamazlar. "Evet, yanlış yaptık" gibi bir sözü söylemeleri, oluşan tabloda hiç günahları olmadığı için zaten olası değildir..

Ha, her yerde olduğu gibi, spor kulüplerinde de "ya kardeşim, herkes suçlu, herkes günahkar da, siz İcracılarda, ve İcra Başkanında hiç mi kabahat yok ? Ona kızıyorsunuz, buna kızıyorsunuz, şunu gönderip bunu getiriyorsunuz da, niye bir kez bile kendinizi kabahatli görüp, futbolun başka, inşaatın başka bir endüstri olduğunu kabul etmiyorsunuz ?" diyebilen cahil cühela densizler (!) çıkacaktır.. O densizler de gerek devede kulak kaldıklarından dikkate alınmama yoluyla, gerekse de olur da dikkate alınırlarsa camianın büyük çoğunluğunu oluşturan cenah tarafından beyan edilen "Aaa daha ne yapacak yönetim abi, çıkıp da kendi mi oynayacak sahada ? Reca ederim saçmalamayın. Çok ama çok reca ederim yani.." cümlelerinin oluşturduğu suda boğulmaya mahkum olacaktır..

2006 yılında Denizli'de Appiah'ın son anlardaki pozisyonu girse, o şampiyonluk kaybedilmese, ne Daum giderdi, ne de Zico gelirdi. Kurumsallık dediğin hadise böyle birşey demek ki.. Bir şutun girip girmemesi.. O şampiyonluğun kaybedilmesinin dahi tek sorumlusu teknik direktör olmuşken, bugünkü 5 puanlık farkın sorumlusu da elbette teknik direktör ve futbolculardır. Yada Aykut Kocaman'dır.. Veya benimdir, bizim Kadıköylü'dür, Koskorcuk'dur, Barad'dır, Canarino'dur.. Çünkü Fenerbahçe Spor Kulübü profesyonel futbol takımının son 12 yıldaki başarısızlıklarında payı olmayan tek kurum bu kulübün İcra Kurulu ve İcra Başkanıdır !! Bu hep böyle olmuştur, bundan sonra da böyle olacaktır..

Hadi, hep beraber söyleyelim.. Baştaki "Aaa" ünlemini mümkün mertebe uzatarak söyleyelim ki, hep inandırıcı, tam inandırıcı olsun;

"Aaa daha ne yapacak yönetim abi, çıkıp da kendi mi oynayacak sahada ? Reca ederim saçmalayın. Çok ama çok reca ederim yani !!"

Not: Bu yazı, yazının başındaki listede yer alanlar tarafından son 11-12 yıllık dönemde Fenerbahçe'nin pek çok defa haksızlığa uğratıldığı gerçeğini inkar etmemektedir. Bu yazı, nasıl onların sebep olduğu başarısızlıkları konuşabiliyorsak, son 11-12 yılın genel bilançosunda kabahati olan tüm kurumların sebep oldukları başarısızlıkların da açıkça konuşulabilmesi özlemiyle yazılmıştır. Tabii ilk önce de, kulübün en tepesindeki organın sebep olduklarının...

Ve İşte Arda Kalan...

2010-02-26T14:36:00.004+02:00

Fenerbahçe-Lille maçından arda kalan en güzel kare bu olsa gerek.. Hani "tribün nedir - işte budur" dedirtecek cinsten bir kare.. Emeği geçen herkesi kutluyoruz.

Başkaca birşey karalamak da içimizden gelmiyor açıkcası.. Liverpool deplasmanı hayallerimiz, hazırlıklarımız, maçtan birkaç gün önce gidip, maçtan birkaç gün sonra dönerek gerek Goodison Park'da, gerekse de bilumum Everton Pub'ında hidayete erme planlarımız, hevesimiz, iştahımız kısacası tüm beklentilerimiz 5 dakika daha dayanamayarak uçtu gitti.. Geriye de üzgün, bitkin ve kalbi kırık bir King Santillana ile işte bu yukarıdaki enstantane kaldı.. Daha başka söyleyecek birşey yok.. Çok ama çok üzgünüm...

Ve işte arda kalan, bir avuç anı şimdi..
Koyup da bir başıma, bırakıp gittin beni...

Sabır Taşı Çatlarken..

2010-02-23T18:30:00.004+02:00

Yarın çalıştığınız yere gidin ve mütemadiyen işinizin gereğini yapmamaya başlayın. Ne bileyim, hastanede hasta bakıcı iseniz hastalarla ilgilenmeyin. Eczacı iseniz rafınızda olan ilacı göz göre göre satmayın. İtfaiyeci iseniz cayır cayır yanan yangına gitmeyin. Lokantacı iseniz müşteriye istediği yemeği satmayın. Öğretmen iseniz öğrencilerinize teksas tommiks okutturun. Banka çalışanı iseniz havale yapmaya gelen müşteriye "yapmıyorum kardeşim, hadi bakim ikile" deyin. Satın alma müdürü iseniz gidin herşeyin en pahalısından, şirketinizi en zarara sokturanından alın. Satış elemanı iseniz müşterinize "valla alırsan ekime kadar, almazsan kasıma kadar" deyin..

Ne olur sonu ? Önce müşteri tepkisi görürsünüz. Sonra varsa amirinize yada işinizin mahiyetine göre meslek odasına, sendikasına, icabında resmi devlet kurumlarına kadar şikayet edilirsiniz. Ve siz bu tavrınızı sürdürmeye devam ederseniz, gün gelir o işi yapamazsınız..

Futbolculuk da bir meslektir. Hep demiyorlar mı topçu şehzadeler "biz profesyoneliz, bu işten ekmek parası kazanıyoruz" diye. Evet para kazanıyorlar ve tabii ki ekmek parası değil, villa parası, muazzam araba parası, o biçim birikim parası ve lüküs hayat parası kazanıyorlar. Dolayısıyla, para kazandıkları bu mesleğin gereğini yapacaklar. Yapmazlarsa bir banka çalışanı gibi Müdürüne ya da bir eczacı gibi meslek odasına şikayet edilmezler.. Yuhalanırlar.. Çünkü futbolculuk profesyonel, futbol takımı taraftarlığı ise amatör bir iştir..

Olayı dramatikleştirmenin, romantikleştirmenin anlamı yoktur. Guiza, haftalardır hatta aylardır sergilediği performansla başına geleni çoktan hak etmiştir. "Ama şu maçta iyi oynamıştı, bu maçta ne biçim gol atmıştı, falan filan fişmekan.." E zahmet olacak ama, milyon euro'ların karşılığında az da olsa ve nadiren de olsa ve zaman zaman da olsa birşeyler yapsın yani.. O inen Euro'lar, zaten o işleri yapsın diye inmiyor mu bu hazrete ?

Fazla uzatmayalım.. Ne yazarsak yazalım, haleti ruhiyemizi tam olarak ifade edemeyeceğiz nasıl olsa.. Biz yazıyı Ramiz Dayı ile bitirelim.. Guiza için konuşsun Ramiz Dayı;

"Zorunu benden duy yeğenim.. Herkese yalan söylemen yetmez artık.. Bundan böyle bir başına da kalsan, kendin olamazsın..."

Fenerbahçe, Türkiye Kupası ve Mersin

2010-02-22T11:47:00.005+02:00

Fenerbahçe’nin Türkiye Kupaları ile hasıl olan sıkıntılı ilişkileri nasıl izahtan vareste ise, Mersin kulüplerinin de Fenerbahçe’nin kupa ilişkilerindeki öne çıkmışlığı o derece önem arz etmekte.. Futbolda son Türkiye Kupasını finalde bir Mersin kulübüne karşı kazanmış olan Fenerbahçe, basketbolda da uzun bir aradan sonra kazanılan Türkiye Kupasını yine bir Mersin kulübüne karşı kazandı :-) Mersin’e teşekkür edip, takımı da tebrik edelim. Tanjevic’e ise selam bile etmeyelim.. Selam edersek borçlu çıkabiliriz çünkü...

Mersin BB: 68 - Fenerbahçe Ülker: 72

Salon: Adana Yüreğir Spor Salonu
Hakemler: Recep Ankaralı,Serdar Ünal, Semih Vural

Mersin Büyükşehir Belediyesi: Asım Pars 9, Nedim Yücel 2, Altan Erol 3, İnanç Koç 14, Onur Aydın 2, James Baron 28, Dominic James 18, Goran Nikolic 2.

Fenerbahçe Ülker: Roko Ukic 11, Mirsad Türkcan 2, Ömer Onan 4, Semih Erden 7, Gordan Giricek 9, Damir Mrsic, Lynn Greer 11, Oğuz Savaş 6, Tarence Kinsey 11, Emir Preldzic 11.

Sen Bizimle Dalga mı Geçiyorsun ?

2010-02-19T10:06:00.009+02:00

Anlayamıyorum, çözemiyorum, bilemiyorum.. Halet-i ruhiyemi ifade edecek kelime arıyorum, bulamıyorum.. Kızmaktan bıktığımdan kızamıyorum, şaşırmaktan bıktığımdan şaşıramıyorum.. Bu kadar parayı gömdüğümüz bir adamın, üç kulvarda başarı beklerken santrfor mevkimizi emanet ettiğimiz bir adamın kimi renkdaşlarım tarafından "ama zaman zaman güzel çapraz koşular yapıyor abi" payesiyle ödüllendirilerek, geriye bıraktığı cümle kazmalıklarının görmezden gelinebildiğine aklımı ve hafzalamı yettiremiyorum.. Ne yapmaya çalıştığını, ne oynadığını, nasıl oynadığını analizleyemiyorum. Bu şaşkalozluğunu, bu amaçsızlığını, bu yetersizliğini, "La Liga gol kralı" ünvanıyla eşleştirince inanılmazın ötesinde buluyorum.. Kezman'ı bile iyi yönde yad ettiren performansına akıl sır erdiremiyorum. Futboldan anlamıyor muyum acaba diye kendime soruyorum. Guiza'nın bokunda boncuk bulanların, o boncukları nasıl bulduğunu, nasıl gördüğünü anlamaya çalışıyorum. Öyle yapıyorum, böyle yapıyorum.. Çıplak gözle seyrediyorum, buzlu camdan seyrediyorum, tekrarını seyrediyorum, ama olmuyor.. Bu adamın ne işe yaradığını, ne iş yaptığını, ne yarar sağladığını bilemiyorum, çözemiyorum.. Bu saatten sonra da sadece tek bir soru sorabiliyorum;

"Sen bizimle dalga mı geçiyorsun biraderim ?"

Maçla ilgili başkaca da birşey yazmayı gerekli görmüyorum. Futbolda "Avrupalı olmak" dilimizden düşürmediğimiz bir pelesenk yıllardır. Bunun gereği ise son derece basit ve net; eleminasyon maçlarında bulduğun pozisyonları atacak, saçma sapan hatalarla gol yemeyeceksin. Bunu yapamazsan mağlup olursun. Hele hele rövanşta da yapamazsan "Ah ulan, vah ulan" kasideleri eşliğinde Lille'nin arkasından mendil sallarsın.. Basit ama gerçek...

Lille: 2 - Fenerbahçe: 1

Stad: Lille Metropole
Hakemler: Eduardo Iturralde Gonzalez, Roberto Diaz Perez del Palomar, Jon Nunez Fernandez (İspanya)

Lille: Landreau, Beria, Rami, Chedjou, Emerson, Mavuba, Balmont, Dumont (Cabaye dk. 60), Hazard (Toure dk. 84), Obraniak, Frau (Gervinho dk. 69)

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Lugano (Deniz dk. 10), Bilica, Dos Santos, Cristian, Emre, Vederson, Özer (Mehmet Topuz dk. 73), Alex (Selçuk dk. 90+3), Güiza

Goller: Balmont (dk. 2), Frau (dk. 51) (Lille), Vederson (dk. 5) (Fenerbahçe)

Cumhuriyet Başsavcısı (Yılmaz Özdil)

2010-02-19T09:28:00.004+02:00

Her yere tabela asıyorlar, “Avrupa’nın en büyük adliye sarayını yaptık” filan diyorlar.

Halbuki, bu iş binayla olsaydı...
Yargıtay Başkanı müteahhit olurdu.

Bakın...

Cumhuriyet Başbakanı denmez.
Cumhuriyet Bakanı denmez.
Cumhuriyet Müsteşarı denmez.
Cumhuriyet Büyükelçisi denmez.
Cumhuriyet Valisi de denmez.

Ama...
Cumhuriyet Savcısı denir.

Peki niye?

Mustafa Kemal de merak etmiş... Ve, “cumhuriyet savcısı” sıfatının isim babası olan Adalet Bakanı Mahmut Esat Bozkurt’a sormuş aynı soruyu, “Niye?”

İsviçre’de hukuk doktorası yaparken, İzmir’in işgal edilmesi üzerine Kurtuluş Savaşı’na katılmak için yurda dönen ve Ege dağlarında vuruşan... Sonra da Mustafa Kemal’in emriyle hukuk reformunun temellerini atan Profesör Mahmut Esat Bozkurt, şu cevabı vermiş...

“Gün olur, Cumhuriyet’i korumak için başbakandan, bakandan, müsteşardan, büyükelçiden, validen bile hesap sormak gerekebilir... İşte onun için, Cumhuriyet Savcısı’dır!”

Cumhuriyet’i savunmak...
“İlk işi”dir.

İrticayla mücadele etmek için, ekstra plan mlan hazırlanmasına gerek yoktur.

Dolayısıyla...

Tarikatçıların cirit atması için, irticayla mücadele etmeyi suçmuş gibi gösterenlerin... Haysiyet cellatlarının yargısız infazlarını gülümseyerek seyredenlerin... Hayatını Cumhuriyet’e adamış komutanları ayağına getirirken, teröristin ayağına tıpış tıpış mahkeme götürenlerin... Bu millete verebileceği “hukuk dersi” yoktur.

Yılmaz Özdil-Hürriyet / 19.02.2010

Four Four Two Şubat 2010 / Derbiden de Öte

2010-02-16T17:04:00.011+02:00

Four Four Two Dergisinin Şubat sayısında, "Derbiden de Öte" bölümünde Neil Billingham tarafından kaleme alınmış enfes bir Merseyside Derbisi analizi var. "Merseyside'de Nefret" başlıklı.. Mutlaka okuyanlar olmuştur ancak biz yine de bloga taşıyalım istedik. Futbol ve derbi kültürüne meraklı herkesin muhakkak okuması gereken bir yazı. İçerisinde bilinen anekdotları da taşıyor ancak ülkemizde fazlaca duyulmamış bazı detayları da barındırıyor. Derbinin "Dostluk Derbisinden" nasıl yavaş yavaş uzaklaştığını çok iyi anlatıyor. Yazı için "fazlasıyla Everton penceresinden yazılmış bir yazı" diyen Liverpool taraftarları da olacaktır belki ama biz böyle düşünmüyoruz. Orjinal bir Britanyalı'nın derbi hakkındaki tespitleri, kilometrelerce uzak bir ülkede yaşayanların kulaktan dolma bilgilerinden çok daha gerçekçi olsa gerek. Kendi otobiyografisinde dahi ne derece Everton fanatiği olduğunu yazan Jamie Carragher'dan, bir derbi sonrası 33 kişinin tutuklanmasına varıncaya kadar nefis detaylara haiz bu yazıyı sakın ıskalamayın. Yukarıdaki fotograf da yazının başlangıç sayfasında yer alan fotograf. Fotograftaki her bir surat ifadesi ayrı bir inceleme konusu olur.. Pek tabi ki biz de fotografa hasta olduğumuzu itiraf etmekten imtina etmiyoruz... :-)

"Düşenin Dostu Olmaz" Sözü Yalandır !

2010-02-14T21:59:00.011+02:00

Fenerbahçe'den alâ düşenin dostu mu olur ? Yıllardır vazgeçemediğimiz bir ritüelimizdir bu bizim. İcabında şampiyonluktan vazgeçeriz, küme düşme adaylarına puan vermekten vazgeçmeyiz !

Futbolda herşey olur. Eyvallah.. Her maçı kazanmak mümkün değildir. Eyvallah.. Top bazen seni sevmez, girmedi mi girmez. Eyvallah.. Ne yani Fenerbahçe kötü mü oynadı Manisa'da, asla kötü oynamadı, hatta oldukça da iyi top oynadı. Eyvallah.. Kısacası herşeye eyvallah ama yıllardır saçma sapan maçlarda yaşanılan puan kayıplarının bünyemizde yarattığı kanser etkisinin çözümünü nasıl bulacağız birader ?

Her maçın kazanılamayacağını elbette anlarım ama her sene sektirmeden küme düşme potasındaki takımlara puan saçılmasını anlamam. Üstelik fena da oynamamışsan, daha ilk yarım saatte dördü beşi bulacak pozisyonları da yakalamışsan, hiç anlamam. Geçtim bütün sezonu, sadece Diyarbakır ve Manisa maçlarından 3'er puan alınsa idi, önümüzdeki hafta oynanacak olan Beşiktaş-Galatasaray maçını da düşündüğünüzde nasıl bir puan durumu çıkabileceğini varın siz hesap edin. Ama yok, olmaz. Fenerbahçeliliğin şanında yok herhalde rahat bir sezon geçirmek..

Hafızalarınızı bir yoklayın. Ciddi puan farkı yapılabilecek nice sezonları ligin sonlarındaki bir derbi maça kilitlediğimiz bi dünya sezonlar yaşadık. O derbiyi kazandıysak şampiyon olduk, kaybettiysek şampiyonluk verdik. Hatta bazen kilit derbiyi kazandıysak bile şampiyonluk verdik. Ama sezon içinde özellikle düşme potasındaki takımlara istikrarla, hiç sekmeden ve şaşmadan puanları dağıtmamış olsak, o derbilerin hiçbiri kilit maçı olmayacaktı. 2005-2006'da kaçan şampiyonluk hepimizin malumu. Tekrar yazmaya gerek yok. 2007-2008'de kaçan şampiyonluk için şunları yazmışız zamanında blogda. O zaman da lig sonuncusu Rize'ye, ligden düşen Manisa'ya bol keseden dağıtmışız puanları.. Bu sezonun da bir farkı yok. Tek fark, bu sezon ki derbiler sezon sonuna doğru olmadığı için kilit maçı olmayacaklar. Derbilerden sonra lig hatırı sayılır bir süre daha devam edecek. Ama "düşenin dostu olma" durumu, ya da yıllardır değişmeyen "derbileri kazanan, sıra takımlarına puan saçan Fenerbahçe" gerçeği değişmez ise, yine elimizi kolumuzu sallaya sallaya finişe gidebileceğimiz bir sezonu, son birkaç haftaya kilitleyeceğiz bu gidişle..

Maçtan sonra yorumcuları, topçuların röportajlarını falan izliyorum. Genelde şöyle bir girizgah var: "İlk yarım saatte maç Fenerbahçe lehine 4-0, 5-0 olabilirdi". Ya kardeşim, olsun o zaman olsun. Tamam 5-0 olmasın ama, 5-0'lık oyun oynamış ve pozisyon yakalamışsan, hiç değilse 2-0 olsun. Sen lig liderisin, şampiyon olacağım diyorsun, o zaman girdiğin 4 pozisyondan ikisini çakacaksın. İşini kadere kısmete bırakmayacaksın. İşini sağlama almazsan, sen 5 pozisyona girip 1 gol atarken, adamlar hiç pozisyona girmeden 1 gol atıverirler işte boyle ilk yarının sonunda..

Daum Bey diyor ki; "Ligin ilk yarısında maçları kazanıyorduk, oynadığımız oyun beğenilmiyordu. Şimdi iyi oynuyoruz ama maçı kazanamıyoruz". Bak sen bak.. Şampiyon olacak takımın hocasının verdiği demece bak. Şampiyonluk yolunda ligden düşmemeye oynayan bir takıma daha puan verilmişken oynanan oyunun etkinliğine sevinmemizi bekliyor herhalde. Kaldı ki oyunun etkinliği de ayrı bir tartışma konusu.. Son 4 lig maçında sadece 1 gol atabilmiş Manisaspor Fenerbahçe'ye 2 gol birden atıyor, Daum efendi de iyi oyundan bahsediyor. Daum Bey de biliyor ki, futbolda aslolan sonuçtur. Neticedir. Haticeye yer yoktur. Bu derece önemli puanların har vurulup harman savurulduğu yerde, "ama iyi oynuyoruz kardeşim" lafının arkasına saklanılmaz. Fenerbahçe hocası bunu yapmaz.. İyi de oynayacaksın, golünü de atacaksın, maçı da kazanacaksın.. Çocuk yüzde dört diyor, İnanacaksın !!

Bu puanları aramayız umarım ilerleyen haftalarda. Eğer aramak mecburiyetinde kalır isek, değil mumla projektörle bile arasak bulamayacağız. Rahat olmak, puan farkını açmak, biraz keyif yapmak bize haram.. Bu laflar da, maç sonunun verdiği sinir ve kızgınlıkla edilen laflar değildir. Herşey ortada.. Yıllardır tek başımıza rahat rahat yiyebileceğimiz nice yemeğe etraftaki herkesi buyur ediyoruz. Ondan sonra da biz aç kalıyoruz.. Her neyse artık.. Olan oldu.. Yazıyı, yıllardır birlikte stadlarda konuşlandığımız, hem hayat hem de tribün dostlarımız Kadıköylü ve Khalkedon'un maç sonrasında yaptığımız telefon görüşmelerinde söyledikleri iki anekdotla bitirelim;

Kadıköylü: ................ Abi herkesin bildiği bir laf var. Habire aynı şeyleri yapıp, farklı sonuç almayı bekleyenlere aptal diyorlar, aptal..

Khalkedon: ............... Yok bilmem kimin transfer politikası yanlışmış da, şöyleymiş de, böyleymiş de.. Yahu senin neren doğru be arkadaş.. Senin neren doğru ?...

Manisaspor: 2 - Fenerbahçe: 2

Stad: 19 Mayıs
Hakemler: Mustafa Kamil Abitoğlu, Mustafa Emre Eyisoy, Nihat Mızrak.

Manisaspor: İlker(Bulut dk. 61), Ferhat, Hüseyin, Burak, Eren, Güven, Yiğit İncedemir, Kemal(Mehmet Nas dk. 25), Mehmet Güven, Simpson(Yiğit Gökoğlan dk. 77), Isaac.

Fenerbahçe: Volkan Demirel, Gökhan Gönül, Bilica, Deniz, Andre Santos, Mehmet Topuz(Gökhan Ünal dk. 82), Cristian, Emre(Vederson dk. 86), Özer, Alex , Semih.

Goller: Cristian (dk. 13), Gökhan Ünal (dk. 90+6) (Fenerbahçe), Isaac (dk. 45 ve dk. 90+3) (Manisaspor)

İki Yıl

2010-02-13T22:31:00.004+02:00

King Santillana Blog'a 13 Şubat 2008 tarihinde yukarıdaki yazı ile başlamıştık. Bugün Blog ikinci yılını devirmiş durumda.. Herhangi bir beklentisi olmayan, futbolun güncel popülaritesine iş yoğunluğu nedeniyle zaman ayıramazken, daha çok futbol tarih ve kültürüyle ilgili paylaşım yapmayı tercih eden, bazen 10 gün boyunca güncellenemediği zamanlar olsa bile, yine de futbol kültürüne gönül vermiş kemik bir kitle tarafından asla terk edilmeyen bu naçizane blogumuzda, iki yıldan geriye 569 adet yazı, 172.500'den fazla ziyaretçi, onlarca yorum ve e-posta kaldı.. Tabi bir de okuyucularla yapılan güzel paylaşımlar.. Bu amatör ve naçizane meşgalemizde, futbol kültürü sevgimizde bize eşlik eden, destek veren ve yorumlarıyla bilgi katan tüm blog dostlarımıza teşekkür ediyoruz.. Hepiniz sağolun...

Everton FC Teams - 8

2010-02-13T22:22:00.006+02:00

Everton Football Club 1927-28..

Everton Football Club 1959-60...

Kelepçeliyim Ben Sana..

2010-02-10T10:29:00.009+02:00

Geçtiğimiz hafta sonu her Merseyside Derbisinden önce yaptığımız gibi, yine bir derbi öncesi yazısı planlamıştık. Nostaljik bir foto ile süslenmiş, Everton sevdamızı betimleyen ve bu büyük derbinin nezdimizdeki önemini işaret eden bir yazı olacaktı. Ancak bazı aksaklıklar nedeniyle o yazıyı yazamadık. Yazamadığımız gibi, maç saatinde sadece maçı izleyebilmek için zar zor evde olabildik. Maçtan sonra, bizi maç yazısı yazmaktan alıkoyan o aksaklığa tekrar geri dönüş yaptığımız için maç sonu yazısı da yazamadık. Hafta başlayınca ise artık maçın üzerinden belli bir zaman geçti diyerek yazma gereği duymadık..

Ancak sevgili dostumuz Koskorcuk'un iki gündür yaptığı tahrik ve tacizlere, son olarak da şu yazımıza yaptığı yoruma istinaden, "yenildiler ya, ondan yazmıyor, King Santillana da vazgeçti artık Everton'dan" spekülasyonlarını önleyebilmeyi teminen, bu maçı blogda konu etmemiz farz oldu :-)

Evet, 10 kişilik Liverpool Everton'ı yendi. Rakip bu kadar erken 10 kişi kalmışken, üstelik de Everton son haftalarda bu kadar formdayken Merseyside Derbisini kaybetmek pek tabii ki fazlasıyla incitici ve sükut-u hayale uğratıcı oldu bizim açımızdan.. Liverpool'u ve bütün Türk Liverpudlian'ları tebrik ederiz..

Ancak, en başta da belirttiğimiz gibi, bu maçı blogda konu yapamayışımız, tamamıyla bizim dışımızda gelişen bazı aksaklıklar nedeniyledir. Yoksa blog arşivini şöyle bir tararsanız, Everton'ın kaybettiği nice Merseyside Derbisinin de burada konu edildiğini görebilirsiniz. Bizim Evertonian'lığımız sıradan, geçici, arada sırada ilgilendiğimiz bir hadise değildir. Daha 7-8 yaşlarında bir çocukken Tercüman Gazetesi futbol ansiklopedisinin bizle tanıştırdığı bu kulübün 30 yıllık takipçisi ve sempatizanıyız. Üstelik, ülkede Avrupa futboluyla haşır neşir olan (kendi babamız dahil) herkes Liverpool sempatizanı iken (70'lerin sonu 80'lerin başı) biz Everton'a meyl etmişiz. Her ne başarısızlık yaşarsa yaşasın, biz bu kulübe kelepçeliyiz.. Dolayısıyla bir Merseyside Derbisi mağlubiyeti, bizim bu kulübe olan sevdamızı asla sarsmaz, sarsamaz..

Velhasıl, Liverpool'u ve Koskorcuk'un şahsında bütün Liverpool'luları bir kez daha tebrik ederiz... :-)

Liverpool: 1 - Everton: 0

Liverpool: Jose Manuel Reina, Daniel Agger, Sotirios Kyrgiakos, Emiliano Insua, Jamie Carragher, Steven Gerrard, Maximiliano Maxi Rodriguez (Fabio Aurelio, 90), Javier Mascherano, Lucas Leiva, Dirk Kuyt (Martin Skrtel, 90), David N'Gog (Ryan Babel, 64).

Everton: Tim Howard, Leighton Baines, Johnny Heitinga, Sylvain Distin, Tim Cahill, Phil Neville, Steven Pienaar, Leon Osman (Ayegbeni Yakubu, 72), Marouane Fellaini (Mikel Arteta, 41), Louis Saha (Victor Anichebe, 72), Landon Donovan.

Goal: Kuyt (55)
Attendance: 44.316

Hınca Hınç Tribünler - 59

2010-02-09T12:23:00.005+02:00

1970'li yıllarda Manchester United taraftarları..

1970'li yıllarda Cardiff City taraftarları...

Sen Öldüğünü mü Sanıyorsun ? #3

2010-02-08T13:41:00.004+02:00

İslam Çupi (1932 - 06.02.2001)

Bir 6 Şubat daha geçti, ve biz seni anmayı yine geciktirdik Usta.. İnan, dönüp dönüp yazdığın o edebiyat anıtlarını okumaktan hiç bıkmadık. Hiç de bıkmayacağız.. Sen gittin gideli Fenerbahçeli kalemler yetim be baba.. Ve mahzun, ve bitkin.. Sana olan özlemin, sana olan ihtiyacın boyutu bil ki izahtan varestedir Büyük Fenerbahçeli.. Mekanın cennet, ruhun şad olsun...

Mahalli Lig ve 600.000 Nüfus
Mahalli ligi özledim.
Mahalli ligle birlikte o 1940 yılının İstanbul´unu özledim. O Taksim stadını‚ o Şeref´i‚ Fenerbahçe´yi, o Vefa stadını özledim. O nüfusu 600 bin İstanbullu olan dükalıkla‚ o dükalığın Arnavut taşlı sokaklarını‚ bakkalını‚ kasabını‚ tramvayını çok özledim. Yeşilini ve mavisini‚ yağmurunu karını‚ yazını kışını‚ ilkbaharını sonbaharını‚ gecesini gündüzünü domuzuna özledim o 1940 seneli İstanbul´un...

"Fair - Play" pankartları yoktu‚ centilmenlik çağrıları yoktu o zaman‚ ama futbol ve futbolcu sevecen centilmen ve mesleğinin gereğini yapardı. Husumet intikam hatta kan davası ne tribünlerde vardı‚ ne de saha içindeki futbol dakikalarında... Fenerlisi Galatasaraylısı Beşiktaşlısı saha içinde futbolcusu ile nasıl bir kardeşliği kolkola sürüklüyorsa‚ farklı renkdaşlar da tribünde aynı dostluğun notalarını asıyordu. Ne güvenlik güçleri tribünleri ikiye üçe ayırıyordu‚ ne polisler seyircinin içinde dolaşıyordu. Futbol oynanan yerle‚ futbolun seyredildiği yer arasını ayıran hiçbir şey yoktu. Tel örgüler insanları "oynayan ve seyreden" diye ikiye ayırmamıştı henüz...

Zeminler İstanbul´a kış indiğinde ya tarla gibi eğri büğrü olur‚ ya da yağan yağmurdan kesintisiz göle dönerdi. Ne oynanan toplar bugün gibi su almayan deridendi‚ ne sahalar yeşil çimenden bir bilardo masası düzgünlüğünde idi. Formalar kurutma kağıdı gibi gökten ne kadar yağmur düşmüşse onu emer‚ ayağa giyilen top kundraları Amerikan yardımından Türkiye´ye gelen halk deyimi ile "ruzvelt"lerin daha kabası idi. Ama o nesil şimdiki "sana"cı ve "tost"çu kuşakla kattiyen bir kantara konmayacak kadar kuvvetli ve bugünkülerle kıyas kabul etmeyecek ölçüde teknikti. Ama herşeyin gülle olduğu dönemde‚ o nesil bugünkü kuşakla mukayese edilmeyecek kadar ince‚ mesajı fazla olan bir futbol oynardı..

Şimdi millet yaşlanmış Oğuz ve yağlanmış Sergen ile Okocha´nın tekniğine bayılıyor‚ çıldırıyor. O dönemin Selahattin Torkal´ını M.Ali Has´ını veya Halil Özyazıcı´sını aynı imkanların içinde futbol oynatmaya kalksa idik‚ ya seyreden ilklerden aldığı hazzın bin misli fazlasını alır‚ ya da top kültürü olmadığından bu adamlara öküzün treni izlediği gibi bakardı. Zamane golcüleri kim ? Hakan mı‚ ya da Oktay‚ Boliç mi ?.. Bir maçta rakip takıma beş altı yedi gol birden atan Gündüz Kılıç´ın Katır Cemil´in‚ Hakkı Yeten‚ Kemal Gülçelik‚ Şükrü Gülesin‚ Zeki Rıza Sporel‚ Taka Naci ve Alaaddin Baydar´ın yanında kaç nefeslik esamisi okunur. Yıl 1940 olsa... Yine İstanbul´un nüfusu 600 bin olsa... Yine mahalli lig oynansa... Yine rekor seyirci 4.500 - 5000 olsa...

Alın 18 milyonluk bu günün İstanbul´unu‚ 2 milyon arabalı bu kenti‚ hava yerine zehir‚ iyot yerine karbondioksit yüklü bulutlarla dolaşan bu şehri kim neresinde bağrına basıyorsa‚ bassın...
İslam Çupi

Sen Öldüğünü mü Sanıyorsun ?
Sen Öldüğünü mü Sanıyorsun ? #2

Kısa Çöp Uzun Çöpten Hakkını Alır Elbette !

2010-02-01T11:15:00.012+02:00

Aslında sevinmeli mi, yoksa üzülmeli mi karar vermek zor. 5 eksikle gidilmiş buz gibi bir Sivas deplasmanında o eksiklikleri zerre kadar hissetmeyen, hissettirmeyen bir Fenerbahçe onbiri pek tabi ki "işte budur abi, kadro dediğin böyle geniş olacak, kimsenin eksikliğini hissetmeyeceksin" dedirtmiştir pek çoğumuza. Yanlış da değil aslına bakarsanız. Bu kadar adamın yokken deplasmandan 5 gollü bir galibiyetle dönmek kadronun genişliğine delalettir diye düşünebiliriz. Biz de bu düşünceyi paylaşım hakkımızı saklı tutmakla birlikte başka bir bakış açısıyla da görmek istiyoruz Sivas'ta olan biteni..

Sivas'ta bir Selçuk Şahin seyrettik. Orta sahada basmadık yer bırakmadığı gibi ilk golün de asistini yapan bir Selçuk Şahin. Normal zamanlarda Christian Baroni ve Emre Belözoğlu ikilisi yüzünden forma giyemeyen bir Selçuk Şahin..

Fotografa koymadık ama, Sivas'ta bir Deniz Barış seyrettik. Birkaç küçük hatasına rağmen gayet başarılı bir Deniz Barış. Semih'in ikinci golüne asist yapan bir Deniz Barış. Normal zamanlarda Lugano-Bilica ikilisi nedeniyle forma giyemeyen bir Deniz Barış..

Bir Uğur Boral seyrettik Sivas'ta.. "Burada ben varken başkasına bu kanadı teslim etmek cinayettir" diye bas bas bağıran bir Uğur Boral. Alp disiplininde slalom yapan bir Uğur Boral. Sol kanadı harmanlayan, icabında defansına da koşarak Vederson'un anlaşılmaz kabiliyet eksikliklerini de süpüren bir Uğur Boral.. Roberto Carlos gidene kadar Roberto Carlos-Andre Santos ikilisi yüzünden forma giyemeyen bir Uğur Boral..

Ve elbette bir Semih Şentürk seyrettik Sivas'ta.. Hoş, bu çocuğu kaç senedir seyrediyoruz, ama asla ders alamıyoruz ya, neyse.. Onunla ilgili taa Kezman zamanlarından beri düşüncelerimizi defalarca yazdık bu blogda. Ne Kezman'ın, ne de Güiza'nın asla onun verdiği faydaları veremediği bir Semih Şentürk. Ama her daim Kezman'ın ve Güiza'nın yedeği olan bir Semih Şentürk.. Ağzıyla kuş tutsa da asla birinci santrfor gözüyle bakılmayan bir Semih Şentürk..

Birkaç haftadır bir Özer Hurmacı seyrediyoruz.. O anlaşılmaz inat yıkıldığından beri ilk onbirde kendine yer bulmaya başlayan bir Özer Hurmacı. Sadece Sivas'ta ilk yarının sonunda çıkardığı şutun bir benzerini bile sezon başından beri başka bir topçudan görmediğimiz bir Özer Hurmacı..

Mehmet Akif ne de güzel söylemiş; "Bir hilal uğruna ya Rab, ne güneşler batıyor" diye.. Fenerbahçe'nin sezonun geride kalan ilk yarısı boyunca Roberto Carlos-Andre Santos uğruna batan Uğur Boral güneşinin, Daniel Güiza uğruna batan Semih Şentürk güneşinin, Baroni uğruna batan Selçuk Şahin güneşinin, aylarca kadroda düşünülmeyen Özer Hurmacı güneşinin diyeti, bugün sadece 1 puanlık farkla liderlik koltuğunda oturan Fenerbahçe olmuştur. "O kadar para verdik Andre Santos'u, Baroni'yi aldık. Dünyanın en iyi sol beki Roberto Carlos kadromuzda. Bunları kesip Allahın Uğur'unu, Özer'ini mi oynatacaktık" söylemine saplanıp kalınmasa bugün liderlik koltuğunda oturan Fenerbahçe'nin en yakın rakibiyle olan puan farkı 1 puandan çok daha fazla olurdu şüphesiz.. Yada biz böyle düşünmekteyiz diyelim..

Fenerbahçe formasını hak eden giymelidir. "Para verdik, bunu aldık, seve seve oynatmak zorundayız" devrini artık kapatmalıdır Fenerbahçe. O alınan adamların alınmasının gerekip gerekmediği, yada o kadar para edip etmediği hususlarındaki futbol bilmezliğin getirdiği yükü Fenerbahçe onbiri sırtında taşıyamaz, taşımamalı..

Şu Semih'e, şu Uğur'a ilk onbir formasını vermemek, Selçuk'u, Deniz'i, bu kadar görmezden gelmek günahtır günah.. Tanrı bile "Kul hakkıyla karşıma gelmeyin" demiş. Bu çocukların hakkını yemeyin artık. En çok da Semih'in yemeyin ama.. Çünkü yiye yiye çocukta hak falan bırakmadınız kaç senedir...

Hajduk Split Murals

2010-02-01T10:30:00.005+02:00

Mural serimize okuyucularımızdan Evren Karatepe'nin Hırvatistan/Split'te bizzat kendisinin fotografladığı Hajduk Split duvar resimleriyle devam ediyoruz. Gerçekten hepsi birer sanat eseri adeta. Evren Karatepe'ye fotografları blogumuzla paylaştığı için teşekkürler...

Siamo Solo Noi - Inter: 2 Milan: 0

2010-01-25T17:43:00.014+02:00

İnter'in bizim memlekette hakir görüldüğünü düşünürüm hep. Yani bir Milan'a, bir Juventus'a hatta bir Roma'ya göre daha az sevildiğini gözlemlerim Türk futbolseverleri tarafından. Elbette seveni de vardır bizim gibi ama azdır diye düşünürüm. Tabi benim gözlem ve tahminlerim bunlar, elimde hiçbir bilimsel veri yok elbette. Pek çok nedeni olabilir bu durumun.. Mesela Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu koleksiyoneri Milan varken İnter'i kim ne yapsın değil mi ama ? Bizde uluslararası başarı ulusal başarıdan çok daha kıymetli, çok daha itibarlı ya, elin İtalyan futboluna da o mantaliteyle bakınca bu sonucun çıkması oldukça doğal aslında.. Ya da İnter'in hali hazırdaki kadrosunda neredeyse hiç İtalyan futbolcusu yoksa, hepsi yabancıysa niye sevsinler İnter'i ? Zaten 4 yıldır üst üste kazanılan Serie-A şampiyonlukları da tırışkadan !! Baştakilerde zaten Juventus ve Milan cezalar almışlardı, o şampiyonluklar havadan geldi, sonrakiler de kısmete, bala.. Hikaye yani bu şampiyonluklar. Bu sene muhtemelen üst üste 5 olacak ama hiç önemi yok.. Moratti desen zaten tek adam. Faşo, padişah.. Niye sevilsin ki bu İnter ?

İnter'e bu açılardan bakanlar elbette sevemezler. İnter'i sevmek için küme düşmemiş, daha da önemlisi "şike yaparak küme düşürülmemiş" yegane İtalyan büyüğü olduğunu unutmamak gerekir. İnter'i sevmek için bu kulübün taraftarlarının meşhur AC Milan efendi hazretleri Serie-B'de oynarken yıllarca Curvanord'a "Siamo Solo Noi" (Türkçe karşılığı "Sadece Biz". Milano'nun tek takımı olmalarına ithaf edilmiş bir pankart) pankartı astığını ve bunun arkasındaki maneviyatı algılamak gerekir. İnter'i sevmek için bu kulübün taraftarlarının, her daim kazandıkları bilmem kaç tane şampiyonlar ligi şampiyonluğunun çığırtkanlığını yapan AC Milan taraftarlarına karşı söyledikleri "Mai Stati in B" söyleminin (Türkçe karşılığı "Asla B'de bulunmadı". Küme düşmemiş ve düşürülmemiş tek takım olmalarına ithaf edilen bir söylem) verdiği gururu çözmek gerekir. İnter'i sevmek için bugün pek itibar edilen AC Milan'ın 1907'den 1951'e kadar, yani tam 44 yıl tek bir İtalya Ligi Şampiyonluğu ve tek bir İtalya Kupası kazanamadığını, aynı dönemde İnter'in 5 lig şampiyonluğu ve 1 İtalya Kupası kazanarak yine Milano kentini adeta tek başına temsil ettiğini akıldan çıkarmamak gerekir. İnter'i sevmek için, İtalya'da her 10 şampiyonluğa verilen sarı yıldızı İnter'in AC Milan'dan tam 13 sezon önce 1965-66 sezonunun sonunda göğsüne takmaya hak kazandığını düşünmek gerekir..

İnter bizim nezdimizde Milano kentinin futboldaki tek simgesidir. İspatlı şikesi olmayan, İtalyan futbolu özelinde 1990'lı yıllara kadar hep AC Milan'dan daha fazla şampiyonluk kazanma ünvanına sahip olan, 1990'lı yıllarda kaybettiği bu ünvanını muhtemelen bu sezon 18.şampiyonluğunu kazanarak tekrar geri alacak olan İnter, bizim İtalya'daki yegane gönül adresimizdir..

İşte o İnter, dün gece Milano Derbisinde 10 kişiyle, hem de hakem Gianluca Rocchi'ye rağmen Milan'ı bir kez daha tokatlayarak şampiyonluk yolunda çok büyük bir yol aldı. Bizi de bahtiyar etti tv karşısında.. İtici ve antipatik bulduğumuz Mourinho'yu bile sempatik görmeye başlamamıza neden olan Milano'nun gerçek sahibine selam olsun...

Bunlar da konuyla ilgili blogda daha önce karaladıklarımız.. Meraklısına...
Serie - B Zaferi !
Derby di Milano
İade-i İtibar

Inter 2-0 AC Milan
Scorers: Milito 10, Pandev 65.

Inter: 12 Julio Cesar; 13 Maicon, 6 Lucio, 25 Samuel, 39 Santon; 4 Zanetti, 19 Cambiasso, 11 Muntari (2 Cordoba 87); 10 Sneijder; 27 Pandev (8 Thiago Motta 67), 22 Milito (45 Balotelli 81). Subs not used: 1 Toldo, 23 Materazzi, 30 Mancini, 89 Arnautovic.

AC Milan: 1 Dida; 20 Abate, 19 Favalli, 33 Thiago Silva, 77 Antonini (18 Jankulovski 77); 8 Gattuso (10 Seedorf 46), 21 Pirlo, 23 Ambrosini (11 Huntelaar 80); 32 Beckham, 22 Borriello, 80 Ronaldinho.Subs not used: 12 Abbiati, 4 Kaladze, 9 Inzaghi, 25 Bonera. Coach: Leonardo.

Referee: Gianluca Rocchi (Florence).
Att.: 80,018.

80'li yıllarda Curvanord'a asılan "Siamo Solo Noi" pankartının bir bölümü...

Welcome to Manchester !

2010-01-20T14:33:00.014+02:00

Carlos Tevez Manchester City'e transfer olduğu dönemde kendisini reklam panolarına taşıyarak "Hoş Geldin" diyen kulübüne ve taraftarlarına "gereğini yaparak" hediyesini verdi dün gece.. United'den ziyade City'e meyilli bir futbolsever olarak fazlasıyla hoşumuza gittiğini söylemeliyiz. İkinci maçta City'nin elenme ihtimali yüksek de olsa, 0-1'den gelip 2-1 yapmak, bunu yaparken 2 golü de Tevez'le bulmak, ve golden sonra Tevez'in United tribününe ve Gary Neville'ye yaptıklarını izlemek, yorucu geçen Salı günü akşamımızı fazlasıyla keyiflendirdi.. Deli oğlan Carlos Tevez'e teşekkür edip, biz de King Santillana Blog olarak iştirak edelim bütün City'lilere; "Welcome to Manchester"...

Manchester City: 2 - Manchester United: 1
Carling Cup Semi Final, First Leg
Goals: Giggs (17), Carlos Tevez (42 pen/65)

John Houlding

2010-01-15T13:27:00.008+02:00

John Houlding (1833 - 1902 / Founder of the Liverpool FC)

Mersey kıyısında herşeyi başlatan adam. Mavi iken kırmızı olan, mavi'nin içinden kırmızı'yı çıkaran şahsiyet. "Ben kaleye geçmem, yoksa alır topumu giderim" diyen meşin top sahibi zengin çocuk edasıyla, "Alırım Anfield Road'umu yeni kulüp kurarım, sizi de o stadtan atarım" diyerek sahibi olduğu Anfield Road'u maviden alıp kırmızıya veren kişi. Kısacası ziyadesiyle muhterem (!) bir kişi :-) Ama her şeye rağmen, dünya futboluna armağan ettiği bu derbi için yine de saygıyla analım biz kendisini...

Merak Edilen Taraftar Psikolojileri - 22

2010-01-14T15:42:00.010+02:00

Merak Edilen Taraftar Psikolojileri serimizin 22.bölümünde İsviçre futboluna uzanacak ve Zürih kentini inceleyeceğiz. Kentin futboldaki görünümünü sportif başarı temelinde kağıt üzerine döktüğümüz zaman rakiplerini ezmiş geçmiş, kendisine şampiyonluk sayısında en yakın olan rakibine (Servette FC, 17 şampiyonluk) 10 şampiyonluk fark atmış, kendisine İsviçre Kupası sayısında en yakın olan rakibine ise (FC Sion, 11 kupa) 7 kupa fark atmış, kısacası ülkenin ligini de kupasını da açık ara en çok kazanan kulüp olmuş Grasshopper Kulübünü göreceğiz elbette.. 1 Eylül 1886 tarihinde kurulan ve tam adı “Grasshopper Club Zürich” olan mavi-beyazlı “Çekirgeler”, 27 İsviçre Ligi Şampiyonluğu ve 18 İsviçre Kupası Şampiyonluğu kazanarak ülke futbolunun zirvesine tartışmasız bir biçimde oturmayı başarmış. Peki Zürih kenti sakinlerinin tamamının kalplerinde zirveye oturmaya yetmiş mi bu başarılar ? Cevap belli; tabii ki yetmemiş..

1 Ağustos 1896 tarihinde, yani Grasshopper’dan 10 yıl sonra kurulan ve tam adı “Fussball Club Zürich” olan FC Zürich, tarihinin hiçbir döneminde Grasshopper’ın yanına bile yaklaşamayan bir müzeye sahip olsa da, yine de Zürih kenti sakinlerinin bir bölümünü peşinden koşturuyor. Grasshopper’ın 27 lig şampiyonluğunun karşısında sadece 12 lig şampiyonluğu yazıyor FC Zürich’in hanesinde. Kaldı ki bu 12 şampiyonluğun son 3 tanesi de 2006 yılından sonra (2006, 2007 ve 2009) kazanılmış. Yani 2006 yılındaki tabloya bakıldığında Grasshopper’ın şampiyonluk sayısı FC Zürich’in tam 3 katıymış. Benzer bir şekilde Grasshopper’ın 18 İsviçre Kupası şampiyonluğuna sadece 7 İsviçre Kupası ile mukabelede bulunabilmiş FC Zürich. Arada böylesine devasa sportif başarı farkı olunca taraftarlık müessesesinin işleyiş psikolojisi gerçekten meraka mucip, bir o kadar da saygıya değer bir hadise oluyor. FC Zürich’in “Zürcher Südkurve” adındaki tribün oluşumu, Grasshopper ve FC Basel taraftarları ile birlikte ülkenin en tutkulu ve en belalı taraftar kitlelerinin başlarında yer alıyor.

Grasshopper ve FC Zürich kulüplerinin taraftar yapıları hakkında araştırma yaptığınızda karşınıza çıkan 2 saptama dikkati çekiyor. Bunlardan birincisi Grasshopper taraftarlarının genelde Zürih doğumlu olan ve çok eski kuşaklardan bu yana Zürih kentinde yaşayan ailelerden oluştuğu, FC Zürich taraftarlarının ise Zürih kentine İsviçre’nin diğer bölgelerinden göç ederek gelen kitlelerden oluştuğu saptaması.. İkinci saptama ise Grasshopper taraftarlarının biraz daha elit bir kesimi, FC Zürich taraftarlarının ise daha çok çalışan kesimi barındırması yönündeki saptama. Biz şahsen taraftarlığın çok keskin birkaç örnek haricinde siyasi yada sosyal olarak bu şekilde sınıflandırılmasının her zaman doğru sonuçlar vermediğini düşünsek de, yine de üzerinde fikir ifşa edilen hususlar olduğu için burada da değinelim istedik. Son olarak Grasshopper ile FC Zürich arasındaki lig ve kupa derbi maçlarının istatistiğine de değinelim. Her iki kulüp bugüne kadar İsviçre Ligi ve İsviçre Kupasında toplam 208 kez karşılaşmışlar. 102 maçı Grasshopper kazanırken, FC Zürich sadece 69 maçı kazanabilmiş. 37 maç ise berabere bitmiş. Her iki kulübün müzeleri arasındaki Grasshopper lehine cereyan eden devasa fark, derbi istatistiklerinde de yine aynı şekilde tezahür ediyor. Sportif başarı ve derbi psikolojisi adına Grasshopper’a karşı ileri süreceği hiçbir donesi olmamasına rağmen yine de “bizim öyle hoplayıver çekirge, zıplayıver çekirge ile işimiz olmaz, Zürih’liyiz biz birader” diyerek FC Zürich’in peşinden gidenlere saygı duyuyoruz elbette.. Yolları açık olsun…

İyi Seneler

2009-12-31T00:15:00.007+02:00

Tüm blog dostlarımın yeni yılını kutlarım. 2010 yılında herkese önce sağlık, mutluluk ve başarı, sonra da futbol oyunuyla, futbol kültürüyle ve futbol taraftarlığıyla dolu günler dilerim..

İyi seneler...

Fotograf: Andy Gray (Everton), Kenny Dalglish (Liverpool) - 1985

Söyleşi

2009-12-28T12:16:00.003+02:00

Önce Guerin Sportivo'dan Federico geldi. Abi dedi, seninle bi röportaj-söyleşi yapalım dedi. Yok dedim, olmaz. Sonra The Guardian'dan George geldi. Allah rızası için bana bir röportaj versene, işten atılıcam, büyük bir haber yapmam lazım dedi. Kusura bakma dedim, başkasına sözüm var. Ole geldi, Marca geldi, o geldi bu geldi, hepsini reddettik. Çünkü Mutlak Gol Pozisyonu Bloguna sözümüz vardı :-)

Şaka bir yana, sağolsun Oğuz Öztürk bizimle de bir söyleşi yaptı. Kendisine teşekkür ediyoruz. Söyleşinin tamamı şurada..

Reklamlar sona erdi.. Şimdi haberler... :-)

Hınca Hınç Tribünler - 58

2009-12-27T03:09:00.003+02:00

80'lerin sonu 90'ların başlarında Liverpool taraftarları bir Lig Kupası maçı için Manchester United deplasmanındalar..

Manchester United taraftarları.. Old Trafford...

Celtic & Rangers Murals

2009-12-22T00:34:00.005+02:00

Yine unuttuğumuz, yastık altına attığımız bir seri.. Bunu da yenileyeceğiz bundan böyle.. Mural (Duvar Resmi) meraklıları varsa duyurulur..

Her iki duvar resmi de elbette Belfast'tan. İlki Katolik Falls Road'dan. Efsanevi Celtic oyuncusu Jimmy Johnstone.. İkincisi Protestan Ravenhill Street'ten. Loyalist & Unionist (Krala sadık & Birlik taraftarı) temalı bir Rangers duvar resmi; "The Ulster Connection".

Daha önceki Mural fotografları da burada...

Merseyside vs Bosphorus Olur mu ?

2009-12-18T14:55:00.010+02:00

Avrupa Liginde Fenerbahçe Lille ile, Galatasaray da Atletico Madrid ile eşleşti. İlk maçları dışarıda oynayacaklar. Her iki takımın da turu geçebileceğini düşünüyorum. Her ne kadar Atletico Madrid adı biraz ürkütse de, bu eşleşmenin favorisi bence Galatasaray'dır.

Asıl enteresan hadise, her ikisi de tur atlarlarsa eşleşecek oldukları takımlar. Fenerbahçe turu geçerse Liverpool-Unirea Urziceni galibiyle eşleşecek. Yani Lille'yi elerse Liverpool ile eşleşecek diyebiliriz bugünden. Peki Galatasaray ? Onlar da Atletico'yu geçerlerse Everton-Sporting galibiyle eşleşecekler. Everton-Sporting eşleşmesinin favorisi yok, tam ortada bir eşleşme ama şayet Everton turu geçerse, tam bir Merseyside vs Bosphorus durumu olacak. İki Liverpool takımına karşı, iki İstanbul takımı.. Valla bizce süper olur.. Her ne kadar Liverpool'la eşleşirse Fenerbahçe'nin bu sezonki Avrupa serüveni biter, Everton'la eşleşirse Galatasaray yoluna devam eder gibi görünse de, yine de bu macerayı yaşamak istiyorum..

Hele hele, Fenerbahçe-Liverpool eşleşmesinde bir Fenerli ve Evertonian olarak, Everton-Galatasaray eşleşmesinde ise bir Evertonian ve Fenerli olarak bürüneceğim haleti ruhiyelerin heyecanı şimdiden sarmaya başladı bünyemi..

Tabi çok ayaklı bir denklem bu, önce bizimkiler rakiplerini eleyecekler, sonra onlar rakiplerini eleyecekler, sonrasında da eşleşecekler.. Ama neden olmasın ? Merseyside vs Bosphorus eşleşmelerini bekliyoruz heyecanla.. Umarız gerçekleşir..

Ha bu arada, bu eşleşmeler olursa, özellikle de Everton-Galatasaray eşleşmesi gerçekleşirse, Liverpool sempatizanı-Everton aleyhtarı bilumum Fenerbahçeli renkdaşlarıma güzel seslenişlerim olacak bu blogun sayfalarından.. En çok da işin bu kısmı heyecanlandırıyor zaten beni :-)

Everton FC Teams - 7

2009-12-17T00:57:00.010+02:00

Everton Football Club 1963-64

Everton Football Club 1939-40

Çok uzun zamandır ara vermişiz bu seriye. Hem yenileyelim, hem de öncekileri hatırlayalım dedik. Tüm Evertonian dostlar için...

Everton FC Teams - 1
Everton FC Teams - 2
Everton FC Teams - 3
Everton FC Teams - 4
Everton FC Teams - 5
Everton FC Teams - 6

Armaların Anlamları 24 - Sunderland AFC

2009-12-14T14:51:00.004+02:00

Armaların Anlamları serisinin 24.bölümünde, tam adı Sunderland Association Football Club olan ve Newcastle United ile birlikte İngiltere’nin en köklü ve şiddetli ezeli rekabetlerinden birine imza atan (Tyne-Wear Derby) Sunderland Kulübünün armasını inceleyeceğiz. Sunderland Kulübünün inceleyeceğimiz arması, kulüp 1997 yılında Roker Park’dan “Stadium Of Light” stadına taşındıktan sonra kullanılmaya başlanmış.

Görüldüğü gibi armanın ana gövdesi 4 bölüme ayrılmış. Bunlardan sağ üst ve sol alt bölümlerdeki kırmızı-beyaz şeritler kulübün renklerini ve kendisiyle özdeşleşmiş çubuklu formasını temsil ediyor. Sol üst bölümde yer alan yapı, 1844 yılında Sunderland kentindeki Penshaw Tepesi isimli bölgede inşa edilmiş yerel bir anıt olan Penshaw Monument. Yani Penshaw Anıtı. Armanın sağ alt bölümünde yer alan diğer yapı ise, Sunderland kentinden geçen Wear Nehri’nin (River Wear) üzerine ilk olarak 1796 yılında inşa edilmiş, daha sonra birkaç restorasyondan geçerek 1929 yılında bugünkü halini almış olan Wearmouth Bridge. Yani Wearmouth Köprüsü.. Her ikisi de Sunderland kentinin birnevi simgeleri olan yerel yapılar olduğu için armaya konuşlandırılmışlar.

Yazıya başlarken armanın kulüp Roker Park’tan Stadium Of Light’a taşındıktan sonra kullanılmaya başlandığını belirtmiştik. Elbette bunun da bir hikayesi var ve o hikaye de armanın üst bölümünde yer alan siyah renkteki yuvarlak nesnede gizli. O nesne “Colliery Wheel” diye adlandırılan, Türkçe karşılığı Kömür Madeni Tekerleği anlamına gelen bir nesne. Armaya, Monkwearmouth Kömür Madeni’nin anısına konmuş. Sunderland kentinde bulunan Monkwearmouth Kömür Madeni, 1835 yılında açılmış ve 1993 yılına kadar İngiltere’nin en önemli kömür madenlerinden biri olarak çalışmış. Elbette ki yüzlerce Sunderland taraftarının yıllar boyunca çalıştığı, istihdam edildiği, ekmek parasını kazandığı çok önemli bir madenmiş. Ancak maden 1993 yılında kapatılmış. Bu madenin armayla ilişkilendirilmesinin nedeni ise, 1997 yılında açılan Stadium Of Light’ın bu maden ocağının üzerine inşa edilmesi. Yani Sunderland Kulübünün yeni stadı olan Stadium Of Light, yıllarca Sunderland kentinin simgesi olan ve ocaklarında belki de yüzlerce Sunderland taraftarının çalıştığı bir kömür madeninin üzerine inşa edilmiş.. Gerçekten etkileyici bir hikaye..

Son olarak, yine armanın üst bölümünde yer alan “Consectatio Excellentiae” Latince mottosunun anlamı da “Mükemmeli Arayış” şeklinde Türkçeye çevriliyor. Armanın sağ ve sol tarafında yer alan siyah aslanlar Sunderland’in kent armasında yer alan motifler (Biz her ne kadar aslana benzedikleri için aslan yazdıysak da, aslında bunlara “Black Cats of Sunderland” diyorlar, yani Sunderland’in Siyah Kedileri. Tabi bunların neresi kedi, o ayrı mevzu). En altta da kulübün ismi arz-ı endam ediyor armada. Görünüşte oldukça karışık olan ancak fikrimizce gayet anlamlı enstrümanlar içeren Sunderland armasının hikayesi böyleyken böyle…

Hınca Hınç Tribünler - 57

2009-12-08T21:26:00.005+02:00

Genelde iki fotografa yer verdiğimiz Hınca Hınç Tribünler serisinde bu kez bir fotografa yer veriyoruz. Bu muhteşem fotograf tek başına yer almayı hak ediyor çünkü. Fotografa tıkladığınızda büyük halini de görebilirsiniz. Blogda daha önce de konusunu yaptığımız Chelsea'nin efsane "The Shed End" tribününün 70'lerin sonu 80'lerin başındaki ambiansını yansıtan hınca hınç ve bize göre muazzam bir fotograf.. Headhunters'ın doğduğu mekan.. Tek bir forma giyilmeyen, atkıdan gayrı taraftar aksesuarı olmayan, tahta sıralar üzerinde ayakta maç izlenen tribünler.. Şimdiki gibi her sene başka forma satın alan 30-40 bin formalının podyuma çıkar gibi tribüne doluşmadığı, formanın sadece 11 tane futbolcu üzerinde yer alan ulaşılmaz bir kutsallık olduğu zamanlar.. Kısacası taraftarlığın taraftarlık olduğu yıllar... Tek kelimeyle muhteşem...

N'oluyo Kardeşim Burda ?

2009-12-06T18:59:00.015+02:00

Saha içinde takım arkadaşına nefret eden gözlerle bakarak üzerine yürüyen, neredeyse ağız burun girişmekten son anda çevirilen, yine de manevi evlat ilan edilen topçu burda..

Halı saha maçı edasıyla top oynayan, futbolla zevk tatmin etmek için haşır neşir oluyormuşçasına takılan, ama taca çıkmış-çıkmamış bir top için shit'leri, fuck'ları, shut the fuck up'ları sıralayan futbolcu burda..

Boş kaleye topu yuvarlayamayan, kale direkleriyle boynu bükükler pozları veren, ama her ülkesine gidişinde "yok abi, olmuyo böyle, dönücem ülkeme" diyen santrfor burda..

İsmindeki azameti oynadığı kulüpten büyük sayan, her hafta ülkesine dönme demeçleri sıralayan, sonra bizlere keyif bağışlayarak gitmeyen sol bek burda..

Maç öncesi ısınırken, şu sebeple veya bu sebeple kavga eden, yumruk atan, hayati maçlarda takımını yalnız bırakan libero burda..

Geçen sene son yılların en büyük saha içi kavgasının çıkmasına yol açan, sezon bitince ülke ülke dolaşan, kendine yer bulamayınca tekrar kürkçü dükkanına ulaşan, yine de ağam paşam diye karşılanan stoper burda..

Eski bir takım arkadaşının "Kendisi çok büyük bir futbolcu. Büyük saygı duyuyorum. Ama bu hafta sahaya çıksa da oynamayacak. Çünkü seyircisiz maç" diyecek kadar çözdüğü, takıma tüm katkısı "kendi canının istemesiyle doğru orantılı" olan 10 numara burda..

Küfür eden, kavga eden, kabadayılık eden fakat kendi kulübünce cezalandırılmayan topçular burda..

3 yediğin maçın akşamı gece kulüplerinde eğlenen, sabaha karşı ölümcül trafik kazası yapıp Tanrı'nın lütfu ile hayatına devam eden futbolcu burda..

Profesyonel futbolcularının kendilerine yalan söylediğini, o futbolcuya güvenerek basında çıkan gece kulübü haberlerini yalanladıklarını, ancak ortaya çıkan görüntülerden sonra inkar edecek birşey kalmadığını açıklayabilen kulüp yönetimi ve resmi internet sitesi burda..

Yine gece kulübünde eğlenen, kavga eden, eve gelip camı çerçeveyi indirerek atar damarını kesen topçu burda..

Resmi yayın organlarında ezeli rakibin taraftarı olan insanları profesyonellik adı altında çalıştırabilen, sonra da mabedinin içinden eski programın görüntüleri çalınıp ulusal basına verilince "mahkemeye gideceğiz, hesap soracağız" diye veryansın edebilen yönetim anlayışı burda..

Seyircisiz maçta tribünlere "bilmem kaç tane Fenerbahçe kartlı, bilmem kaç tane Fenercell'li buradayız" yazılı dev bayraklar koyarak bir kulübü kitlesinden bu kadar soyutlayabilen, halktan ziyade zümre kulübü yapmak yolunda bilinçli yada bilinçsiz koşar adım ilerleyen yöneticiler burda..

Konuşması gereken yerde konuşmayan, her daim zamanlama hatası yapan, sonra da takım sapır sapır dökülürken konuşunca haklıyken haksız duruma düşen idareci burda..

Takımın yerlerde sürünen durumunun sonunda kameraların karşısına geçerek, sanki tüm sorun bundan kaynaklanıyormuş gibi Kulüpler Birliği Başkanlığından istifa ettiğini açıklayarak, bizlere televizyon karşısında "Yürü bee, görün siz bundan sonra Fenerbahçe'yi" nidalarıyla kahkahalar attıran yönetici burda..

Takımın aleyhine gerçekten ciddi hakem hataları yapılırken, Rıdvan'ın Ntv'de söylediği gibi "Yenilen son 5 golün 3'ü hakem hatası ama itiraz edemiyorsun ki. Takım dökülüyor çünkü" söylemini gerçek kılan ruhsuz takım burda..

Her şeyin para akıtmakla olamayacağını, "ben bilirim başkası bilmez" padişahvariliğiyle futbol idaresinin gerçekleşemeyeceğini anlayamayan zihniyet burda..

Son 11 yıldır, yaşanan başarısızlıklarda topçuyu, hocayı, federasyonu, tahkim kurulunu, disiplin kurulunu, merkez hakem komitesini, saha zeminini, menajeri, gökte uçan kuşu, hatta taraftarı bile zaman zaman suçlu bulan, ama asla kendinde suç bulmayarak yerinden kımıldamayan Başkan burda..

Ya beyler pardon ama..

N'oluyo kardeşim burda ?!!!